Ελίνα Γιουνανλή©
Η σύμπραξη του Βασίλη Μπισμπίκη και της Λένας Κιτσοπούλου ξεκινά από το έργο του ΄Εντουαρντ Μποντ για να καταλήξει σε ένα σκηνικό πεδίο όπου το δράμα και η παρωδία συνυπάρχουν εκρηκτικά, υπερβαίνοντας τα όρια της ρεαλιστικής αναπαράστασης. Οι ήρωες του "Σωσμένου" είναι άνθρωποι χωρίς προοπτική, εθισμένοι στο αλκοόλ, το εύκολο χρήμα και το φτηνό σεξ· κυρίως όμως στη βία, που δεν λειτουργεί απλώς ως αυτοεπιβεβαίωση αλλά ως αυτοπροσδιορισμός - κάτι που δίνει στον Μπισμπίκη πρόσφορο έδαφος για το θέατρο της "ωμής αλήθειας" που υπηρετεί.
Ωστόσο, η παράσταση δεν μένει στο γνώριμο αυτό ύφος, αλλά διαρρηγνύει τα όρια του ρεαλισμού. Η παρουσία της Λένας Κιτσοπούλου, και σε επίπεδο δραματουργίας, καθορίζει αυτή τη μετατόπιση, καθώς το κείμενο απομακρύνεται από τον Μποντ και βυθίζεται σε ένα παραληρηματικό ύφος ελεγχόμενου χάους. Ριψοκίνδυνη και αμφιλεγόμενη στροφή, αλλά δύσκολα μπορεί κανείς να μη θαυμάσει τη σαρωτική της ενέργεια, καθώς οι συνειρμοί ξεπηδούν αδιάκοπα, χαρίζοντας στην παράσταση την αίσθηση ενός ανεξέλεγκτου αυτοσχεδιασμού. Πρόκειται για μια επιλογή που δοκιμάζει τα όρια και τις αντοχές του θεατή, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει νέες προοπτικές ανάγνωσης.
Διαβάστε τη συνέχεια στην κριτική του "α":
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Σωσμένος
Το έργο που συγκλόνισε το βρετανικό κοινό με τη σκληρότητα της γλώσσας και την ωμή απεικόνιση της βίας, εκτυλίσσεται σε μια εργατική συνοικία του Λονδίνου, όπου μια νεαρή γυναίκα μένει έγκυος εκτός γάμου και έρχεται αντιμέτωπη με την κοινωνική απόρριψη και την οικογενειακή αδιαφορία. Γράφτηκε από τον Έντουαρντ Μποντ το 1965, μία από τις πιο ριζοσπαστικές και πολιτικά συνειδητοποιημένες φωνές του μεταπολεμικού βρετανικού θεάτρου. Η ομάδα του Cartel μεταφέρει τη δράση από τα αγγλικά προάστια της δεκαετίας του ‘60 στη σύγχρονη Αθήνα. Σε μια πόλη όπου η νεανική βία, η ανάγκη για αποδοχή και η κοινωνική πίεση διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό τοπίο. Γύρω από τη νεαρή ηρωίδα κινούνται νέοι άνθρωποι χωρίς σαφή προοπτική, εγκλωβισμένοι σε μια πραγματικότητα αποξένωσης και συναισθηματικής ένδειας. Οι σχέσεις χαρακτηρίζονται από σιωπή, αδυναμία επικοινωνίας και συσσωρευμένο θυμό. Ο Μποντ σκιαγραφεί έναν κόσμο όπου η άσκοπη βία δεν εμφανίζεται ως εξαίρεση, αλλά ως δομικό στοιχείο μιας κοινωνίας που παράγει αποκλεισμό.
