Δημήτρης Γκουσγκούνης©
Ο ατμοσφαιρικός "Μισάνθρωπος" του Μολιέρου, η επετειακή παράσταση του Θεσσαλικού Θεάτρου, με την οποία γιόρτασε 50 χρόνια αδιάλειπτης καλλιτεχνικής παρουσίας και δημιουργικής προσφοράς, σε σκηνοθεσία της Ιόλης Ανδρεάδη, κάνει πρεμιέρα στην Αθήνα. Μετά την επιτυχία που γνώρισε στο κατάμεστο θέατρο "Κώστας Τσιάνος" κατακτώντας κοινό και κριτικούς με συνεχόμενες sold out βραδιές, η πιο δημοφιλής, αλλά και η πιο πικρή κωμωδία του κορυφαίου Γάλλου ποιητή, αφιερωμένη στους απατεώνες κάθε εποχής ξεκινά παραστάσεις από 12 Μαρτίου και για λίγες μόνο παραστάσεις στο θέατρο Φιλίπ, σε συμπαραγωγή του Θεσσαλικού Θεάτρου και της εταιρείας Μέθεξις του Χρήστου Τριπόδη.
Τον ομώνυμο ρόλο ερμηνεύει ο Γεράσιμος Γεννατας πλάι σε ένα εξαιρετικό πρωταγωνιστικό καστ: Στεφανία Καραγιάννη (Ελιάνθη), Στάθης Κόκκορης (Ορόντης), Αστέρης Κρικώνης (Φιλήντας), Μαρσέλα Λένα (Αρσινόη), Νάντια Μαργαρίτη (Σελιμένη).


Η παράσταση
Ο "Μισάνθρωπος" επιστρέφει πιο επίκαιρος από ποτέ, σε νέα ελληνική έμμετρη διασκευή 1.600 στίχων από την Ιόλη Ανδρεάδη και τον Άρη Ασπρούλη, πάνω στη μετάφραση του Γιάγκου Ανδρεάδη (κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική). Η Ιόλη Ανδρεάδη υπογράφει με την προσωπική της σκηνοθετική φόρμα ένα νέο ανέβασμα της κλασικής κωμωδίας που εμπνέεται από τη θεατρικότητα της κοινωνίας καθώς αυτή συνδιαλέγεται με το στοιχειωμένο σύμπαν της θεατρικής σκηνής.
Εκεί, τα φαντάσματα των εποχών που έχουν περάσει εμφανίζονται ξανά και επιτελούν τους ρόλους τους στο σήμερα. Οι ηθοποιοί στον "Μισάνθρωπο" συνδέονται με ένα συναισθηματικό νήμα με τους "προκατόχους" των ρόλων τους μέσα στους αιώνες. Πάνω στα βάθρα τους, πλαισιωμένοι από τα εμβληματικά κάδρα τους, μπαίνουν σε διάλογο με τη στοιχειωμένη φύση του θεάτρου.


Οι συντελεστές
Τα σκηνικά επιμελείται η Δήμητρα Λιάκουρα, τα κοστούμια ο Νίκος Χαρλαύτης, τη μουσική σύνθεση ο Γιώργος Παλαμιώτης, τους φωτισμούς η Στέλλα Κάλτσου και το trailer o Μιχαήλ Μαυρομούστακος.
Ο "Μισάνθρωπος" αποτελεί την πέμπτη συνεργασία της Ιόλης Ανδρεάδη με τον σπουδαίο 'Έλληνα ηθοποιό Γεράσιμο Γεννατά, μετά τις παραστάσεις "Πόλεμος και Ειρήνη" το 2019 και "Όσα παίρνει ο άνεμος" το 2025 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, "Genica – ο πίδακας του αίματός μου" το 2025 στο Θέατρο Σημείο και το πολυσυζητημένο "Κόκκαλο" που τα τελευταία χρόνια ταξιδεύει με μεγάλη επιτυχία σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική, εισπράττοντας εξαιρετικές κριτικές.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερα για το έργο
Παρίσι 1666. Έξι ήρωες επί σκηνής, όλοι θύτες και θύματα μιας μακράς, προσωπικής και κοινωνικής υποκρισίας με σκοπό το κέρδος των εντυπώσεων και μια καλή θέση στα μάτια των άλλων. Μια καλή θέση, γενικώς. Από την άλλη, μόνος -και αντίπαλος με την κοινωνική πραγματικότητα- ο ειλικρινής Άλκηστος. Με την παροιμιώδη, την εμμονική του ροπή για αλήθεια. Αλήθεια με κάθε κόστος. Και με το απροσποίητο του χαρακτήρα του, να κατακεραυνώνει σε κάθε ευκαιρία ό,τι δεν είναι αυθεντικό. Να καταδιώκει με την αιχμηρή, τη γυμνή του ειλικρίνεια, ό,τι θυμίζει προσποίηση ή φθηνή κολακεία. Να τα βάζει με έναν κόσμο ολόκληρο.


Κι ο έρωτας;
Ατελείωτος. Αδιαπραγμάτευτος. Απροσπέλαστος. Σκοτεινός. Κι αβάσταχτος. 'Ένας ερωτάς τυφλός, χωρίς ανταπόκριση, πηγή δυστυχίας. Έρωτας για εκείνη που ‘απολύτως έχει’ όλα όσα ο ίδιος μισεί. Ελιγμούς, διπλωματία, ψέματα, χειριστική γοητεία, ουρά από θαυμαστές και πολλούς, πολλούς υποψήφιους εραστές.
Και στο τέλος η ερημιά της Γαλλικής επαρχίας. Εκεί όπου ο 'Άλκηστος θα αποσυρθεί, οικειοθελώς, για το υπόλοιπο της ζωής του. Στο κάστρο του. Μόνος. Νικητής και νικημένος μαζί. Βυθισμένος στην ψυχική αυτοεξορία. Μακριά από κάθε ανθρώπινο βλέμμα και κάθε ανθρώπινο ψέμα.


Ο "Μισάνθρωπος" ή αλλιώς ο "μελαγχολικός ερωτευμένος", όπως ο ίδιος ο Μολιέρος χαρακτήριζε το έργο του, αποτελεί το δημοφιλέστερο κείμενο του μεγάλου Γάλλου ποιητή. 'Ένα έργο καθρέφτης μιας κοινωνίας που ζει υπνωτισμένη μέσα στην απάτη. Μιας κοινωνίας βυθισμένης στον ίδιο της τον εαυτό. Στη σπουδαία αυτή κωμωδία η υποκρισία της γαλλικής αριστοκρατίας, δίνει τον πικρό τόνο, καθώς ο Μολιέρος στηλιτεύει για πρώτη φορά τόσο απροκάλυπτα και σε βάθος τα ελαττώματα και τα πάθη της ανθρώπινης φύσης.
Κανένα άλλο έργο του Μολιέρου δεν μοιάζει με αυτό. Ο καλός υπόκοσμος των αυλικών, των καλλιτεχνών, των διανοούμενων, των ψευτοποιητών, της πολιτικής, της εξουσίας και της εκκλησίας αποκαλύπτεται με τον πιο απολαυστικό αλλά και φαρμακερό τρόπο. Με όπλο τον λόγο, τη γλώσσα, την ποίηση, ο Μολιέρος στον Μισάνθρωπο ανατρέπει ένα ολόκληρο κατεστημένο, καταδεικνύοντας τους απατεώνες της εποχής του. Τους απατεώνες κάθε εποχής.

