Χρήστος Συμεωνίδης©
Ένα μεγάλο εγχείρημα τόλμησε φέτος ο υπερταλαντούχος Γιώργος Παπαγεωργίου με το κορυφαίο δυστοπικό έργο του Τζορτζ Όργουελ, "1984". Μετά από έναν επιτυχημένο πρώτο κύκλο παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη, η παράσταση έρχεται στο Δίπυλον (από 6/2), προσφέροντας μια ζωντανή και επίκαιρη ματιά σε έναν κόσμο όπου η ελευθερία καταρρέει και ο φόβος κανονικοποιείται.

Ο Παπαγεωργίου —ο οποίος φέτος συναντά το κοινό και στο "Hotel Amour"— παίζει και σκηνοθετεί, μεταφέροντας στη σκηνή τη δυστοπία με μια λιτή αλλά πυκνή φόρμα. Ένας ηθοποιός, τέσσερις μουσικοί, και ένα σώμα που γίνεται αφηγητής, Ουίνστον Σμιθ, Μεγάλος Αδερφός, μνήμη και συνείδηση. Η επιλογή αυτή δεν είναι απλώς τεχνικό εύρημα· είναι πολιτική πράξη: ο άνθρωπος μόνος απέναντι στον ολοκληρωτικό μηχανισμό.
Ο Ουίνστον Σμιθ παλεύει να κρατήσει την ανθρωπιά του σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία ελέγχεται, η σκέψη καταστέλλεται και η αγάπη τιμωρείται. Το κουαρτέτο εγχόρδων του Αλέξανδρου-Δράκου Κτιστάκη καθώςσυνοδεύει τη δράση γίνεται η καρδιά της παράστασης, ενώ οι παιδικές μελωδίες και οι στρατιωτικοί ρυθμοί δημιουργούν ένα ηχητικό τοπίο όπου η απειλή και η αθωότητα συγχέονται.

Η διασκευή και μετάφραση της Έλενας Τριανταφυλλοπούλου επιτρέπει να αναδειχθεί ο πυρήνας του Οργουελ: η σταδιακή αποσύνθεση της ελευθερίας, η κανονικοποίηση του φόβου και η μάχη του ανθρώπου να μην μετατραπεί σε τέρας. Αυτό που κάνει το "1984" του Παπαγεωργίου ελκυστικό για όσους δεν το έχουμε δει ακόμα, είναι η ιδέα του: δεν καταγγέλλει από απόσταση, αλλά σε βάζει μέσα στον κόσμο του Ουίνστον, σε προκαλεί να δεις τα όριά σου και τις μικρές καθημερινές παραχωρήσεις που κάνουν το σκοτάδι να μπει αθόρυβα. Το "1984" είναι ένα πολύ δυαντό κείμενο και κάθε ανέβασμα του αποτελεί μια ανοιχτή συζήτηση με το σήμερα για την εξουσία, την ελευθερία και τη δυνατότητα να κρατήσουμε την ανθρωπιά μας ζωντανή. Ιδιαίτερα σε εποχές σαν τη δική μας!


Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
1984
Ένας ηθοποιός επί σκηνής και τέσσερις μουσικοί ζωντανεύουν το κορυφαίο δυστοπικό έργο του Όργουελ, το οποίο παρουσιάζει έναν κόσμο όπου η ελευθερία καταρρέει, η σκέψη ελέγχεται και ο φόβος κανονικοποιείται. Ο Παπαγεωργίου σκηνοθετεί και ερμηνεύει, μετατρέποντας τη σκηνή σε τόπο εσωτερικού εγκλεισμού, όπου η βία είναι ψυχική και υπαρξιακή. Η μουσική του Αλέξανδρου-Δράκου Κτιστάκη δίνει ρυθμό και παλμό, ενώ η παράσταση φωτίζει τη μάχη του ανθρώπου να κρατήσει την ανθρωπιά του.

