Χαράλαμπος Ιωαννόπουλος©
Η Μαίρη Μαραγκουδάκη παρουσιάζει για δύο τελευταίες παραστάσεις τον "Θάλαμο 11" στο Calderone Art Space. Μια σκηνική σύνθεση με θέμα την γυναικεία κακοποίηση μέσα από το πρίσμα της τοξικής αρρενωπότητας, που ενώνει τα μονόπρακτα του Θράσου Καμινάκη και της 'Έφης Φλωτσίου.
Μια γυναίκα, που η μνήμη της την προδίδει, και μία άλλη, που προσπαθεί να θάψει τη δική της, παγιδεύονται σε έναν κόσμο που δεν τους ανήκει. Ένας άντρας, αιχμάλωτος της δικής του σύγκρουσης, ορίζει αυτόν τον κόσμο και αναπαράγει τη βία χωρίς να την αναγνωρίζει. Ο κύκλος της κακοποίησης φαίνεται ατελείωτος. Η μάνα και η ερωμένη – δύο γυναικεία αρχέτυπα – συνθλίβονται από την τοξική αρρενωπότητα που καθορίζει τη ζωή τους.
Παίζουν οι ηθοποιοί Δημήτρης Κακαρόντζας, Βάσω Μαμαλίγκα, Μαίρη Μαραγκουδάκη, ενώ τους φωτισμούς και το βίντεο υπογράφει ο Τάσος Σκλαβούνος.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Με τα λόγια της Μαίρης Μαραγκουδάκη
"Ο "Θάλαμος 11" είναι μια θεατρική παράσταση με θέμα την γυναικεία κακοποίηση και το φαινόμενο της τοξικής αρρενωπότητας, μέσα από μια δραματουργική και σκηνοθετική προσέγγιση που αφορά τα αρσενικά και θηλυκά αρχέτυπα που εμπλέκονται σε αυτόν τον κύκλο βίας. Ο θάλαμος είναι ταυτόχρονα υπαρκτός χώρος αλλά και σύμβολο εσωτερικών εγκλωβισμών, των χαρακτήρων".
Η σκηνοθέτις της παράστασης, παίζει την Ζωή, μία γυναίκα θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από παιδί. "Η Ζωή που προσπαθεί να ζήσει μέσα σε έναν κόσμο απολύτως εχθρικό για την ύπαρξή της, καταφεύγει στην προσπάθεια απώθησης της μνήμης. Παλεύει να κοιμηθεί, να ξεκουραστεί, να ξεχάσει. Καταφεύγει σε περισπασμούς και άρνηση της πραγματικότητας. Η μοναξιά όμως του θαλάμου κάνει κάθε ανάμνηση του παρελθόντος να μοιάζει με κατάσταση του παρόντος. Σταδιακά ο ψεύτικος κόσμος καταρρέει και τα τραυματικά γεγονότα της ζωής της, βγαίνουν στην επιφάνεια".
Περισσότερες πληροφορίες
Θάλαμος 11
Μια γυναίκα, που η μνήμη της την προδίδει, και μία άλλη, που προσπαθεί να θάψει τη δική της, παγιδεύονται σε έναν κόσμο σύγκρουσης και βίας. Η μάνα και η ερωμένη – δύο γυναικεία αρχέτυπα – συνθλίβονται από την τοξική αρρενωπότητα που καθορίζει τη ζωή τους. Η σιωπή της πρώτης, βαριά και πλημμυρισμένη από μια ανεξίτηλη μοναξιά, και η φιμωμένη καταπίεση του πόνου της δεύτερης, που τον κρύβει πίσω από τον τοίχο της άρνησης, παραμένουν οι πιο ηχηροί μάρτυρες του κόσμου τους. Πώς σπάει ο κύκλος της κακοποίησης όταν το τραύμα γίνεται αόρατο αλλά πάντα παρόν;
