Τελευταίες παραστάσεις για την συγκλονιστική "Πύλη της Κόλασης" του Γιάννη Καλαβριανού

Μετά από μια θριαμβευτική πορεία με επιστέγασμα το Βραβείο Σύγχρονου Ελληνικού Έργου της 'Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Κριτικών, η συγκλονιστική "Η Πύλη της Κόλασης" ου Γιάννη Καλαβριανού κλείνει τον κύκλο της με τις τελευταίες της παραστάσεις και last call στις 6 Ιανουαρίου στο Αμφι-θέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου. 

Στο τελευταίο έργο του, που δανείζεται τον τίτλο του από το δημιούργημα του Ροντέν, ο γνωστός σκηνοθέτης και δραματουργός μιλάει για την ομορφιά και την απελπισία του έρωτα και της καλλιτεχνικής δημιουργίας, μπλέκοντας τις ιστορίες πραγματικών προσώπων σε μία κοινή σκηνική συνομιλία και συναλλαγή. 

Για επτά ακόμη παραστάσεις θα παρασυρθούμε στον κόσμο δύο ερωτικών ιστοριών με θυελλώδη πορεία. Η πρώτη, ανάμεσα σε δύο από τους σημαντικότερους γλύπτες του κόσμου, τον Αύγουστο Ροντέν, που είχε ήδη άλλη μόνιμη σύντροφο και την Καμίγ Κλοντέλ, συντάραξε το Παρίσι του 19ου αιώνα. Η σχέση τους θα στοιχειώσει από την ιστορία ενός άλλου παράνομου ζευγαριού του 13ου αιώνα. Ο Πάολο και η Φραντσέσκα, έζησαν έναν κρυφό έρωτα για εννιά χρόνια, μιας και εκείνη ήταν ήδη παντρεμένη με τον αδερφό του, ο οποίος τελικά θα δολοφονήσει και τους δύο. 

Ο Ροντέν θα δημιουργήσει μερικά από τα πιο εμβληματικά γλυπτά όλων των εποχών, τον "Σκεπτόμενο", την "Πύλη της Κόλασης" και το "Φιλί", που απεικονίζει τους αγκαλιασμένους Πάολο και Φραντσέσκα, λίγο πριν δολοφονηθούν. Αντίθετα, η πατριαρχική εποχή θα διαλύσει το ταλέντο και τον ψυχισμό της Κλοντέλ και θα την κλείσει σε ψυχιατρείο για τριάντα χρόνια. 

Τέσσερις ερμηνευτές στην πιο εικαστική μέχρι τώρα παράσταση του σκηνοθέτη, δημιουργούν έναν κόσμο για την αφύπνιση του ανθρώπινου πνεύματος, την προσπάθειά του να νικήσει τον χρόνο και την ασταμάτητη φόρα του να αναζητά τον έρωτα. 

Παίζουν οι: Μαργαρίτα Αλεξιάδη, Γιώργος Γλάστρας, Αλεξία Μπεζίκη, Παναγιώτης Παυλίδης. Σε βίντεο η Λυδία Φωτοπούλου.

Τα σκηνικά είναι της Μαρίας Καραθάνου, τα κοστούμια της Βάνας Γιαννούλα, η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου, η κίνηση της Μαριάννας Καβαλλιεράτου, ο σχεδιασμός φωτισμών του Νίκου Βλασόπουλου, ο ηχητικός σχεδιασμός του Κώστα Μπώκου, το βίντεο του Βασίλη Κουντούρη, ενώ ιστορικός σύμβουλος είναι η Ελένη Δρίβα.

Ο Γιάννης Καλαβριανός γράφει για το έργο

"Οι ιστορίες είναι σαν να υπάρχουν κάπου και να μας περιμένουν να τις αφηγηθούμε. Ήξερα πως ήθελα να φτιάξω μια παράσταση για τον χρόνο, για το τι αφήνουμε πίσω ως ανάμνηση του περάσματός μας από τη ζωή, για τους ανθρώπους που δυσκολεύονται, για τα κορίτσια και τα αγόρια που παντρεύτηκαν χωρίς να ξέρουν καλά καλά το γιατί και για εκείνα που ερωτεύτηκαν και κυνήγησαν τον έρωτά τους ως το τέλος".

"'Όταν είδα στο Μουσείο Ορσέ, τον πίνακα του Αλεξάντρ Καμπανέλ, όπου ο παράνομοι εραστές Πάολο και Φραντσέσκα πέφτουν την ίδια στιγμή νεκροί και στο βάθος έβλεπα την "Πύλη της Κόλασης" του Ροντέν, που έζησε με την Καμίγ Κλοντέλ έναν αντίστοιχο καταδικασμένο έρωτα, ήξερα πως βρήκα επιτέλους την ιστορία μου. Το ότι τα πραγματικά γεγονότα ξεκίνησαν στο Μουσείο Ορσέ, εκεί ακριβώς όπου γεννήθηκε και η ιδέα της παράστασης, ήταν μια απίστευτη σύμπτωση που τα έδεσε όλα. Δύο ιστορίες -από τον 13ο και τον 19ο αιώνα- που είναι τελικά μία. Αυτή της αιώνιας ανθρώπινης περιπέτειας".