© Ελίνα Γιουνανλή
Στην "Πύλη της Κόλασης", που δανείζεται τον τίτλο του από το δημιούργημα του Ροντέν, ο Γιάννης Καλαβριανός καταθέτει ένα ακόμη έργο για την ομορφιά, τη δύναμη και την αγωνία του έρωτα, της τέχνης και της δημιουργίας, ενώ όπως έχει κάνει και σε προηγούμενα έργα, μπλέκει ιστορίες πραγματικών προσώπων σε μία κοινή σκηνική συνομιλία και συναλλαγή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, καταπιάνεται με τον έρωτα δύο σημαντικών καλλιτεχνών, του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν και της γλύπτριας Καμίλ Κλοντέλ, ενώ μέσω του Ροντέν και του περίφημου "Φιλιού" του εμπνέεται το δεύτερο ζευγάρι της ιστορίας: τον Πάολο και τη Φραντσέσκα, ένα ξακουστό ζευγάρι παράνομων εραστών του 13ου αι., που δολοφονήθηκαν από τον Τζιοβάνι Μαλατέστα, σύζυγο της Φραντσέσκα και αδελφό του Πάολο.
Τέσσερα πρόσωπα, δύο άνδρες και δύο γυναίκες, αφηγούνται αλλά και υποδύονται τις παράλληλες ιστορίες των δύο ζευγαριών, δύο ερωτικές σχέσεις που αποδείχτηκαν καταδικασμένες, ενώ το ποιητικής χροιάς κείμενο δεν αγγίζει μόνο το θέμα του έρωτα αλλά και αυτά της καλλιτεχνικής αγωνίας και δημιουργίας ή της θέσης της γυναίκας. Στην παράσταση –που σκηνοθετεί ο ίδιος ο Καλαβριανός- η ιστορία τοποθετείται μέσα σε ένα εξαίσιο εικαστικό περιβάλλον, που αποδίδει τη λευκότητα και την ηρεμία του μαρμάρου (σκηνικά: Μαρία Καραθάνου), ενώ υπέροχα είναι και τα ολόλευκα κοστούμια με τα γλυπτικά στοιχεία που έχει δημιουργήσει η Βάνα Γιαννούλα. Οι φωτισμοί της Εβίνας Βασιλακοπούλου ολοκληρώνουν την εικαστική εικόνα, ενώ η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου δημιουργεί το κατάλληλο συναισθηματικό πλαίσιο.
Η δράση όμως είναι ανεπαίσθητη, ειδικά καθώς η παράσταση επιλέγει μία στατική προσέγγιση και οι ηθοποιοί κινούνται στο χώρο θυμίζοντας αγάλματα (η κίνηση είναι της Μαριάννας Καβαλιεράτου), με αποτέλεσμα η παράσταση να διατηρεί ένα σταθερό, χωρίς διακυμάνσεις, τέμπο σε όλη τη διάρκειά της• θα μπορούσε να παρομοιαστεί, πράγματι, με μια γλυπτοθήκη -ή ένα σύνολο πινάκων- που ζωντανεύει. Οι ερμηνείες των ηθοποιών βέβαια είναι ένθερμες και ζωηρεύουν τη σκηνική ατμόσφαιρα, ειδικά όταν εγκαταλείπουν το ρόλο του αφηγητή και υποδύονται τα δραματικά πρόσωπα σε στιγμές μεγάλης έντασης: ο Γιώργος Γλάστρας πλάθει έναν Ροντέν που φέρει μία ιερατική σχεδόν -και πατριαρχική- στιβαρότητα που ενίοτε αγγίζει το στόμφο, η Λυγερή Μητροπούλου δονείται στο ρόλο της Καμίλ, που διεκδικεί το δικαίωμά της να δημιουργήσει και να αναγνωριστεί ως γυναίκα καλλιτέχνιδα, η Χριστίνα Μαξούρη γοητεύει καθώς εμφανίζεται αέρινη και μαζί δυναμική Φραντσέσκα, ευαίσθητη η παρουσία του Κωνσταντίνου Ζωγράφου ως Πάολο.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Πύλη της Κόλασης
Το έργο έχει ως αφετηρία δύο θυελλώδεις ερωτικές ιστορίες, αυτή των καλλιτεχνών Καμίγ Κλοντέλ και Ογκίστ Ροντέν που συντάραξε το Παρίσι του 19ου αιώνα και εκείνη ενός άλλου παράνομου ζευγαριού του 13ου αιώνα, του Πάολο και της Φραντσέσκα, που τον ενέπνευσε να δημιουργήσει μερικά από τα πιο εμβληματικά γλυπτά του. Τέσσερις ερμηνευτές δημιουργούν έναν κόσμο για την αφύπνιση του ανθρώπινου πνεύματος, την προσπάθειά του να νικήσει τον χρόνο και την ασταμάτητη φόρα του να αναζητά τον έρωτα, σε μια παράσταση με έντονη εικαστικότητα.
