Ο "Οιδίπους Τύραννος" του Σοφοκλή, μέσα από τη διεισδυτική σκηνοθετική ματιά του Θανάση Σαράντου, απέκτησε νέα δυναμική. Η παράσταση όχι μόνο ταξίδεψε εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά και διακρίθηκε, τιμημένη με το βραβείο "Κάρολος Κουν" το 2024. Φέτος, επιστρέφει σε νέο σπίτι, το Θέατρο Ροές, όπου συνεχίζει τον κύκλο των παραστάσεών της έως τις 6 Ιανουαρίου 2026. Μάλιστα μέχρι τις 30/11 ισχύει ειδική προσφορά: όλα τα εισιτήρια για τις παραστάσεις έως και τις 23/12/2025 διατίθενται στην τιμή των € 12.
Ο Σαράντος αντιμετωπίζει τον "Οιδίποδα Τύραννο" όπως ακριβώς και ο ήρωας αντιμετωπίζει τον χρησμό: με απόλυτη επιμονή. Για εκείνον, η τραγωδία του Σοφοκλή δεν είναι ένα απομεινάρι αρχαίου μεγαλείου· είναι ο καθρέφτης μιας εποχής όπου ο πλανήτης και οι κοινωνίες μοιάζουν να πλήττονται από έναν νέο, σύγχρονο λοιμό. Η παράσταση φωτίζει την πλεονεξία, τη ματαιοδοξία και την άγνοια που συνεχίζουν να καθορίζουν το ανθρώπινο δράμα. Ο Χορός ξεφεύγει από την κλασική φόρμα και γίνεται ο σημερινός λαός, που διεκδικεί διαφάνεια, δικαιοσύνη και λύτρωση από τα "μιάσματα" που βαραίνουν τη συλλογική ζωή.
Η ιστορία, έτσι όπως ξεδιπλώνεται στη σκηνή, κρατά την αρχαία δύναμη του μύθου: ένας βασιλιάς που αναζητά τον δολοφόνο του Λαΐου, μόνο για να ανακαλύψει ότι κυνηγά τον ίδιο του τον εαυτό. Μια πόλη που ασφυκτιά. Μια αλήθεια που, όσο κι αν τρομάζει, πρέπει να ειπωθεί. Κι ένας άνθρωπος που, στην πιο οδυνηρή στιγμή της γνώσης, επιλέγει την τύφλωση για να δει πιο καθαρά.
Η παράσταση φωτίζει με δύναμη την έννοια της αυτογνωσίας και της ευθύνης, με τον Θανάση Σαράντο στον ρόλο του Οιδίποδα και την Αγγελική Λεμονή να ερμηνεύει την Ιοκάστη και τον Τειρεσία. Το εννιαμελές ανσάμπλ αποδίδει την ψυχική φθορά και το βάρος της γνώσης με σπάνια ένταση: Κωνσταντίνος Λάγκος (Κρέων), Πάρης Σκαρτσολιάς (Εξάγγελος-Χορός), Γιάννης Χαρτοδιπλωμένος (Χορός), Βαγγέλης Μάγειρος (Χορός-Θεράπων), Κωνσταντίνος Τσιάκος (Άγγελος - Χορός), Παναγιώτης Παπαδούλης (Χορός).
Μετά από δύο χρόνια επιτυχημένων παρουσιάσεων και μια εντυπωσιακή διεθνή πορεία σε Σμύρνη, Τραπεζούντα, Μογγολία, Κοσσυφοπέδιο και Τίρανα, ο "Οιδίποδας Τύραννος" επιστρέφει εκεί όπου όλα ξεκινούν: στη σκηνή και στο βλέμμα. Το βλέμμα του Οιδίποδα. Και τη ματιά του Σαράντου.
Σκηνοθετικό σημείωμα
Δύσκολα μπορεί ν' αμφισβητηθεί το πόσο επίκαιρη είναι η τραγωδία "Οιδίπους Τύραννος" του Σοφοκλή για τη χώρα μας αλλά και για τον πλανήτη μας την περίοδο που διανύουμε. Είναι η τραγωδία της Γνώσης και της αυτογνωσίας. Τα πάθη που διαδραματίζονται στη σκηνή, τα εγκλήματα, τα μίση και οι αυτοκαταστροφές είναι σημερινά. Ο λαός, οργανωμένα ή ανοργάνωτα, ως σύγχρονος Χορός αρχαίας τραγωδίας, επιζητά τη θεραπεία αλλά και την αλήθεια. Απαιτεί διαφάνεια και δικαιοσύνη στις αποφάσεις, σωτηρία από το μίασμα της χώρας πριν την ολική καταστροφή. Η προσωπικότητα του Οιδίποδα ανταποκρίνεται απόλυτα, και σε όλες της τις λεπτομέρειες, στο πρότυπο του ηγέτη που όμως ολισθαίνει προς τον αυταρχισμό στην προσπάθειά του να φτάσει με κάθε προσωπικό τίμημα στην τρομερή αποκάλυψη της αλήθειας.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
