Πάτροκλος Σκαφιδάς©
Πάντα μας γοητεύει ο Ντοστογιέφσκι και ο Γιάννης Νταλιάνης σκηνοθετεί μια υπέροχη νουβέλα του, την "Ήμερη". Η νουβέλα αυτή, σύντομη αλλά πυκνή, έχει την ικανότητα να διαπερνά τις δεκαετίες και να φωτίζει το ανθρώπινο ασυνείδητο. Ο Ντοστογιέφσκι, με τη γνώριμη τολμηρότητά του, δημιουργεί έναν κόσμο όπου η ενοχή, η εξουσία, η αγάπη και η καταστροφή συνυπάρχουν σε μια εύθραυστη ισορροπία — έναν κόσμο πάντα επίκαιρο. Αυτή η θεματολογία είναι που προκαλεί και ενέπνευσε τον Νταλιάνη: η ανάγκη να ξανανοίξει τον διάλογο με ένα έργο που μιλά τόσο για το παρελθόν όσο και για τη σύγχρονη ψυχική απομόνωση. " Ακολουθώντας το πνεύμα του συγγραφέα, αυτό που θέλουμε να μείνει, είναι η αίσθηση μιας κωμικοτραγικής μοναξιάς όλων των ηρώων, ικανή να μας συγκινήσει και ίσως να μας αποκαλύψει την ανάγκη μιας ουσιαστικής ανθρώπινης συνύπαρξης…" διαβάζουμε στο σημείωμα του για την παράσταση "Ήμερη- Η Ανατομία μιας Πτώσης", που ανεβαίνει από 22/12 στο θέατρο Θησείον, Ένα Θέατρο Για Τις Τέχνες. Πρωταγωνιστούν ο Χάρης Χαραλάμπους Καζέπης, η Ιώβη Φραγκάτου, η Δήμητρα Σταύρου και ο Γιώργος Κορομπίλης, ενώ τη φωνή του δανείζει ο Δημήτρης Πιατάς.
Το έργο
Ένας άντρας, θύμα μιας ανυπόστατης συκοφαντίας, αποτραβιέται από την κοινωνία και ανοίγει ένα ενεχυροδανειστήριο. Εκεί, μέσα στην ψυχρή του μοναξιά, γνωρίζει μια νεαρή ορφανή κοπέλα – ένα πλάσμα αθώο και ανεξάρτητο, που παλεύει να επιβιώσει. Της προτείνει να παντρευτούν, εκείνη δέχεται, αλλά ο γάμος τους μετατρέπεται σε έναν λαβύρινθο φόβου και αμοιβαίας αδυναμίας. Η σιωπή της γίνεται καθρέφτης της δικής του ενοχής. Η πτώση – αναπόφευκτη. "…Για την αγάπη της ήμουνα σίγουρος από τότε. Αφού όποτε γύριζα σπίτι ριχνόταν σαν παιδί στην αγκαλιά μου! Άρα με αγαπούσε. Ή μάλλον ήθελε να με αγαπήσει. Προσπαθούσε. Ενώ εγώ ήμουν γι’ αυτήν ένα αίνιγμα. Κι’ αυτό ακριβώς ήταν το σχέδιο! Να αποτελώ γι’ αυτήν ένα αίνιγμα! Όχι για πάντα. Μέχρι να φτάσω τον στόχο μου. Τις 30.000 ρούβλια. Και τότε θα της έδειχνα όλη μου την αγάπη. Και μάλιστα με τόκο!..."
Η παράσταση
Στη σκηνική του πρόταση, ο Γιάννης Νταλιάνης επιχειρεί μια ανάγνωση της "πτώσης" ως υπαρξιακής, ηθικής και κοινωνικής διεργασίας. Η κεντρική τομή της παράστασης-η απόδοση φωνής στη γυναίκα, εκεί όπου ο Ντοστογιέφσκι επιλέγει τη σιωπή-αποτελεί μια θεατρική πρόταση. Δεν αναιρεί το πρωτότυπο, αλλά το συμπληρώνει, το αντιστέφει και το αποκαλύπτει εκ νέου. Η "σιωπηλή ηρωίδα" αποκτά υπόσταση, επιθυμία και πάλη· γίνεται όχι μόνο αντικείμενο του μονολόγου του άντρα, αλλά και αυτόνομο υποκείμενο που αναμετριέται με την ίδια της την ύπαρξη και με την ασφυκτική πατριαρχική λογική που τη φιμώνει.
Η θεατρική διασκευή στηρίχθηκε στην απόδοση του Γιάννη Νταλιάνη από την αγγλική έκδοση Fyodor Dostoevsky A Gentle Creature and Other Stories (Oxford). Οι διαλογικές σκηνές έχουν προκύψει και από αυτοσχεδιασμούς πάνω στις αφηγηματικές περιγραφές. Υπάρχουν σκόπιμες αυτοαναφορές, ενώ έχει ενσωματωθεί πολύτιμο υλικό από τα έργα: Έγκλημα κ Τιμωρία, Οι Φτωχοί, Νιετόσκα Νιεζβάνοβα, Μια αξιοθρήνητη ιστορία, Η γυναίκα ενός άλλου και ο άντρας κάτω από το κρεβάτι κ.ά.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
