Οι σαρωτικές "Τρεις αδελφές" της Μαγκανάρη ξανά στο Εθνικό Θέατρο

Μια παράσταση για την αναζήτηση μιας «Μόσχας» που βρίσκεται πάντοτε εκεί, όπου δεν είμαστε εμείς, είναι η σκηνική πρόταση της Μαρίας Μαγκανάρη πάνω στο σπουδαίο έργο του Τσέχοφ.

Οι_τρεις_αδελφές_Εθνικό Μαρία Τούλτσα©


Μετά τη μεγάλη επιτυχία της περσινής θεατρικής περιόδου, οι "Τρεις αδελφές", το αριστούργημα του Αντόν Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Μαγκανάρη, επιστρέφουν στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού προγράμματος του Εθνικού Θεάτρου για τη σεζόν 2025-26 – που φέτος αντλεί έμπνευση από τη Γλώσσα και το ευρύτερο δίκτυο που αυτή διαμορφώνει. Μια παράσταση – αφιέρωση στον άνθρωπο που, ενώ λαχταρά, δεν έχει το κουράγιο να γίνει μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. 'Ένα έργο για την προσδοκία, τον χρόνο και τη μνήμη, μα κυρίως για την αναζήτηση μιας "Μόσχας" που βρίσκεται πάντοτε μακριά. Η πρεμιέρα της παράστασης που συγκαταλέγεται στις επαναλήψεις που θα παιχτούν από τον Οκτώβριο στο Εθνικό, προγραμματίζεται για τις 15 Οκτωβρίου, στην Πλαγία Σκηνή του Κτιρίου Τσίλερ.

Τρεις αδελφές – μια οριζόντια διάταξη της γενιάς. Τρεις γυναίκες δεμένες με την πιο στενή συγγένεια, καταδικασμένες να ζουν χωριστά: Η 'Όλγα θα είναι πάντα η πρωτότοκη, και γι' αυτό θα ζει στο παρελθόν. Η Μάσα θα αναμετριέται με το παρόν, γιατί είναι η μεσαία. Και η Ιρίνα, η μικρή, θα ονειρεύεται το μέλλον
 

Τρεις αδελφές Μπινιάρης 2025-26
Μαρία Τούλτσα©

Τρεις αδελφές Μπινιάρης 2025-26
Μαρία Τούλτσα©


Η Μαρία Μαγκανάρη καταπιάνεται ξανά με τον Ρώσο θεατρικό συγγραφέα, για να ξεκλειδώσει τους γρίφους του εμβληματικού αυτού έργου, που παραμένει, περισσότερο από έναν αιώνα, η πιο εύστοχη μεταφορά για να μιλήσει κανείς για τον χρόνο. Οι "Τρεις αδελφές" είναι ένα ψυχικό "μωσαϊκό" για το νόημα που διαρκώς μας διαφεύγει –  όπως οι στιγμές της ζωής μας που δεν καταφέραμε να ζήσουμε ένδοξα, αποτελεσματικά, λυτρωτικά. Αλλά και ταυτόχρονα μια αξεπέραστη παρακαταθήκη της αγάπης του Τσέχωφ για τον ίδιο τον άνθρωπο. 

Διαβάστε Επίσης

Πρωταγωνιστούν: Μαρία Γεωργιάδου, Αντώνης Γκρίτσης, Θανάσης Δήμου, Τρύφωνας Ζάχαρης, Αμαλία Καβάλη, Γιάννης Κλίνης, Κώστας Κορωναίος, Ανδρέας Νάτσιος, Νικόλας Ντούρος, Νάνσυ Σιδέρη, Μαρία Σκουλά, Θάλεια Συκιώτη, Γιωργής Τσαμπουράκης, Ανδριάνα Χαλκίδη.
 

Τρεις αδελφές
Μαρία Τούλτσα©

Τρεις αδελφές Μπινιάρης 2025-26
Μαρία Τούλτσα©


Οι "Τρεις αδελφές", άλλωστε, δεν θα πάψουν ποτέ να μιλούν -έστω και στη σιωπή- για τις επιθυμίες που θάβονται ή ξεχνιούνται. Για άντρες που λένε πως αγαπούν τις γυναίκες (τους) και για γυναίκες που συνεχώς λαχταρούν. Για ρολόγια που σπάνε και στιγμές που δεν βιώνονται. Για όλη τη ζωτικότητα που καταπνίγει σιωπηρά η νωθρότητα. Για καθημερινές οικιακές τελετουργίες, όπου κανένας δεν συνομιλεί με κανέναν. Για το κλάμα και το γέλιο που είναι μεταδοτικά. Γι' αυτούς που μπερδεύονται ψάχνοντας ένα νόημα και για την αυταπάτη που όλους μας κρατά δέσμιους. Για τη διαδρομή που διαγράφουν οι ποταμοί δακρύων ως την εκρηκτική ευθυμία. Δηλαδή για την ίδια τη ζωή. 


Μετάφραση: Γιώργος Π. Δεπάστας – Αλέξανδρος Ίσαρης
Σκηνικά: Φιλάνθη Μπουγάτσου
Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
Μουσική: Χαράλαμπος Γωγιός
Κίνηση: Σεσίλ Μικρούτσικου
Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου

 

>> Διαβάστε την κριτική για τις "Τρεις αδελφές"
 


 

Διαβάστε Επίσης


 

Διαβάστε Επίσης


 

Περισσότερες πληροφορίες

Τρεις αδελφές

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 135 '

Στη νέα σκηνή του Εθνικού ανεβαίνει το κλασικό έργο για την προσδοκία, τον χρόνο, τη μνήμη και κυρίως την αναζήτηση μιας «Μόσχας» που βρίσκεται πάντοτε εκεί όπου δεν είμαστε εμείς, σε μια παράσταση αφιερωμένη στον άνθρωπο που λαχταρά αλλά δεν μπορεί να γίνει μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Τρεις γυναίκες δεμένες με την πιο στενή συγγένεια, καταδικασμένες να ζουν χωριστά: Η Όλγα θα είναι πάντα η πρωτότοκη, και γι' αυτό θα ζει στο παρελθόν. Η Μάσα θα αναμετριέται με το παρόν, γιατί είναι η μεσαία. Και η Ιρίνα, η μικρή, θα ονειρεύεται το μέλλον. Καθημερινές τελετουργίες συναναστροφής, επέτειοι και γιορτές, φιλοσοφικές συζητήσεις και σχέδια, γεννήσεις και καταστροφές, έρωτες και απορρίψεις, αφίξεις και αναχωρήσεις, και κυρίως ματαιώσεις στα χέρια του Τσέχοφ γίνονται ένα πολύτιμο, συχνά κρυπτικό έργο, που οδηγεί με υποδόριο χιούμορ τους ήρωες και τις ηρωίδες του από την ακραία χαρά στην απόλυτη απελπισία.

Εθνικό Θέατρο

Αγ. Κωνσταντίνου 22-24

Εθνικό Θέατρο

Αγ. Κωνσταντίνου 22-24

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Ο ξένος είμαστε εμείς": Ο Μάνος Καρατζογιάννης για έναν σύγχρονο Καζαντζάκη

Ο ταλαντούχος ηθοποιός και σκηνοθέτης μιλά στο ‘α’ για τη νέα σκηνική ανάγνωση του εμβληματικού έργου του Νίκου Καζαντζάκη ‘Ο Χριστός ξανασταυρώνεται’.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΥΣΑ ΠΑΣΙΑΛΟΥΔΗ
04/04/2026

Αν αγαπάς το βιβλίο και το θέατρο, τότε πρέπει να δεις αυτό το μέρος στην Κυψέλη

Στην Κυψέλη, έναν τόπο που κουβαλά μνήμη, ιστορίες και μια σχεδόν έμφυτη αγάπη για τη σκηνή, έρχεται να προστεθεί ένας νέος, ζωντανός πυρήνας πολιτισμού: το βιβλιοπωλείο Κιού.

Το θεατρικό φαινόμενο των "12 ενόρκων" συνεχίζεται και τον Μάιο

Το συγκλονιστικό δικαστικό δράμα 'Οι 12 ένορκοι' παίρνει παράταση και μετά το Πάσχα, έως το τέλος του Μαΐου 2026, στο θέατρο Αλκμήνη.

"Εγώ θα σας τα πω!": Με μια αλλαγή στη σύνθεση του θιάσου συνεχίζουν οι πρόβες της καλοκαιρινής επιθεώρησης

Σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου θα δούμε τη νέα καλοκαιρινή παραγωγή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, μια σύγχρονη επιθεώρηση με αιχμηρό χιούμορ, πρωτότυπα κείμενα και δυναμική μουσική.

Η Ειρήνη Λαφαζάνη παρουσιάζει τον "Λεόντιο και τη Λένα"

Η Ειρήνη Λαφαζάνη, πραγματοποιεί το σκηνοθετικό της ντεμπούτο στο Θέατρο 104. Με τον "Λεόντιο και τη Λένα" του Μπίχνερ, προσεγγίζει ανατρεπτικά μια κλασική τραγικωμωδία για την ελευθερία, τον έρωτα και τα παιχνίδια της μοίρας.

Δύο τελευταίες παραστάσεις για τον "Αρχιτέκτονα" Γιώργο Παπαπαύλου

Τι συμβαίνει όταν ο δημιουργός παγιδεύεται στο ίδιο του το δημιούργημα; Η σουρεαλιστική ελληνική κωμωδία της Φώφης Τρέζου με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Παπαπαύλου απαντά για δύο ακόμα παραστάσεις.

Είδαμε το "Still" στο Άνεσις: Μια παράσταση που "μιλάει" στα παιδιά χωρίς να πει λέξη

Αν δεν προλάβετε έως τις 5 Απριλίου, κρατήστε το οπωσδήποτε στην ατζέντα σας για την επόμενη σεζόν. Το "Still!" στο Άνεσις είναι ένα σιωπηλό αριστούργημα που, χωρίς λέξεις, μαλακώνει την πέτρα και διδάσκει ενσυναίσθηση, αποδεικνύοντας ότι το αληθινό θέατρο είναι παιδεία ψυχής.