Άρης Καμαρωτός©
Μετά από εννέα εβδομάδες, δεκάδες πόλεις και αρχαία θέατρα, η καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης "Μόνος με τον Άμλετ" ολοκληρώνεται με δύο τελευταίες στάσεις στην Αττική: στη Νέα Μάκρη, το Σάββατο 24 Αυγούστου και στην Αθήνα, τη Δευτέρα 1η Σεπτεμβρίου, στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού.
Η εμφάνιση στον Λυκαβηττό αποτελεί την κορύφωση μιας διαδρομής που ξεκίνησε από ένα τολμηρό όραμα: μια σαιξπηρική τραγωδία για έναν ηθοποιό. Ο Αιμίλιος Χειλάκης, σε μια σόλο ερμηνεία, φέρνει επί σκηνής 8 πρόσωπα του έργου, ενώ ο συνθέτης Δημήτρης Καμαρωτός ερμηνεύει ζωντανά τη μουσική της παράστασης, συνομιλώντας με την εσωτερική πάλη του Άμλετ.
Η διασκευή του έργου είναι των Μανώλη Δούνια Αιμίλιου Χειλάκη.
Ο Αιμίλιος Χειλάκης γίνεται Άμλετ, Οφηλία, Κλαύδιος, Γερτρούδη, Πολώνιος, Λαέρτης, Οράτιος, το Φάντασμα του βασιλιά –κρατώντας το θεατή σε εγρήγορση. Δίπλα του, ο Δημήτρης Καμαρωτός δημιουργεί επί σκηνής έναν ηχητικό κόσμο που λειτουργεί σαν εσωτερική φωνή, σαν αντίλαλος του τραγικού ήρωα. Με σκηνικά-κοστούμια της Αλεξίας Θεοδωράκη, κίνηση της Φαίδρας Νταϊόγλου και φωτισμούς του Νίκου Βλασόπουλου, το "Μόνος με τον Άμλετ" επιστρέφει στα απολύτως βασικά της θεατρικής πράξης — τη φωνή, το σώμα, τη μουσική και το φως.
"Ο Αιμίλιος Χειλάκης πραγματοποιεί ένα tour de force υποκριτικής (με την πολύτιμη καθοδήγηση και του Μανώλη Δούνια), που δεν αφορά απλώς την ερμηνευτική δεξιοτεχνία του, αν και αυτή δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη: ο τρόπος που υποδύεται κάθε ρόλο είναι σπουδαίος, φορώντας ένα κραγιόν, αλλάζοντας τη στάση του σώματος, χρησιμοποιώντας ένα αξεσουάρ. Η ιδέα να ερμηνεύσει όλα τα πρόσωπα της τραγωδίας δημιουργεί μια θεατρικότατη συνθήκη επί σκηνής", διαβάζουμε στην κριτική του "α" από την Τόνια Καράογλου. Διαβάστε κι εσείς την κριτική στην ιστοσελίδα του "α".
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Μόνος με τον Άμλετ
Η τολμηρή σκηνική προσέγγιση του σαιξπηρικού «Άμλετ» που αγαπήθηκε από το κοινό, επιστρέφει οκτώ χρόνια μετά, με τον Αιμίλιο Χειλάκη να ερμηνεύει όλους τους ρόλους -Άμλετ, Οφηλία, Κλαύδιος, Γερτρούδη, Πολώνιος, Λαέρτης, Οράτιος, το Φάντασμα του βασιλιά-, με όχημα τη διαχρονική μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά. Συνειδητοποιώντας πως το σύστημα αξιών στο οποίο πίστευε και η επίπλαστη ευδαιμονία που απολάμβανε έχουν πεθάνει, ο Άμλετ πασχίζει να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και τα ιδανικά του μέσα σε μια κοινωνία που ιδεολογικά καταρρέει. Η παράσταση θέτει το ερώτημα αν είναι προτιμότερο να ζει κανείς άπραγος ή να πεθαίνει πράττοντας, αντίστοιχα με τον «να ζει κανείς ή να μη ζει».
