Καθώς το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2025 φτάνει στο τέλος του, το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τις δύο τελευταίες παραστάσεις της σεζόν, ολοκληρώνοντας με τρόπο μοναδικό ένα καλοκαίρι γεμάτο συγκίνηση, τέχνη και θεατρική μαγεία. Κορυφαίοι σκηνοθέτες και σπουδαίοι ερμηνευτές ανεβάζουν για τελευταία φορά φέτος την αυλαία κάτω από τον έναστρο ουρανό της Επιδαύρου, προσκαλώντας το κοινό να ζήσει μια εμπειρία κάθαρσης και μνήμης — όπως μόνο το αρχαίο δράμα μπορεί να προσφέρει.
"Ανδρομάχη" (8-9/8)
Ο Ευριπίδης σε μία από τις πλέον πολιτικές τραγωδίες του στηλιτεύει την αλαζονεία των Ελλήνων και τη φενάκη των προπολεμικών υποσχέσεων. Μέσα από την ιστορία της πρώην βασίλισσας της Τροίας, που βρίσκεται πλέον στη Θεσσαλία ως αιχμάλωτη και σύζυγος του Νεοπτόλεμου, ο αρχαίος τραγικός καταδεικνύει πώς ο ήρωας της "Ιλιάδας" που πάνω του στηρίχτηκε η νίκη των Αχαιών εδώ τιμωρείται χαρακτηριστικά.
Η Μαρία Πρωτόπαππα, που έχει υπογράψει πολύ ενδιαφέρουσες σκηνοθεσίες, καθοδηγεί κι εδώ έναν ξεχωριστό θίασο με την ιδιαίτερη ματιά της. Η ίδια ερμηνεύει τον (πρωτότυπο) ρόλο της Γυναίκας και αναθέτει τους βασικούς γυναικείους ρόλους στον Αργύρη Ξάφη (Ανδρομάχη) και τον Τάσο Λέκκα (Ερμιόνη)· παίζουν, επίσης, Γιάννης Νταλιάνης (Μενέλαος), Δημήτρης Πιατάς (Πηλέας), Στέλλα Γκίκα (Θέτιδα) και εξαμελής Χορός.
"Ορέστεια" (22-23/8)
Το πρόγραμμα της Επιδαύρου κλείνει με μια σπουδαία επιστροφή. Πρόκειται για τη μνημειώδη περσινή συνεργασία του κορυφαίου Έλληνα σκηνοθέτη, Θεόδωρου Τερζόπουλου, με το Εθνικό Θέατρο στην τριλογία του Αισχύλου, η οποία οδήγησε σε μια μεγαλειώδη, μυσταγωγική παράσταση, που έχει ήδη εγγραφεί στις σημαντικότερες της σύγχρονης παραστασιογραφίας.
Με τη συμμετοχή των σπουδαίων ηθοποιών της ομάδας που έχουν ασκηθεί στη μέθοδο του σκηνοθέτη/δασκάλου (Αγλαΐα Παππά, Τάσος Δήμας, Σάββας Στρούμπος, Σοφία Χιλλ, ΄Εβελυν Ασουάντ, ΄Ελλη Ιγγλίζ, Δαυίδ Μαλτέζε κ.ά.) και με τον ίδιο κορυφαίο Χορό που αποτέλεσε τον πυρήνα των τριών έργων, η παράσταση θα επιστρέψει στο χώρο για τον οποίο δημιουργήθηκε, για να μας θυμίσει το οικουμενικό μήνυμά της.
Προπώληση εισιτηρίων μέσω more.com για την "Ανδρομάχη" και την "Ορέστεια"
Δείτε όλες τις παραστάσεις στον οδηγό θεάτρου του "α".
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ορέστεια
Ο σημαντικός θεατράνθρωπος, στην πρώτη του συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, ανέβασε την τριλογία «Αγαμέμνων», «Χοηφόροι», «Ευμενίδες», σε μια ιστορική παράσταση, που επαναλαμβάνεται. Tο 458 π.Χ., σε μια εποχή βίαιων κοινωνικών και πολιτικών ανατροπών, o Αισχύλος παρουσιάζει στη γιορτή των Διονυσίων την Ορέστεια (“Αγαμέμνων”, “Χοηφόροι”, “Ευμενίδες”), τη μοναδική σωζόμενη τριλογία αρχαίου δράματος. Κεντρικός άξονας της τριλογίας είναι το τραγικό βραχυκύκλωμα του Ορέστη που διαχέεται σε όλα τα πρόσωπα του δράματος και στον χορό μέσα από διαδοχικά στάδια: από την αποσταθεροποίηση στο αδιέξοδο, στην τρέλα. Στα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας, στον “Αγαμέμνονα” και τις “Χοηφόρους”, οι δολοφονίες που βάζουν τέλος στις τυραννικές εξουσίες του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας αποτελούν την κορύφωση μιας νέας περιόδου κρίσης και αποσταθεροποίησης που αντανακλάται στις “Ευμενίδες”. Οι Ερινύες, οι χθόνιες θεότητες, εκπροσωπώντας τα ένστικτα και τις παρορμήσεις διαφυλάσσουν τη μνήμη. Η Αθηνά προσπαθεί με κάθε τίμημα να συνάψει «σύμφωνο ειρήνης» ανάμεσα στους θεούς και εκείνες, προσφέροντας ανταλλάγματα και προνόμια. Για να πετύχει τη συνθηκολόγηση, μεταφέρει τη βία στο πεδίο της γλώσσας. Οι Ερινύες υποκύπτουν με τη θέλησή τους, ανακηρύσσονται σε Ευμενίδες και οδηγούνται στη λήθη. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει εγκαθιδρυθεί. Ό,τι είναι ασύμβατο με το νέο καθεστώς –το μέρος του ζωντανού σώματος που συνδέεται με τη μνήμη, τα ένστικτα, τη ζωική ορμή– έχει εξοριστεί. Η παράσταση αυτή σηματοδοτεί την πρώτη συνεργασία του Εθνικού Θεάτρου με τον Θεόδωρο Τερζόπουλο.
Ανδρομάχη
Η τραγωδία του Ευριπίδη αναδεικνύει τη σύγκρουση ανάμεσα στην εξουσία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η Ανδρομάχη, η οποία ερμηνεύεται από άνδρα ηθοποιό, αιχμάλωτη πολέμου και μητέρα ενός παιδιού από βιασμό, αρνείται να σιωπήσει μπροστά στην κοινωνική αδικία και καταπίεση. Η αντίστασή της αποκαλύπτει την ηθική φτώχεια των ισχυρών και καταρρίπτει τις ψευδαισθήσεις ανωτερότητας. Ο Ευριπίδης παρουσιάζει τη Νέμεση ως αναγκαία αποκατάσταση της ισορροπίας, όταν η ανθρώπινη δικαιοσύνη αποτυγχάνει. Μέσα από τη φωνή της Ανδρομάχης, προβάλλεται η δύναμη του πνεύματος και η ανάγκη για αλήθεια, ελευθερία και δικαιοσύνη.
