© Ελίνα Γιουνανλή
Με αφετηρία την "Ιφιγένεια εν Αυλίδι” του Ευριπίδη, οι δημιουργοί αναμετρώνται με έναν από τους πιο φορτισμένους μύθους της αρχαίας τραγωδίας και τον επαναδιατυπώνουν στη γλώσσα του σήμερα. Η Ιφιγένεια, στο έργο "Ιφιγένεια / Βορά" της Βίβιαν Στεργίου δεν είναι πια μόνο η κόρη του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας που οδηγείται στη θυσία "για το καλό της πατρίδας". Είναι το κορίτσι της διπλανής πόρτας, η νεαρή γυναίκα που ψάχνει τον εαυτό της, που παλεύει να ξεφύγει από τη βία των στερεοτύπων, τις κοινωνικές προσταγές, τους άκαμπτους χρησμούς.
Περιπλανιέται στην Επίδαυρο, στέλνει ηχητικά στη μητέρα της, διαλογίζεται στην παραλία, θυμάται, θρηνεί, θυμώνει, μιλά. Βρίσκει τη φωνή της. Αντιστέκεται. Λίγο πριν τη θυσία, επιλέγει να ακουστεί -όχι πια ως σύμβολο υπακοής, αλλά ως πρόσωπο με συνείδηση.
Η "Ιφιγένεια / Βορά” είναι ένα πολιτικό και προσωπικό έργο. Διερευνά τη γυναικεία εμπειρία, αναμετριέται με την πατριαρχία, την κακοποίηση, τη σιωπή και τον φόβο που σμιλεύει γενιές ολόκληρες. Μια γυναίκα αρνείται να γίνει "κρέας για φάγωμα" και διεκδικεί το δικαίωμα να μιλήσει για το τραύμα της.
Η σκηνοθέτις Αικατερίνη Παπαγεωργίου, βραβευμένη δημιουργός και ιδρύτρια της ομάδας The Young Quill, συνεχίζει τη σκηνική της έρευνα πάνω στον διάλογο αρχαίου και σύγχρονου, με θάρρος και ακρίβεια. Γνωστή για τη δουλειά της πάνω σε έργα με κοινωνικό στίγμα και δραστικότητα, φέρνει την Ιφιγένεια στο φως με τρυφερότητα αλλά και σαφή πολιτική θέση. Η δική της Ιφιγένεια περνά μέσα από τις διαστρωματώσεις της ιστορίας, διασχίζει αιώνες χρησμών και σιωπών, και μεγαλώνει μπροστά μας, φτάνοντας στην ενηλικίωση με πληγές, με οργή, αλλά και με επίγνωση.
Τον ομώνυμο ρόλο ερμηνεύει καθηλωτικά η Ελίζα Σκολίδη, σε μια σωματική και συναισθηματική ερμηνεία που μετατρέπει τη σκηνή σε βωμό εξομολόγησης και αντίστασης. Η Ιφιγένεια δεν ζητά λύτρωση, δεν ζητά συγχώρεση. Ζητά μόνο να ακουστεί…"Δεν πειράζει να πεθάνω… Όμως πρώτα – θ’ ακουστώ."
Η παράσταση που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2024 από τη Μικρή Επίδαυρο, επιστρέφει 13–16 Ιουλίου στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του κύκλου Contemporary Ancients του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Συγκλονιστική, ριζωμένη στον μύθο και ταυτόχρονα απολύτως επίκαιρη, η "Ιφιγένεια / Βορά” μας υπενθυμίζει πως το προσωπικό είναι πολιτικό, και πως η γυναικεία φωνή δεν είναι πια διακοσμητική- είναι επιβίωση.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Δείτε όλες τις παραστάσεις στον οδηγό θεάτρου του "α".
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ιφιγένεια / Βορά
Το έργο είναι το πρώτο μέρος της σπονδυλωτής παράστασης ογδόντα λεπτών που παρουσιάζεται στο πλαίσιο του κύκλου Contemporary Ancients. Το δεύτερο μέρος είναι ο μονόλογος “Εγώ, μια δούλα”. Σύμφωνα με τα λόγια της συγγραφέα (που είναι γνωστή για τα βιβλία "Το μπλε υγρό" και "Δέρμα"): “Ο μονόλογος εμπνέεται από την “Ιφιγένεια εν Αυλίδι” του Ευριπίδη. Εστιάζει στη στιγμή πριν τη θυσία της Ιφιγένειας, όταν αυτή αποδέχεται τη μοίρα της. Αφού το θέλει η Ελλάδα και το κορίτσι εμποδίζει, ας κοπεί σαν ζώο να αποπλεύσουν τα καράβια. “Δεν πειράζει να πεθάνω, όμως πρώτα θ’ ακουστώ”, λέει, φτύνοντας τις λέξεις – μοναδικό της όπλο. Κι όσο μονολογεί υπάρχει εδώ και τώρα. Μόλις πάψει πεθαίνει από χίλιες μεριές, σ’ όλα τα μέρη. Παντού και πάντα θριαμβεύει ο χρησμός. Η θυσία της είναι κωμική, ελάχιστα τραγική. Σκάβει τον λάκκο της και μπαίνει μέσα. Θυσία για το τίποτα. Κρέας για φάγωμα”.
