Ο "Άμλετ”, το σύμβολο της αμφιβολίας, της ματαίωσης και της υπαρξιακής αγωνίας, αναγεννάται μέσα από την τολμηρή ματιά του Δημήτρη Καραντζά και την εκρηκτική ερμηνευτική πυκνότητα της Στεφανίας Γουλιώτη. Ο Δημήτρης Καραντζάς φημίζεται για την ριζική ανάγνωση των κλασικών και μας εκπλήσει, ευχάριστα, και πάλι, με την ιδέα ν’ ανεβάσει το σαιξπηρικό έργο. Στο επίκεντρο αυτής της νέας ανάγνωσης φαίνεται να βρίσκεται η εμπειρία της ανθρώπινης σκέψης – ο εσωτερικός μηχανισμός μιας ψυχής που παραπαίει ανάμεσα στη δράση και την αδράνεια, το καθήκον και την αλήθεια, τη γλώσσα και τη σιωπή.
Στο σημείωμα για την παράσταση που θα κάνει πρεμιέρα το 2026, σε παραγωγή των Θεατρικών Επιχειρήσεων Ταγαρη διαβάζουμε: "Μια γυναίκα στον ρόλο του πιο αινιγματικού ήρωα του σαιξπηρικού σύμπαντος – όχι ως πρόκληση, αλλά ως ανοιχτή πρόταση ερμηνείας και στοχασμού πάνω στην ταυτότητα, την εξουσία και την ύπαρξη. Η γυναικεία παρουσία προσδίδει στον χαρακτήρα νέα ερμηνευτικά βάθη και αναδεικνύει την πολυπλοκότητα και τη διαχρονικότητα του σαιξπηρικού ήρωα”.
Η Στεφανία Γουλιώτη είναι ηθοποιός με σπάνιο εσωτερικό παλμό και υποκριτικό εύρος και στην παράσταση που θα πρωταγωνιστήσει μέσα από την αλλαγή του φύλου, μπορεί να αποκαλυφθεί μια καινούργια ανάγνωση της εξουσίας, της πατριαρχίας, της ηθικής κόπωσης της κοινωνίας. Το ερώτημα "να ζει κανείς ή να μη ζει" μεταμορφώνεται μάλλον...σε κραυγή, όχι για να δοθεί απάντηση, αλλά για να ακούσουμε.
Διαβάστε Επίσης
