Νίκος Μαργαρίτης©
Η παράσταση "Δύο σκύλοι", σε κείμενο και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, γιορτάζει την Ημέρα της Γυναίκας με μία ειδική προσφορά. Για κάθε εισιτήριο που αγοράζετε για την παράσταση του θεάτρου Αλκμήνη, παρέχεται άλλο ένα δώρο. Ερμηνεύουν: Ιβάν Σβιτάιλο και Πίτερ Ραντλ.
Λίγα λόγια για την παράσταση
Οι "Δύο σκύλοι" βασίζονται στη νουβέλα του Ισπανού συγγραφέα Μιγκέλ ντε Θερβάντες "Ο διάλογος των σκύλων". Οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να δουν τον κόσμο και το είδος τους μέσα από τα μάτια δύο αδέσποτων σκύλων που έχουν αράξει έξω από τα επείγοντα ενός νοσοκομείου της μεγαλούπολης. Οι δύο αυτοί κωμικοτραγικοί τύποι ξεκινούν ένα καταιγιστικό κουβεντολόι κάνοντας φύλλο και φτερό την σύγχρονη κοινωνία και τον άνθρωπο.
Η πλοκή
Ο Κιχώτης είναι άυπνος, νηστικός, ακίνητος πολλά μερόνυχτα έξω από την είσοδο των επειγόντων περιστατικών ενός νοσοκομείου της πόλης. Εκεί τον βρίσκει ένα βράδυ ο Οδυσσέας… ή αλλιώς Μπέικον, ή Πασάς, ή Ζορό, ή Μήτσος -έχει πολλά ονόματα αυτός. Οι δυο τους δεν έχουν τίποτα που να τους συνδέει εκτός από το γεγονός ότι είναι και οι δύο σκύλοι. Και… μιλάνε. Βλέπουν νοσοκόμους και ασθενείς. Βλέπουν ζωντανούς και νεκρούς. Και περιμένουν. Κάποιον περιμένουν. Ίσως τον Γκοντό. Ίσως τον Άνθρωπο.
Σκηνικά/Κοστούμια: Μαρία Φιλίππου
Σχεδιασμός φωτισμών: Αργύρης Θέος
Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Οικονόμου
Κινησιολογία: Χριστίνα Φωτεινάκη
Προπώληση: more.com.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Οι δύο σκύλοι
Στη νουβέλα του Θερβάντες «Ο διάλογος των σκύλων» βασίζεται το έργο με πρωταγωνιστές δύο αδέσποτους σκύλους που αράζουν έξω από τα επείγοντα ενός νοσοκομείου, σχολιάζοντας τον σύγχρονο άνθρωπο και την κοινωνία του. Ο Κιχώτης είναι άυπνος, νηστικός, ακίνητος πολλά μερόνυχτα έξω από την είσοδο των επειγόντων περιστατικών. Εκεί τον βρίσκει ένα βράδυ ο Οδυσσέας… ή αλλιώς Μπέικον, ή Πασάς, ή Ζορό, ή Μήτσος, έχει πολλά ονόματα αυτός. Οι δυο τους δεν έχουν τίποτα που να τους συνδέει εκτός από το γεγονός… ότι είναι και οι δύο σκύλοι! Και… μιλάνε. Βλέπουν νοσοκόμους και ασθενείς. Βλέπουν ζωντανούς και νεκρούς. Και περιμένουν. Κάποιον περιμένουν. Ίσως τον Γκοντό… Ίσως τον Άνθρωπο…
