Ελίνα Γιουνανλή©
Το "Μεμοράντουμ", η παρανοϊκή πολιτική κωμωδία του Βάτσλαβ Χάβελ για τη γραφειοκρατία, το κράτος και το σύστημα που ανέβασε φέτος η ομάδα The Young Quill σε σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου, συνεχίζεται στο Θέατρο "Μπέλλος" μέχρι τις 13 Απριλίου (Κυριακή των Βαΐων). Παίζουν οι Αλέξανδρος Βάρθης, Θανάσης Βλαβιανός, Τάσος Λέκκας, Αλεξάνδρα Μαρτίνη, Φάνης Μιλλεούνης, Ελίζα Σκολίδη, Ορέστης Χαλκιάς.
Η αδηφαγία, η αισχροκέρδεια και ο ωχαδερφισμός είναι οι ύψιστες αξίες που διατρέχουν τους εργαζομένους στο υπερρεαλιστικό -καφκικό- σύμπαν ενός δημόσιου οργανισμού, με φόντο τον οποίο εξελίσσεται το έργο. Μια καινούργια επιβεβλημένη τεχνητή γλώσσα κάνει την εμφάνισή της στον οργανισμό, η οποία υποτίθεται ότι θα κάνει την υπηρεσία και την αλληλογραφία λίγο πιο λειτουργική. Δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο χωρίς διέξοδο και τη χρησιμοποιεί ο υποδιευθυντής του οργανισμού ώστε να κάνει ένα άτυπο πραξικόπημα και να γίνει διευθυντής.
Οι εργαζόμενοι λαμβάνουν τα υπομνήματα του τελευταίου επίσημου υπηρεσιακού ελέγχου σε αυτή την ακατάληπτη γλώσσα και κάπως έτσι ξεκινά ένας κυκεώνας καταιγιστικών εξελίξεων. Το φαρσικό έργο γίνεται πραγματικός εφιάλτης, αναδεικνύοντας την πιο κωμική, γελοία αλλά και τρομακτική πλευρά του συστήματος.
'Όπως μάς είπε ο Τάσος Λέκκας σε συνέντευξή του στο "α": "Το "Μεμοράντουμ" είναι μια πολιτική σάτιρα που έχει μέσα και στοιχεία από το παράλογο. Στην Ελλάδα ανέβηκε τη δεκαετία του ’70, ως σχόλιο κατά της Χούντας, ενώ στην Τσεχία είχε ανέβει ως σχόλιο κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος. Είναι ένα βαθιά πολιτικό έργο που καταδεικνύει το πόσο λάθος λειτουργούν οι πολιτείες του σήμερα. Σχολιάζει, δηλαδή, τις πρακτικές τους αλλά και το ότι έχει δημιουργηθεί ένα χαοτικό σύστημα το οποίο δεν υπηρετεί τον άνθρωπο. Αντιθέτως το υπηρετούμε εμείς και τρέφουμε κάτι το οποίο δεν μας φέρνει τίποτα πίσω".
Η παράσταση συνεχίζεται από 6/3.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
<< Διαβάστε την αναλυτική του "α" για το "Μεμοράντουμ"
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Μεμοράντουμ
Μια πολιτική κωμωδία για την παράνοια της γραφειοκρατίας με φόντο το υπερρεαλιστικό –καφκικό– σύμπαν ενός δημόσιου οργανισμού. Πρωτοανέβηκε τη δεκαετία του ’70, οπότε και θεωρήθηκε σχόλιο κατά της Χούντας. Το έργο παρακολουθεί όλα όσα συμβαίνουν σε έναν δημόσιο οργανισμό όταν μια νέα, ακατάληπτη τεχνητή γλώσσα κάνει την εμφάνισή της. Η χρήση της επιβάλλεται από το «σύστημα» για την ανταλλαγή της υπηρεσιακής αλληλογραφίας και κάπως έτσι ξεκινά μια σειρά καταιγιστικών εξελίξεων που φωτίζουν το πώς η αδηφαγία, η αισχροκέρδεια και ο ωχαδερφισμός μετατρέπονται σε ύψιστες αξίες για τους εργαζομένους. Η παράσταση αναδεικνύει την πιο κωμική, γελοία αλλά και τρομακτική πλευρά του συστήματος μέσα από το ευφυές κοινωνικοπολιτικό έργο του Τσέχου θεατρικού συγγραφέα και πρωτεργάτη της πτώσης του κομμουνισμού, που μετά την αποχώρηση των Σοβιετικών από την Τσεχοσλοβακία διετέλεσε Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης.
