Ο "Άνθρωπος χωρίς όνομα" μετακομίζει στο Αποθήκη

Θανάση Κουρλαμπάς, Ορέστης Τρίκας, Έρρικα Μπίγιου και Τάσος Τυρογαλάς ενσαρκώνουν τους ρόλους στη θεατρική μεταφορά της νουβέλας "Άνθρωπος χωρίς όνομα" του Μπαλζάκ σε σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη που μετακομίζει στο θέατρο Αποθήκη.

Άνθρωπος χωρίς όνομα, από Κων/να Νικολαϊδη GridFox©

"Το συγκεκριμένο έργο του Μπαλζάκ "τριβελίζει" το κεφάλι μου εδώ και πέντε χρόνια” εξομολογείται η σκηνοθέτιδα επιτυχιών Κωνσταντίνα Νικολαΐδη για τη νουβέλα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ "Άνθρωπος χωρίς όνομα”, που από 10/2 μετακομίζει στο θέατρο Αποθήκη. " Διαβάζοντάς το κάθισα απευθείας να κάνω τη θεατρική διασκευή. Οι ήρωες που με τόση μαεστρία γέννησε αυτός ο υπέροχος συγγραφέας είναι τόσο ζωντανοί που ήδη από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου με έκαναν να θέλω να τους δω επί σκηνής. Κεντρικός πυρήνας του Μπαλζάκ και σ’ αυτό το έργο του είναι ο άνθρωπος και τα δεινά που καλείται να περάσει για να κατορθώσει να επιζήσει μέσα στην σκληρή κοινωνία. Η αδικία και η αναλγησία είναι ο νέος εχθρός του κεντρικού χαρακτήρα, του συνταγματάρχη Σαμπέρ, και αυτός ο εχθρός είναι πολύ πιο δυνατός απ’ όσους συνάντησε στις ένδοξες μάχες του. Αυτός ο εχθρός απαιτεί τον θάνατό του, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Δεν συγκινείται από την δεκάχρονη οδύσσεια του ήρωα και δεν του χαρίζει τα πολυπόθητα δώρα. Γιατί αυτός ο Οδυσσέας δεν βρίσκει την Πηνελόπη επιστρέφοντας. Δεν βρίσκει καν την Ιθάκη του”.

Τους ρόλους στην παράσταση της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη ενσαρκώνουν οι Θανάσης Κουρλαμπάς, Ορέστης Τρίκας, Έρρικα Μπίγιου και Τάσος Τυρογαλάς και μέσα από την πλοκή του έργου διατυπώνουν ένα διαχρονικό ερώτημα: Τι κάνει ένας έντιμος άνθρωπος όταν περιβάλλεται από την ατιμία; 

Άνθρωπος χωρίς όνομα από Κων/να Νικολαϊδη
GridFox

Στο έργο, ο συνταγματάρχης Σαμπέρ, ήρωας της μάχης του Εϊλό και μέγας ταξιάρχης της εγεώνας της Τιμής, επιστρέφει κυριολεκτικά από τον τάφο στο αγαπημένο του Παρίσι το 1817, ύστερα από μια οδύσσεια δέκα ετών. Όμως, αυτός ο Οδυσσέας δεν βρίσκει την πιστή Πηνελόπη επιστρέφοντας. Δεν βρίσκει ούτε την Ιθάκη του. Από τους πάντες θεωρείται νεκρός. Κανείς δεν τον αναγνωρίζει και κανείς δεν πιστεύει ότι αυτός ο ξερακιανός, γερασμένος, γεμάτος πληγές άντρας είναι ο περίφημος συνταγματάρχης Σαμπέρ. Μες στην απόγνωσή του στρέφεται στον περίφημο δικηγόρο Ντερβίλ, ο οποίος με αυξημένο το αίσθημα του δικαίου προσπαθεί να τον βοηθήσει να κερδίσει τη χαμένη του ζωή. Ο Σαμπέρ βαδίζοντας σ’ αυτό το πρωτόγνωρο μονοπάτι, όπου οι ρόλοι πλέον έχουν αντιστραφεί κι έχει χάσει την πολύτιμη ταυτότητά του, ανακαλύπτει τελικά την ουσία της ύπαρξής του.

Άνθρωπος χωρίς όνομα, από Κων/να Νικολαϊδη
GridFox©

 

Οι υπόλοιποι συντελεστές

Η μετάφραση είναι του Δημήτρη Στεφανάκη, η σκηνική επιμέλεια της Μαρίας Φιλίππου, βοηθός σκηνογράφου είναι η Κατερίνα Σβορώνου, τα κοστούμια έκανε η Μαντώ Ψυχουντάκη και βοηθός ενδυματολόγου είναι η Κωνσταντίνα Εμμανουήλ. Ο σχεδιασμός φωτισμών έχει την υπογραφή του Αργύρη Θέου, βοηθός φωτιστή είναι ο Τάσος Ατματζίδης, την πρωτότυπη μουσική σύνθεση έκανε ο Γιάννης Οικονόμου, την κινησιολογία η Χριστίνα Φωτεινάκη και το μακιγιάζ/Special effects η Ράνια Γιαννάκη.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Άνθρωπος χωρίς όνομα

  • Δραματοποιημένη Νουβέλα
  • Διάρκεια: 90 '

Πρώτη ελληνική θεατρική διασκευή της σημαντικής νουβέλας «Ο Συνταγματάρχης Σαμπέρ» του πολυγραφότατου Γάλλου λογοτέχνη, που πραγματεύεται την «οδύσσεια» ενός ήρωα πολέμου που επιχειρεί να κερδίσει τη χαμένη του ζωή. Ο συνταγματάρχης Σαμπέρ, ήρωας της μάχης του Εϊλό και μέγας ταξιάρχης της λεγεώνας της Τιμής, επιστρέφει στο αγαπημένο του Παρίσι το 1817, ύστερα από δέκα χρόνια. Κανείς δεν τον αναγνωρίζει και κανείς δεν πιστεύει ότι αυτός ο ξερακιανός, γερασμένος, γεμάτος πληγές άντρας είναι ο περίφημος συνταγματάρχης Σαμπέρ. Μες στην απόγνωσή του στρέφεται στον περίφημο δικηγόρο Ντερβίλ, ο οποίος με αυξημένο το αίσθημα του δικαίου προσπαθεί να τον βοηθήσει. Ο Σαμπέρ βαδίζοντας σ’ αυτό το πρωτόγνωρο μονοπάτι, όπου οι ρόλοι πλέον έχουν αντιστραφεί κι έχει χάσει την πολύτιμη ταυτότητά του, ανακαλύπτει τελικά την ουσία της ύπαρξής του.

Αποθήκη

Σαρρή 40

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.