"Play it Again Sam" με ανανεωμένο καστ στο Faust

Σε ένα διαμέρισμα 70s αισθητικής διαδραματίζεται η υπόθεση του έργου "Play it Again Sam", που αγαπήσαμε από την ταινία του Γούντι Άλεν.

'Play it Again Sam 2024-25 Γιάννης Μπαριτάκης

Ο Γούντι ‘Αλεν ζωντανός θρύλος στον θεσμό των Όσκαρ, είναι ένα από τα "ιερά τέρατα" της αμερικάνικης κωμωδίας και από τους σημαντικότερους δημιουργούς στην ιστορία του κινηματογράφου. Εκτός από σκηνοθέτης του κινηματογράφου, παραγωγός, ηθοποιός, σεναριογράφος, μουσικός είναι και συγγραφέας γλυκόπικρων κωμωδιών. Στα έργα του συνυπάρχουν στοιχεία παρωδίας, παραλόγου, σλάπστικ στοιχεία που σημαίνει έντονη σωματική δράση και δημιουργία  χιουμοριστικών καταστάσεων. Έχοντας υπόψιν του όλα αυτά, ο Γιώργος Ζαχαράκης σκηνοθέτησε το "Play it Again Sam", το έργο που ανέβηκε στο Broadway για 453 παραστάσεις και απέσπασε 3 Tony, για να μεταφερθεί τελικά και στη μεγάλη οθόνη (στη χώρα μας η ταινία έγινε γνωστή με τον τίτλο "Ωραίος & Σέξι”). Η δική μας, ελληνική παράσταση παίχτηκε στο Faust πέρυσι με επιτυχία και από τις 8 Νοεμβρίου επιστρέφει με ανανεωμένο καστ: Σοφία Κικιλίντζια (Λίντα), Αρμάν Εδουάρδος Μενετιάν (Άλλαν), Χρήστος Ντόβας (Μπόγκαρτ), Τάσος Προβιάς (Ντικ), Αλεξάνδρα Τσιάγκα (Νάνσυ, 7 γυναίκες).

Γιάννης Μπαριτάκης

Η υπόθεση

Nέα Υόρκη 1969. Ο νευρωτικός, παράξενος και αδέξιος κριτικός κινηματογράφου Άλλαν Φέλιξ, προσπαθώντας να ξεπεράσει το πρόσφατο διαζύγιό του, βρίσκει καταφύγιο στην ταινία Καζαμπλάνκα. Φαντασιώνεται τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ να ζωντανεύει μέσα από το πόστερ της αγαπημένης του ταινίας και να τον συμβουλεύει. Βοήθεια τού προσφέρει και το φιλικό του ζευγάρι, ο Ντικ και η Λίντα, οι οποίοι του κανονίζουν μια σειρά ραντεβού με διάφορες γυναίκες, τα οποία καταλήγουν σε φιάσκο λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του.

Οι απανωτές αποτυχημένες προσπάθειες κάνουν τον Άλλαν να φαντασιώνεται διάφορα ερωτικά σενάρια, ακόμα και με τη γυναίκα του καλύτερού του φίλου…Ο αδέξιος Άλλαν Φέλιξ, η πρώην του Νάνσυ, ο καλύτερός του φίλος Ντικ, η γυναίκα του Λίντα, 7 ατυχέστατες γυναίκες και ο... Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ σάς περιμένουν να αναφωνήσετε κι εσείς στον πιανίστα, "Play it again, Sam”!

Γιάννης Μπαριτάκης

 

Η σκηνοθετική ματιά

Η περσινή επιτυχία της παράστασης, οι θετικές κριτικές του κοινού αλλά και οι αντιδράσεις των ανθρώπων του καλλιτεχνικού χώρου, μας γέμισαν χαρά και μας έδωσαν το κίνητρο να συνεχίσουμε την παράσταση για δεύτερη χρονιά. Η πρόταση επίσης του θεάτρου Faust να μεταφερθούμε σε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή ήταν ένα ακόμα σημάδι της εμπιστοσύνης στη δυναμική της παράστασης. Αν και γνώριζα ότι ο Γούντι Άλεν έχει ένα συγκεκριμένο κοινό, με εντυπωσίασαν τα θετικά σχόλια ακόμα και από θεατές που δεν είναι απαραίτητα λάτρεις του.

Γιάννης Μπαριτάκης

Όταν πρωτοδιάβασα το "Play it again, Sam” ταυτίστηκα με τον Άλλαν Φέλιξ. Όπως εγώ – τότε στα 30 μου – έτσι κι ο Άλλαν, προσπαθώντας να διαχειριστεί την ανασφάλεια και την μοναξιά του, φαντάζεται διάφορα σενάρια για το πώς θα μπορούσε να "σκηνοθετήσει" την ερωτική του ζωή, επηρεασμένος από τις αγαπημένες του κλασικές ταινίες. Ο ψυχαναλυτικός αλλά ταυτόχρονα ανάλαφρος τρόπος του Γούντι Άλεν να ασχολείται με βασικά θέματα συνύπαρξης και ανθρώπινων σχέσεων σε συνδυασμό, με το ευφυές και ευρηματικό χιούμορ του, είναι κάτι που με γοητεύει μέχρι και σήμερα. Βασικός στόχος, τόσο της σκηνοθεσίας όσο και της μετάφρασης ήταν να διατηρηθεί ο γρήγορος ρυθμός του κειμένου, το ύφος της εποχής (1969) αλλά και να αποδοθεί με τέτοιον τρόπο ώστε να παραμένει έντονα κωμικό για το ελληνικό κοινό.

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Play it again, Sam (πρώην «Ωραίος και σέξι»)

  • Κωμωδία
  • Διάρκεια: 80 '

Nέα Υόρκη 1969. Ο νευρωτικός, παράξενος και αδέξιος κριτικός κινηματογράφου Άλαν Φέλιξ, προσπαθώντας να ξεπεράσει το πρόσφατο διαζύγιό του, φαντάζεται τον Χάμφρει Μπόγκαρτ να ζωντανεύει μέσα από τα πόστερ της ταινίας Καζαμπλάνκα και να τον συμβουλεύει. Καταφεύγει στο φιλικό του ζευγάρι, τον Ντικ και τη Λίντα, οι οποίοι τον βοηθούν κανονίζοντας του ραντεβού με διάφορες γυναίκες. Οι απανωτές αποτυχημένες προσπάθειες τον κάνουν να φαντασιώνεται διάφορα ερωτικά σενάρια ακόμα και με τη γυναίκα του καλύτερού του φίλου. Ο αδέξιος Άλλαν Φέλιξ, η πρώην του Νάνσυ, ο καλύτερος του φίλος Ντικ, η γυναίκα του Λίντα, 7 ατυχέστατες γυναίκες και ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ σας περιμένουν για να αναφωνήσετε κι εσείς στον πιανίστα «Play it again, Sam!».

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.