Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1662 και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έργο-σκάνδαλο, τόσο για τις σφοδρές αντιδράσεις που προκάλεσε κι έμειναν γνωστές ως η "Διαμάχη του 'Σχολείου των γυναικών'", όσο και για το γεγονός πως ο συγγραφέας, αντί άλλης απάντησης, προχώρησε στη συγγραφή μιας μονόπρακτης κωμωδίας με τίτλο "Η κριτική του σχολείου των γυναικών", καταθέτοντας ένα από τα πρωιμότερα δείγματα μεταδραματικού θεάτρου, αφού οι ήρωες έχοντας παρακολουθήσει μόλις μια παράσταση του "Σχολείου των γυναικών" συζητούν για το δίκαιο ή το άδικο των αντιδράσεων! Οι επικρίσεις των ομοτέχνων του Μολιέρου εστίασαν στη μη τήρηση των κλασικών κανόνων, όμως αυτό που μάλλον ενόχλησε ήταν η ιδέα του συγγραφέα να τοποθετηθεί απέναντι στο πατριαρχικό πλαίσιο της εποχής, παρουσιάζοντας την ιστορία μιας κοπέλας που, αντί να καταδικαστεί στο ρόλο της "υπάκουης συζύγου" δίπλα σε έναν μεγαλύτερο άντρα που δεν επέλεξε για σύντροφο, στήνει ένα ολόκληρο σχέδιο προκειμένου να παντρευτεί τον αγαπημένο της. Κεντρικός ήρωας ο Αρνόλφος, ένας σαραντάρης, ανασφαλής άνδρας που ζει με το φόβο της απιστίας. Γι’ αυτό έχει πάρει υπό την προστασία του τη μικρή Αγνή, την οποία στέλνει σε μοναστήρι για ν’ ανατραφεί μακριά από τον κόσμο και να την παντρευτεί μόλις φτάσει σε "ηλικία γάμου". Όταν όμως αυτή η στιγμή έρχεται, η Αγνή ερωτεύεται τον Οράτιο και οι δύο νέοι, σχεδιάζοντας το κοινό τους μέλλον, καταφέρνουν να ξεγελάσουν τον Αρνόλφο.
Πού βρισκόμαστε, άραγε, τέσσερις αιώνες μετά; Αυτό είναι το ερώτημα που καλείται να απαντήσει η παράσταση του Εθνικού, πατώντας στο κείμενο ενός συγγραφέα που καταφέρνει να μείνει διαχρονικός, καυτηριάζοντας πανανθρώπινες και διαχρονικές αδυναμίες. Παράλληλα, ο Αλέξανδρος Μυλωνάς, ηθοποιός που επιστρέφει στη σκηνοθεσία, αντιμετωπίζει την πρόκληση ενός συγγραφέα που ανήκει σε παλαιότερα είδη και εποχές και ίσως δεν μπορεί να επιδράσει σήμερα χωρίς μια –λιγότερο ή περισσότερο γενναία– διασκευή. Σύμμαχό του σε αυτό, πάντως, θα έχει την έμμετρη, σε δεκαπεντασύλλαβο στίχο, μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη –ένα επίτευγμα από μόνη της!– και μια ωραία ομάδα συντελεστών. Στο ρόλο του Αρνόλφου ο Γιάννης Μπέζος, Αγνή η Ελίνα Ρίζου, Οράτιος ο Αινείας Τσαμάτης και μαζί τους οι Στέλιος Ιακωβίδης, Μάγδα Καυκούλα, Λαέρτης Μαλκότσης, Κατερίνα Πατσιάνη, Δρόσος Σκώτης, Γιώργος Τζαβάρας, καθώς και πέντε μουσικοί επί σκηνής. Τα σκηνικά υπογράφουν οι Λουκάς Μπάκας και Φιλάνθη Μπουγάτσου, τα κοστούμια ο Άγγελος Μέντης, τη μουσική ο Θοδωρής Οικονόμου, τους φωτισμούς η Βαλεντίνα Ταμιωλάκη, τους στίχους των τραγουδιών η Φωτεινή Λαμπρίδη.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Το Σχολείο των Γυναικών
Στην καταιγιστική κωμωδία - σταθμό του παγκόσμιου ρεπερτορίου για τη γυναικεία χειραφέτηση, που καυτηριάζει το πατριαρχικό καθεστώς της εποχής με όχημα τον έρωτα, ο ώριμος επίδοξος εραστής Αρνόλφος έρχεται αντιμέτωπος με τον νεότερο ανταγωνιστή του για τα μάτια της Αγνής. Ο Αρνόλφος θέλει να απολαύσει τη συζυγική ευτυχία, αλλά τον κατατρέχει ο φόβος της απιστίας. Γι’ αυτό επιλέγει ένα κορίτσι φτωχής οικογένειας, την τετράχρονη Αγνή και την αναθρέφει μακριά από τον κόσμο, ώστε να παραμείνει αφελής, υπάκουη και άρα πιστή σύζυγος. Αφού την κλείνει τα πρώτα της χρόνια σε μοναστήρι, την κρατά στη συνέχεια απομονωμένη σε ένα σπίτι κοντά του, με δυο υπηρέτες να τη φυλούν σαν κέρβεροι. Τα χρόνια περνούν και φτάνει η ώρα που ο Αρνόλφος περίμενε με ανυπομονησία: να κάνει επιτέλους την Αγνή γυναίκα του. Η ζωή, όμως, έχει άλλα σχέδια.
