Χάρης Γερμανίδης
Ο τίτλος του έργου "Λυσσασμένη γάτα" ("Cat on a hot tin roof") εμπεριέχει μια ειρωνεία; Τι υπαινίσσεται ο Τενεσί Ουίλιαμς;
Γ.Β.: Στο έργο θίγονται θέματα όπως το ψέμα, η σεξουαλική επιθυμία, η ενοχή, η απληστία, ο θάνατος, οι καταπιεσμένες αλήθειες, η επιβίωση με όποιο κόστος. Ο τίτλος είναι μεταφορικός. Αν θέλεις να πληγώσεις ή να καταστρέψεις κάποιον πρέπει να το κάνεις γρήγορα. Όπως πηδάει γρήγορα και ανάλαφρα μια γάτα από μια καυτή στέγη σε μία άλλη Ασφαλέστερη.
Μ.Κ.: Δεν είναι ειρωνεία. Λέει ο Τενεσί Ουίλιαμς: "τι κερδίζει μια γάτα όταν κάθεται σε μια καυτή σιδερένια οροφή; Φαντάζομαι ότι το να μείνει απλά εκεί όσο περισσότερο μπορεί". Η επιμονή και το πείσμα να ζήσει! Μια ψυχή που καίγεται από πόθο, απόγνωση, ανάγκη για επιβίωση. Είναι μια μεταφορά...
Τι σας έκανε να ανταποκριθείτε θετικά στη θεατρική πρόταση που σας έγινε;
Γ.Β.: Πρωτίστως, ο εντελώς κόντρα στον δικό μου χαρακτήρα ρόλος. Πάντοτε μου άρεσε να καταπιάνομαι με ρόλους που σε παιδεύουν και δεν ανήκουν στον χώρο των ευκολιών σου. Η επί σκηνής "μεταμόρφωση” εμπεριέχει το μέγιστο της γοητείας στην δουλειά μας. Σίγουρα στις αποφάσεις που παίρνεις προκειμένου να συμμετάσχεις σε μία δουλειά μεγάλο ρόλο παίζει το έργο, η ιστορία που έχεις να διηγηθείς από σκηνής και η παρέα των συναδέλφων που θα συμβιώσεις μαζί τους ως Οικογένεια.
Μ.Κ.: Το ναι, εξαρτάται πάντα από τους συνεργάτες. Η ποιότητα μιας παράστασης είναι στα χέρια ή μάλλον στις ψυχές των ηθοποιών. Οπότε ο σεβασμός και η εκτίμηση, η επιθυμία να συνευρεθούμε με τους συγκεκριμένους ανθρώπους με έκανε να πω το ναι.
Τι σας αποκάλυψε το έργο;
Γ.Β.: Την διαιώνιση των αγνών αλλά κυρίως των τοξικών σχέσεων που αναπτύσσονται αενάως μέσα και στις καλύτερες οικογένειες. Ψέματα, υποκρισία, καχυποψία, κρυφές ερωτικές σχέσεις, διεκδικήσεις κληρονομιάς, αποκαλύψεις για θέματα καλά κρυμμένα στο παρελθόν. Όλα καμουφλαρισμένα κάτω από μια μάσκα επίφασης της ευτυχίας που απολαμβάνει μία καθωσπρέπει οικογένεια.
Μ.Κ.: Το γεγονός πως οι άνθρωποι, οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πάντα ίδια. Εφ' όσον συνεχίζει το στερεότυπο γάμου από συμφέρον... Θα υπάρχουν πάντα δυστυχώς οικογένειες χωρίς αγάπη, χωρίς επαφή επί της ουσίας...
Ποια είναι τα χαρακτηριολογικά και ψυχολογικά στοιχεία του/της ήρωα/ηρωίδας που ερμηνεύετε;
Γ.Β.: Άξεστος, εγωκεντρικός, προσβλητικός, αυταρχικός. Ένας σύγχρονος padre padrone που δεν διστάζει να καταρρακώνει τους πάντες γύρω του προκειμένου να επιβεβαιώνει και να διατυμπανίζει το αυτοδημιούργητο της επιτυχίας του.
Μ.Κ.: Η Μαμά είναι μια κακοποιημένη γυναίκα, θύμα και θύτης, και το μόνο που της μένει είναι να ζει μέσα στο γυάλινο κόσμο που έχει φτιάξει. Γιατί την αλήθεια δεν την αντέχει.
Στην οικογενειακή συνάντηση που στήνει ο Ουίλιαμς με ποια πράγματα αναμετριούνται οι ήρωες: τον πόθο, την ματαίωση, την κυριαρχία;
Γ.Β.: Όλα αυτά που αναφέρετε εμπεριέχονται σε μία φράση. Την αυτογνωσία. Και κυρίως το θάρρος που καταθέτει κάποιος προκειμένου να απογυμνωθεί ψυχικά και εξομολογούμενος να παρουσιαστεί στους άλλους δίχως το φύλλο συκής, το "δήθεν” εν προκειμένω που καλύπτει τις ανασφάλειες όλων μας.
Μ.Κ.: Με όλα αυτά που αναφέρατε. Έχω την αίσθηση ότι όλα τα πρόσωπα είναι λυσσασμένες γάτες, εκτός αυτόν Μπρικ φυσικά. Όλοι είναι ψυχές που καίγονται.
Η σκηνοθετική προσέγγιση έχει ρεαλιστική υφή;
Γ.Β.: Μία ρεαλιστική προσέγγιση, ναι. Αλλά που ξεδιπλώνεται σχεδόν ονειρικά μέσα από το μυαλό του Μπρικ (του ενός γιου της οικογένειας), είναι το ζητούμενο, το γοητευτικό αλλά και το επικίνδυνο να διολισθήσει η παράσταση σε μια οξύμωρη ανάγνωση. Θεωρώ πως οι συντελεστές της παράστασης και δεν μιλώ για τους συναδέλφους, ηθοποιούς, έχουν γνώση και πως τα αναγνωρίσιμα στοιχεία των ποικιλόμορφων σχέσεων μιας οικογένειας θα κατατεθούν από σκηνής ευδιάκριτα. Η επιμονή του Δημοσθένη Παπαδόπουλου και η εμμονική σχέση που έχει με την λεπτομέρεια. Κάποιες φορές αυτό μπορεί να ακούγεται βασανιστικό για τον ηθοποιό που πρέπει να επαναλάβει στην πρόβα δεκάδες φορές το ίδιο πράγμα αλλά στο τέλος της ημέρας έχει δημιουργηθεί μια ισχυρή βάση σιγουριάς για το οτιδήποτε λέγεται ή συμβαίνει ανά πάσα στιγμή επί σκηνής.
Γ.Κ.: Και ναι, και όχι. Ο σκηνικός χώρος δεν είναι ρεαλιστικός. Οι άνθρωποι όμως ναι, χωρίς τερτίπια κα ψέματα. Είναι απαιτητικός, αυστηρός και ζητάει το Αόρατο να γίνει Ορατό. Και γίνεται.
Έχετε μια μεγάλη πορεία στο θέατρο. Ποια περίοδος της καριέρας σας αποτέλεσε για εσάς σταθμό;
Γ.Β.: Ας αφήσουμε τις πορείες και τους σταθμούς όλων μας να τους καταγράψει ο θεατρικός ιστορικός του μέλλοντος. Σαφώς και υπάρχουν περίοδοι που κάποιοι από εμάς βρίσκονται στο απόγειο μιας καριέρας και άλλοι που εισπράττουν την αποδοχή του κοινού συνεχώς. Αλλά επειδή το επάγγελμά μας είναι θνησιγενές και ένας διαρκής αγώνας προκειμένου να ανέβεις ένα σκαλοπάτι ακόμα, εγώ τουλάχιστον αποφεύγω να αλληθωρίζω προς το πριν γιατί έτσι είναι σαν να γυρίζω την ματιά μου στο μέλλον.
Μ.Κ.: Τα τρία χρόνια που ήμουν στον Λευτέρη Βογιατζή.
Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Γ.Β.: Μακάρι να μπορούσα να σας πω ότι από εδώ και πέρα θα κάθομαι, θα ταξιδεύω, θα ζωγραφίζω και θα απολαμβάνω το τελευταίο στάδιο αυτού του θείου δώρου που λέγεται ζωή. Αλλά η Σισύφεια ανάβαση του καλλιτέχνη δεν έχει κορυφή αλλά και η καλλιτεχνική φύση δεν κατατάσσεται στις αυτοκαταργούμενες. Οπότε καβαλάω την βάρκα του ταξιδιού μου κι αφήνομαι στο ρεύμα του καιρού. Κι όπου με βγάλει.
Μ.Κ.: Δεν κάνω σχεδόν ποτέ σχέδια.
Προπώληση: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Η λυσσασμένη γάτα
Το κορυφαίο ψυχογράφημα διαδραματίζεται στα γενέθλια του άρρωστου πατέρα του άκληρου και αλκοολικού Μπρικ, που περνά κρίση στη σχέση με τη φιλόδοξη σύζυγό του, Μάγκι, γνωστή και ως «λυσσασμένη γάτα», όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Κούπερ, παντρεμένος με πέντε παιδιά, διεκδικεί ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας. Το ψέμα, η υποκρισία, η σκληρότητα και η βία αρχίζουν αυτό το βράδυ να βγαίνουν στην επιφάνεια. Το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο εξερευνά τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής με σκληρή ειλικρίνεια και αποκαλύπτει τις σκοτεινές πτυχές των σχέσεων, τα ανείπωτα πάθη και τις κοινωνικές συμβάσεις που καταπνίγουν τα αληθινά συναισθήματα.
