"The land of wanting more": Μία περφόρμανς για τη γυναικεία σεξουαλικότητα στο ΠΛΥΦΑ

Η Μαριάννα Ράντου σκηνοθετεί την παραστάση που συνδυάζει αφήγηση, δραματικό λόγο και μουσική για να δώσει ζωή σε ιστορίες γυναικών που στέκονται αντιμέτωπες και ταυτίζονται με τις επιθυμίες τους.

The land of wanting more

To "The land of wanting more" είναι μια mixed media θεατρική performance, η οποία συνδυάζει πρακτικές του θεάτρου της Επινόησης, της τεχνικής των Viewpoints και της Κινηματογράφησης. Με τη χρήση δραματικού και αφηγηματικού λόγου (εναλλαγή εμφάνισης ρόλου και ηθοποιού) και τη συνομιλία με τη ζωντανή μουσική παίρνουν ζωή ιστορίες γυναικών που έρχονται σε επαφή με το ασυνείδητο τους, στέκονται αντιμέτωπες με τις επιθυμίες τους και ταυτίζονται μαζί τους. Το τελικό κείμενο της παράστασης προέκυψε τόσο μέσα από έρευνα, όσο και από αυτοσχεδιασμούς και είναι εμπνευσμένο από κείμενα των Γεωργία Σάνδη, Charles Mee, Judith Butler, Sam Shepard, Camille Paglia, Colette, την ποίηση της Μάτσης Χατζηλαζάρου και αληθινές μαρτυρίες. Οι μαρτυρίες αυτές αφορούν προσωπικές ιστορίες σεξουαλικής απελευθέρωσης και απώλειας και σεξουαλικής, σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης γυναικών.

Η παράσταση, την οποία σκηνοθετεί η Μαριάννα Ράντου, θα παιχτεί στις 6, 13, 20, 27 Νοεμβρίου και 4 Δεκεμβρίου (9 μ.μ.) στο ΠΛΥΦΑ (Κτήριο 7Γ).

(Trigger Warning - στην παράσταση περιλαμβάνεται περιγραφή βιασμού)

The land of wanting more

Λίγα λόγια για την παράσταση

Η έκφραση της σεξουαλικότητας αποτελεί μια από τις βασικές διαστάσεις της προσωπικότητας του ανθρώπου. Η εικόνα, την οποία αποκτά κανείς για το σώμα του, έχει άμεση σύνδεση με τη σεξουαλική του ταυτότητα και συνεπώς με την αυτοεκτίμηση του καθενός. Ισχύει αυτή η απλή αρχή ισότιμα για όλα τα φύλα;

Το Συμβούλιο της Ευρώπης από το 2019 περιέγραψε την ισχύουσα κατάσταση σε σχέση με το γυναικείο φύλο ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Περιέγραψε ένα περιβάλλον εχθρικό και ταυτόχρονα προσβλητικό για τη σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, κοινωνικοοικονομική έκφραση των γυναικών, το οποίο κυρίως εμποδίζει την αυτονομία και την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εξακολουθεί να διατηρεί τα στερεότυπα των φύλων τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό βίο. Αυτός είναι ο πρώτος ορισμός του σεξισμού σε διεθνές κείμενο. Τα στερεότυπα σχετικά με τα φύλα διαιωνίζουν την άνιση μεταχείριση ανδρών και γυναικών. Οι γυναίκες που αμφισβητούν τον υποτιθέμενο προορισμό τους στην κοινωνία μπορεί να αντιμετωπίζονται με σεξιστική και μισογυνιστική συμπεριφορά. Στην εποχή του μεσοπολέμου η απελευθέρωση της γυναικείας σεξουαλικότητας γίνεται για την κοινωνία η ενσάρκωση της λαγνείας. Ένας δράκος που δηλητηριάζει ό,τι ακουμπάει και μετατρέπει τις γυναίκες σε αδιάφορα, ανεύθυνα, τοξικά πλάσματα.

The land of wanting more

Στον σύγχρονο 20ό αιώνα (δεκαετίες ‘70, ’80, ’90) οι γυναίκες ενδυναμώνονται, χειραφετούνται και αψηφούν τα στερεότυπα μαζικά. Στη νέα εποχή της σεξουαλικής απελευθέρωσης η γυναίκα δύναται να εκθέτει ακόμη πιο πολύ το κορμί της, σαν σύμβολο ενάντια στο σεξισμό που επιβιώνει στην κοινωνία. Στέκεται γυμνή χωρίς να απολογείται για το σώμα της, αντίθετα του δείχνει την αγάπη της. Παρόλα αυτά, η κριτική, η απομόνωση, η περιφρόνηση, η ενοχή, η παραβίαση, η κακοποίηση και ο μόνιμος φόβος που βιώνει για τις επιλογές της αυτές είναι διαχρονικά έκδηλες ως αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας του τότε και του τώρα.

The land of wanting more

Η σύγκρουση για το ζήτημα της ισότητας των φύλων, από όπου προκύπτει και η απρόσκοπτη έκφραση της σεξουαλικότητας είναι σε ουσιαστική διαδικασία σύγκρουσης από τις αρχές του 20ου αιώνα με τη δημιουργία του φεμινιστικού κινήματος στην πρώτη φάση του. Έναν αιώνα μετά το φεμινιστικό κίνημα στην τρίτη του φάση διαπραγματεύεται με την ίδια ένταση ενάντια στις νοοτροπίες, πρακτικές και συμπεριφορές που βασίζονται στην ιδέα ότι ένα πρόσωπο υπερέχει ή όχι λόγω του φύλου του.

Μέσα από συστηματική έρευνα, πρακτική αναπαράσταση και εμπεριστατωμένες συζητήσεις επιχειρείται μια προσπάθεια ουσιαστικού προβληματισμού του κοινού και αναζητείται η βαθύτερη ενδοσκόπηση πάνω στο ζήτημα της διαχρονικής καταπίεσης του ερωτισμού και της ελεύθερης βίωσης του εαυτού των γυναικών.

The land of wanting more

 

Συντελεστές

Σύλληψη, σύνθεση, ερμηνεία: Μαριάννα Ράντου
Κίνηση: Σαμπίνα-Ανδρέα Άλλεν
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση, μουσικός επί σκηνής: Shushan Kerovpyan
Καλλιτεχνική συνεργασία: Χαρά Γιώτα
Σκηνογραφία, γραφιστικά: Μαίρη Βασιλάκη
Κινηματογράφηση: Αλέξανδρος Ζήλος

Στο βίντεο εμφανίζονται οι: Ναταλία Σουίφτ, Χαρά Γιώτα, Έλενα Βακάλη, Ρεβέκκα Τσιλιγκαρίδου, Κατερίνα Φασσέα, Μαρία Καραπαναγιώτου, Νίκη Ρουσομάνη, Μαίρη Βασιλάκη, Σεμίνα Μπομπότα.

The land of wanting more

Προπώληση στο more.com

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

The Land of Wanting More

  • Performance
  • Διάρκεια: 55 '

Στην πολυμεσική περφόρμανς ένα σώμα πάλλεται υπό τους ήχους ζωντανής ηλεκτρονικής μουσικής, αναζητώντας μια ακόμη πιο απελευθερωμένη προσέγγιση γύρω από την γυναικεία σεξουαλικότητα. Μια γιορτή της επιθυμίας, αλλά και μια βαθιά βουτιά στα σκοτεινά, αντιφατικά και εύθραυστα σημεία της. Το The Land of Wanting More αποτελεί μια καλλιτεχνική έρευνα πάνω στην απενοχοποίηση της γυναικείας σεξουαλικότητας, την επιθυμία, την ανάγκη και τη μνήμη. Το έργο αντλεί υλικό από προσωπικές αφηγήσεις, αυτοσχεδιασμούς, ταινίες και θεωρητικές αναφορές, ενώ η δραματουργία του συντίθεται ως ένα μωσαϊκό λόγου, κίνησης, ήχου και εικόνας. Οι θεατές προσκαλούνται σε ένα τοπίο όπου η αφήγηση είναι ρευστή και η επιθυμία δεν παρουσιάζεται ως στερεότυπο, αλλά ως πολιτική και υπαρξιακή πράξη. Μετά την παρουσίαση του έργου σε μορφή ταινίας μικρού μήκους — με προβολές σε διεθνή φεστιβάλ όπως το Beijing International Short Film Festival, το Filmfest Düsseldorf, το Rome Independent Film Festival, το Balkans Beyond Borders, κ.ά. — επιστρέφει στη σκηνή ως μια βιωματική και διαρκώς εξελισσόμενη εμπειρία.

ΠΛΥΦΑ

Κορυτσάς 39

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Ιεροτελεστία" από τον Χρήστο Θεοδωρίδη: Η ύπαρξη ως πράξη επανάστασης

Μια παράσταση για τη θνητότητα και την απώλεια, εμπνευσμένη από 300 συνεντεύξεις, στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
09/01/2026

Το "Ζyklon ή το Πεπρωμένο" δεν είναι απλώς μια θεατρική παράσταση

Ένα παιχνίδι συνδεδεμένο με την Ιστορία και το τραύμα του Ολοκαυτώματος παίζεται στο Θέατρο Αργώ

Αποκλειστικό: Ο Παντελής Φλατσούσης μετρά "24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει" στο Θέατρο Τέχνης

Στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν ο ανήσυχος δημιουργός καταθέτει μια δυνατή σκηνική πρόταση που αντλεί έμπνευση από την εμβληματική ταινία του Ματιέ Κασοβίτς "Το Μίσος".

"Μάθε με να φεύγω": Last call στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Ο έρωτας μέσα από την ανορθόδοξη γλώσσα της bijoux de kant και το κείμενο του Άκη Δήμου ζωντανεύει μέσα από την πολυσυζητημένη παράσταση, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη.

"Η Κρυφή Κασέτα": Μια ιστορία που σόκαρε το πανελλήνιο, τώρα επί σκηνής

Το βιβλίο (Α)Γνωστού Πατρός ζωντανεύει στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός για λίγες μόνο παραστάσεις

"Cleansed": Ένα από τα θεατρικά talks of the town της φετινής σεζόν

Άνοιξε η προπώληση για τον Μάρτιο – Sold out ο Ιανουάριος, ελάχιστες θέσεις για τον Φεβρουάριο, για την παράσταση στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

O Θανάσης Σαμαράς κυκλοφορεί 'Ελεύθερος' στο Θέατρο Noūs

Ακολουθεί το δρομολόγιο για Κυψέλη και για 5 παραστάσεις.