Μπορεί το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου να έχει τελειώσει, όμως κάποια από τα κείμενα που ακούσαμε στο πλαίσιό του παραμένουν ζωντανά μέσα από τις σελίδες των 4 παρακάτω βιβλίων, τα οποία μπορείτε να βρείτε από τις εκδόσεις Νεφέλη.
Τα σκυλιά - Γεράσιμος Μπέκας, Μιχάλης Πητίδης, Ανέστης Αζάς
Όταν σε μια τουριστική κωμόπολη ένας ανυπεράσπιστος σκύλος βρίσκεται άγρια δολοφονημένος, τα υπόλοιπα σκυλιά συνασπίζονται για να εξιχνιάσουν το έγκλημα και να βρουν τον ένοχο. Ποια εκδοχή είναι η αληθινή; Ήταν άνθρωπος ο δολοφόνος, όπως είχε ακουστεί αρχικά, ή το οικόσιτο ζώο έπεσε θύμα αγέλης άλλων αδέσποτων σκύλων, όπως λέει το τελικό πόρισμα των αρχών; Με αφορμή το περιστατικό κακοποίησης και θανάτωσης ενός αθώου ζώου, ο Γεράσιμος Μπέκας με τον Μιχάλη Πητίδη και τον σκηνοθέτη Ανέστη Αζά γράφουν ένα πρωτότυπο έργο για τη σκληρότητα των ανθρώπων και ό,τι αυτή συνεπάγεται.
Μετάφραση στα αγγλικά: Οι συγγραφείς
Ευριπίδης: Ιφιγένεια η εν Αυλίδι
"Ο Ευριπίδης, ωστόσο, και στην Ιφιγένεια, όπως και σε άλλα δράματά του, χρησιμοποιεί τον μύθο για να μιλήσει για την ιστορία. Πάει αναπόταμα στον χρόνο, προς το παρελθόν που απαθανάτισε η ποίηση και η προφορική παράδοση, ώστε να στοχαστεί για το παρόν, για την ανθρώπινη κατάσταση της εποχής του. Γι' αυτό και, ενόσω αναψηλαφεί το μυθολογικό υλικό, προχωράει τολμηρός έως την ανασκευή του, έως την τολμηρή ανασύνταξή του. Μολονότι ξέρει πως οι ακροατές-θεατές του έχουν εξαιρετική γνώση των ομηρικών επών (ο λόγος του Πλάτωνα, στην Πολιτεία, ότι ο Όμηρος "την Ελλάδα πάσαν πεπαίδευκε", ίσχυε απολύτως), δεν διστάζει να διαβάσει την παράδοση υπό το δικό του πρίσμα. Με σεβασμό αλλά και με το δικαίωμα στην υπεύθυνη ελευθερία. Το βλέπουμε αυτό στην αναπροσαρμογή των καθιερωμένων αριθμητικών δεδομένων, και μάλιστα έτσι ώστε να μεγεθύνεται ο ρόλος της Αθήνας στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας."
Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας
Ιφιγένεια/Βορά (Βίβιαν Στεργίου) - Εγώ, μια δούλα (Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης)
Η Βίβιαν Στεργίου εμπνέεται από την "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" του Ευριπίδη εστιάζοντας στη στιγμή λίγο πριν τη θυσία της ηρωίδας. "Δεν πειράζει να πεθάνω, όμως πρώτα θ’ ακουστώ", λέει, φτύνοντας τις λέξεις – μοναδικό της όπλο. Κι όσο μονολογεί υπάρχει εδώ και τώρα. Μόλις πάψει, πεθαίνει από χίλιες μεριές, σ’ όλα τα μέρη. Παντού και πάντα θριαμβεύει ο χρησμός. Η θυσία της είναι κωμική, ελάχιστα τραγική. Σκάβει τον λάκκο της και μπαίνει μέσα. Θυσία για το τίποτα. Κρέας για φάγωμα.
Ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης γράφει με αφορμή την "Εκάβη" του Ευριπίδη ένα κείμενο διασκεδαστικό και ευφρόσυνο που απομυθοποιεί το απόλυτο σύμβολο θρήνου και απόγνωσης, μέσα από τη ματιά ενός προσώπου το οποίο την έζησε από κοντά και αντιλήφθηκε πράγματα που δεν αποτυπώθηκαν ποτέ στα έργα των μεγάλων ποιητών. Η κοινή ανθρώπινη ματιά, το μικρό ανθρώπινο μέτρο, απέναντι στον μεγάλο μύθο. Η πορεία της τραγικής Εκάβης μέσα από ένα λοξό, απρόσμενο κοίταγμα.
Μετάφραση στα αγγλικά: Karen Emmerich, Aliki Chapple
Κρυπτόγαμα - Μιχάλης Αλμπάτης
Ένας θεατρικός μονόλογος που διαδραματίζεται σε μια μικρή πόλη της Κρήτης, αρχές της δεκαετίας του 1980, γραμμένος ειδικά για το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, "από τις λέξεις κρυπτόν και γαμείν, ο τίτλος του έργου αναφέρεται στην κρυφή γονιμοποίηση. Έτσι ονόμασε ο Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος τα φύκη, τους μύκητες, τα βρυόφυτα και τα πτεριδόφυτα, καθώς η απουσία ανθέων, καρπών και σπερμάτων καθιστούσε τον τρόπο αναπαραγωγής τους γριφώδη. Υπάρχουν όμως και ανθρώπινα πλάσματα που αναδίδουνε τον ίδιο γρίφο, με κατάταξη ασαφή ανάμεσα στα γένη, με ρόλο ομιχλώδη στη ροή της εξέλιξης. Οργανισμοί που για να επιβιώσουν μιμούνται τους όμορούς τους στους τρόπους, στην αμφίεση, στη γλώσσα, αναγκασμένοι να ανθίζουνε μονάχα στο σκοτάδι, γεμίζοντας τα πνευμόνια τους με νύχτα. Έτσι ζούνε, κρατώντας την ανάσα τους για χρόνια, μα, αν ο αέρας τους σωθεί κι αναγκαστούν να αναδυθούνε βίαια στο φως, η ανάφλεξη είναι αναπόφευκτη".
Μετάφραση στα αγγλικά: Ορφέας Απέργης
Διαβάστε Επίσης
