Ραμπέλλα Γρε
Ο "Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος" επιστρέφει στη σκηνή για τρίτη χρονιά για τρεις ξεχωριστές παραστάσεις, με αφορμή την επέτειο 86 χρόνων από το θάνατο του Γιαννούλη Χαλεπά στις 15 Σεπτεμβρίου. Ο μονόλογος, που ήδη έχει ταξιδέψει σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, με τον Γιώργη Κοντοπόδη στο ρόλο του Τηνιακού γλύπτη, σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου στην αυλή του θεάτρου Από Κοινού και την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Δημοσθένη Λιάπη στα Οινόφοιτα.
Το έργο του Άγγελου Ανδρεόπουλου φωτίζει τον παράδοξο και τραγικό βίο του Χαλεπά, που ενώ έμελλε να γίνει ένας από τους σπουδαιότερους γλύπτες της χώρας, βρέθηκε να ζει υπό τον ζυγό της τρέλας, της φτώχειας και της κοινωνικής απόρριψης. Μετά από 14 χρόνια εγκλεισμού στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας και άλλα 14 υπό την αυστηρή επίβλεψη της μητέρας του, ο Χαλεπάς παρέμεινε αφοσιωμένος στην τέχνη του, αφήνοντας πίσω έργα που μέχρι και σήμερα προκαλούν θαυμασμό.
Η παράσταση αναδεικνύει τη διαχρονική αξία των έργων του Χαλεπά, όπως η διάσημη "Κοιμωμένη" που κοσμεί το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, και το μυθικό "Παραμύθι της Πεντάμορφης", έργα που αντικατοπτρίζουν την τραγική αλλά και θριαμβευτική πορεία του καλλιτέχνη. Οι δημιουργοί του έργου, που είχε κάνει πρεμιέρα στον προαύλιο χώρο του σπιτιού-μουσείου του Χαλεπά στον Πύργο Τήνου το 2022, προσκαλούν το κοινό να εξερευνήσει την ταραχώδη ζωή του καλλιτέχνη μέσα από μια ιδιαίτερη σκηνική αφήγηση.
Το κοινό θα μπορέσει να αγγίξει την ψυχή του Γιαννούλη Χαλεπά, του "Σαλού Αγίου", όπως τον αποκαλεί ο τίτλος της παράστασης, και να αναλογιστεί τη σημασία της αφοσίωσης στην τέχνη παρά τις αντιξοότητες.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος
Το έργο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και επιστρέφει για τρίτη χρονιά σε μια επετεικαή εκδοχή για τα 86 χρόνια από το θάνατό του, πραγματεύεται τη ζωή του Έλληνα καλλιτέχνη, ξεκινώντας ενώ είναι εσώκλειστος στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Μέσα από τα διαρκή ταξίδια του μυαλού του, βλέπουμε όλη του τη ζωή: την Τήνο, την αυταρχική μητέρα και τον τυπικό πατέρα, τα αδέρφια, τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Περισσότερο, όμως, γινόμαστε μάρτυρες της έμπνευσης, της μανίας της δημιουργίας -η οποία οδηγεί στα σημαντικά έργα του-, των ονείρων, των εφιαλτών του, ώσπου καταλήγουμε στο τελικό ερώτημα. Τι αξίζει άραγε περισσότερο, να είσαι τρελός (σαλός) και ευφυής ή φυσιολογικός και απλά… άνθρωπος;
