Άρης Τουρλάκης - Πωλίνα Καστρινού ©
Τα "Κομμάτια και Θρύψαλα” γράφτηκαν το 1977 και σύμφωνα με τον συγγραφέας τους, τον Γιώργο Σκούρτη, αγαπήθηκαν από τον κόσμο γιατί μιλάνε στη δική του γλώσσα, για τα δικά του καθημερινά άγχη, τις αγωνίες, τις αγωνίες, τα ταμπού. Δεξιοτέχνης του λόγου ο Γιώργος Σκούρτης ήταν ένας από τους εμβληματικούς Έλληνες μεταπολεμικούς θεατρικούς συγγραφείς και μέσα από τα κείμενα του καθρέφτισε την ελληνική μεταπολεμική κοινωνίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε όσα έγραψε για το εμβληματικό του έργο "Κομμάτια και θρύψαλα" ο Κώστας Γεωργουσόπουλος: "Από τις ταραγμένες ημέρες μετά τη μεταπολίτευση το 1977, όταν ακόμη μαζεύαμε τα κομμάτια και τα θρύψαλα μιας επτάχρονης ταπείνωσης ως κράτος και ως δημόσιο ήθος, όπου μόνο λίγοι άνθρωποι είχαν υπερασπίσει την αξιοπρέπεια και τα ιστορικά και πολιτιστικά τιμαλφή αυτού του τόπου, ο Γιώργος Σκούρτης, ο Κουν και οι συνεργάτες του στο εργαστήρι θεατρικών θαυμάτων του Θεάτρου Τέχνης είχαν μετά λόγου αληθείας παραδώσει στην ελληνική κοινωνία, όση τουλάχιστον είχε την έγνοια μιας καταβύθισης στις ενοχές της, στις ανοχές της και στις αναπηρίες της, ένα σπονδυλωτό θεατρικό κείμενο, όπου ο συγγραφέας τολμούσε να βάλει το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων αλλά και στο είδος των ήλων-καρφιών και συνάμα στο σφυρί του σταυρωτή και στον ίδιο τον σταυρωτή”.
Η ομάδα Θεατρίνων Θεατές παρουσίασε, τον χειμώνα που μας πέρασε, τα "Κομμάτια και θρύψαλα” του Γιώργου Σκούρτη, με τα σημαντικότερα μονόπρακτα από την τριλογία σε επιλογή, σύνδεση και επαναπροσδιορισμό τους από το Γιάννη Σολδάτο, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού. Η παράσταση παίχτηκε στο Studio Κυψέλης με τους ηθοποιούς Γιώργο Λιβανό, Πέπη Οικονομοπούλου, Γιάννη Τσιώμο, Μάνο Χατζηγεωργίου, Μαρία Δρακοπούλου, Σόνια Κωτίδου, Μάνο Τσιβιλή, Ζωή Τριανταφυλλίδη, Γιώργο Καρατζά, Γιάννο Τριανταφύλλου και την Νίκη Γκουντούμη ζωντανά στο πιάνο. Στις αρχές Σεπτεμβρίου (9 & 10) επαναλαμβάνεται με το ίδιο καστ στο Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (Παλαιό Πανεπιστήμιο).
Περισσότερες πληροφορίες
Κομμάτια και θρύψαλα
Μία επιλογή, σύνθεση και αναπροσαρμογή του Γιάννη Σολδάτου από τα σημαντικότερα μονόπρακτα της τριλογίας που έγραψε ο Γιώργος Σκούρτης, όπου συμπλέκονται μικρές ιστορίες ανθρώπων της διπλανής πόρτας που μιλούν για τον έρωτα, την αγάπη, την αναζήτηση του ιδανικού, τη σύγκρουση. Ο Σολδάτος κατανοεί σε βάθος τη γραφή του Σκούρτη, ο οποίος μέσα από το έργο του μιλά για τον Νεοέλληνα, ακτινογραφεί την καθημερινότητα, με μια γραφή που παραμένει σύγχρονη. Με μπόλικο χιούμορ, τρυφερότητα, λυρισμό αλλά, βέβαια, και σκληρότητα, το έργο μάς παρουσιάζει χαρακτήρες οι οποίοι τολμούν να ονειρεύονται και που δεν τους αρκεί μόνο μία φορά για να ζήσουν.
