Ο Αντώνης Αντύπας, ένας εκ των σημαντικότερων Ελλήνων σκηνοθετών, που σφράγισε με τις σκηνοθεσίες του τουλάχιστον τρεις δεκαετίες ελληνικής θεατρικής ιστορίας δεν είναι πια μαζί μας. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή η σύζυγος του, η σπουδαία συνθέτρια Ελένη Καραΐνδρου, που έντυσε με τις μουσικές της πολλές από τις παραστάσεις του. Ιδρυτής του Απλού Θεάτρου, του θεατρικού τοπόσημου πίσω από την Πάντειο, ο Αντώνης Αντύπας έγραψε τη δική του σπουδαία ιστορία. Αποφοίτησε από τη Δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης και πήρε μέρος σε κάποιες από τις σπουδαίες παραστάσεις του ("Όρνιθες", "Πέρσες"), πριν ιδρύσει το 1974 το Απλό Θέατρο, μαζί με τον Χρήστο Πολίτη. Το 1982 μετατρέπουν σε θέατρο ένα γκαράζ πίσω από την Πάντειο, που θα παραμείνει έδρα του θεάτρου και μετά τη διάλυση της ομάδας και τη σύσταση του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Φάσμα, το 1990.
Εκεί ο Αντώνης Αντύπας ανέβασε σημαντικό ξένο ρεπερτόριο, συχνά έργα ή συγγραφείς σε πρώτη πανελλήνια πρεμιέρα, όπως έργα του Τζο Όρτον, του Πίντερ, με τον οποίο συνδέθηκε με βαθιά φιλία, του Μπράιαν Φρίελ, αλλά και Έλληνες δραματουργούς καθώς και αμερικανικό δράμα. Μακριά από τις μόδες και την εμπορευματικότητα, ο Αντώνης Αντύπας, έδωσε βήμα σε πειραματικές μορφές θεατρικής αναζήτησης, υπέγραψε τη σκηνοθεσία σε πάνω από 40 έργα, συνεργάστηκε με σπουδαίους ηθοποιούς, όπως είναι ο Γιώργος Κέντρος, ο Γιώργος Μωρόγιαννης, ο Δημήτρης Καταλειφός, η Ράνια Οικονομίδου, η Μάνια Παπαδημητρίου, ο Ηλίας Λογοθέτης, ο Στέλιος Καλογερόπουλος κ.ά., ενώ στη δεύτερη σκηνή που δημιούργησε, το 1994, έδωσε βήμα και σε άλλους σκηνοθέτες όπως η Νικαίτη Κοντούρη, η Ρούλα Πατεράκη, ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, ο Βίκτορας Αρδίττης και άλλοι.
"Η αμφισημία στο θέατρο με γοητεύει˙ γι' αυτό εξάλλου αγαπώ τόσο τον Πίντερ, όπως και τον, εξίσου ελλειπτικό, Μπράιαν Φρίελ. [...]. Το ίδιο ισχύει και για την αρχαία ελληνική τραγωδία: τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται, κάθε λέξη μπορεί να σημαίνει "αυτό" αλλά και "κάτι άλλο", τα πάντα είναι απίστευτα πολυεπίπεδα και η δουλειά του ηθοποιού είναι να μπορέσει να πει τα λόγια του μέσα στην πολυσημία τους", έλεγε στο "α" το καλοκαίρι του 2011, λίγο πριν παρουσιάσει τη "Μήδεια" στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με την Αμαλία Μουτούση, τον Δημήτρη Ήμελλο, τον Χρήστο Λούλη και τον Αρη Λεμπεσόπουλο.
Θρυλικές έχουν μείνει παραστάσεις του όπως "Λόγω φάτσας" του Γιώργου Διαλεγμένου με την Αλέκα Παΐζη, το "Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα" του Ο’Νιλ, με τον Δημήτρη Καταλειφό και τη Ράνια Οικονομίδου, η "Μόλλυ Σουήνη" και ο "Θαυματοποιός" του Μπράιαν Φρίελ, με τη Μάνια Παπαδημητρίου και τον Γιάννη Φέρτη, αντίστοιχα, οι "Βρικόλακες" του Ίψεν (οχτώ βραβεία στα βραβεία κοινού του "α", το 2005, ανάμεσα στα οποία αυτό της καλύτερης παράστασης), το "Πάρτι γενεθλίων" και η "Νεκρή ζώνη" του Πίντερ. Τελευταία του σκηνοθεσία το 2017, στην πρώτη του σκηνοθετική συνεργασία με το Εθνικό, το έργο του Ο 'Νιλ, "Πόθοι κάτω από τις λεύκες".
Η απόφαση του να κλείσει το Απλό θέατρο το 2010 μπορεί να τάραξε το θεατρόφιλο κοινό, αλλά ο Αντώνης Αντύπας, με τη δορικότητα που τον διέκρινε, έμεινα σταθερός στην απόφαση του. Με την σύντροφο του, την σπουδαία συνθέτρια, Ελένη Καραΐνδρου, διάνυσαν μεγάλες καλλιτεχνικές αποστάσεις, οι μουσικές της έντυσαν τις παραστάσεις του και το κοινό του Αθηνοράματος τους βράβευσε για πολλές και σημαντικές δημιουργίες τους. Ο Αντώνης Αντύπας έφυγε από τη ζωή και η παρακαταθήκη που άφησε στο ελληνικό θέατρο είναι σημαντική.
Η Ελένη Καραΐνδρου, με ανάρτηση της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον αποχαιρετά γλυκά: "Ο αγαπημένος μου Αντώνης Αντύπας, ο άνθρωπος που 40 χρόνια μου χάρισε την αγάπη του και την απόλυτη αφοσίωση δεν υπάρχει πια. Τον ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου και θα μείνει για πάντα ο πολύτιμος οδηγός μου. Αντώνη μου σ αγαπώ και θα σε βλέπω πάντα με το γέλιο στο όμορφο σου πρόσωπο".
Καλό ταξίδι κύριε Αντώνη!
