"The humans": Τελευταίος μήνας παραστάσεων για την επιτυχημένη παράσταση του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη

Με αγάπη για τη σύγχρονη δραματουργία, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης σκηνοθέτησε φέτος στο θέατρο Μουσούρη ένα έργο που μιλά με διαύγεια, χιούμορ, τρυφερότητα και βαθιά αγάπη για "τη ζωή, όπως προσπαθούμε να τη ζήσουμε". Ο λόγος για το "The Humans", το βραβευμένο με Τόνι θεατρικό έργο του Στίβεν Κάραμ. Ένα σύνολο εξαιρετικών πρωταγωνιστών επί σκηνής, οι Θέμις Μπαζάκα, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Μαρία Πετεβή, Ειρήνη Μακρή και Ξένια Καλογεροπούλου, προσφέρουν μια σπάνια ματιά στη συλλογική ανθρώπινη ψυχή.

Όπως γράφαμε στην κριτική μας, "ο Άρθουρ Μίλερ δείχνει να αγγίζει τον Τσέχοφ σε αυτό το σύγχρονο έργο που στρέφεται γύρω από την –οικουμενική εντέλει– ιστορία μιας αμερικανικής οικογένειας", της οικογένειας Μπλέικ, κατά τη διάρκεια ενός μόνο απογεύματος, προσκαλώντας το κοινό να παρακολουθήσει από κοντά τις αγωνίες, τα όνειρα και τους ανομολόγητους φόβους τους. Ο Έρικ και η Ντίντρι φτάνουν, μαζί με την Μόμο, τη μητέρα του Έρικ -που πάσχει από άνοια- και τη μεγάλη τους κόρη Έιμι, στην Τσάιναταουν της Νέας Υόρκης, για να γιορτάσουν την ημέρα των Ευχαριστιών στο διαμέρισμα όπου μόλις έχουν μετακομίσει η μικρή τους κόρη, η Μπρίτζετ, με τον σύντροφό της, Ρίτσαρντ.

Γραμμένη με ένα φρέσκο μείγμα ντοκιμαντερίστικου νατουραλισμού και θεατρικής τόλμης, η τραγικωμωδία του Κάραμ αποτυπώνει την ουσία της ανθρώπινης κατάστασης με ακρίβεια, συμπόνια και απαράμιλλη αυθεντικότητα. Οι ήρωες θα μπορούσαν να είναι άνθρωποι που όλοι γνωρίζουμε και οι καυγάδες τους είναι για θέματα όπως τα χρήματα, η θρησκεία, η τάξη, τι κάνουν λάθος τα παιδιά στη ζωή τους. Στην πραγματικότητα, ο  συγγραφέας δεν κάνει κάτι άλλο από το να αποτυπώνει τις προκλήσεις της επιβίωσης στη σύγχρονη Αμερική του επαγγελματικού κυνισμού, του έντονου στρες, της απούσας κοινωνικής φροντίδας, σε ένα έργο που κυλάει γάργαρα και αβίαστα, που έχει χιούμορ και τρυφερότητα και το σκοτάδι του ξεθωριάζει χάρη στο φως της ανθρώπινης συνύπαρξης, ενώ η γραφή του  κινείται αβίαστα στη λεπτή γραμμή μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας. 

Τα σκηνικά είναι της Αθανασίας Σμαραγδή, τα κοστούμια της Κικής Γραμματικοπούλου, οι φωτισμοί του Σίμου Σαρκετζή, ο ηχητικός σχεδιασμός του Κώστα Μπόκου.