3 θεατρικές πρεμιέρες στο Bios

Όχι ένα, ούτε δύο, άλλα τρία καινούργια έργα πρόκειται να σηκώσουν αυλαία τις προσεχείς μέρες στον χώρο του Bios (τόσο στην Κεντρική Σκηνή, όσο και στον Κάτω Χώρο). Από την παρέα που η ζωή της ανατρέπεται μετά την αποκάλυψη ενός φοβερού μυστικού και μία ιδιαίτερη προσέγγιση του Τσέχοφ, μέχρι μια παράσταση που καλεί το κοινό να σηκωθεί από τη θέση του, αυτές είναι οι τρεις πρεμιέρες του Bios.

"Παγώνια"

Το πτηνό με την εντυπωσιακή ουρά δίνει το όνομά του στο σύγχρονο έργο της Στέλλας Ζαφειροπούλου, το οποίο σκηνοθετεί ο Τάσος Πυργιέρης (από 22/2, Κεντρική Σκηνή). Τρεις φίλοι (Φιόνα Γεωργιάδη, Γιώργος Παπαπαύλου, Πέτρος Σκαρμέας), που οι συνθήκες της ζωής τους τούς έκαναν συγκάτοικους προσπαθούν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να την ρουφήξουν μέχρι το μεδούλι της. Ο Παναγιώτης, ηθοποιός, θέλει να ξεφύγει από τη μιζέρια της μέχρι τώρα ζωής του και να πετύχει στο χώρο της σόου μπιζ. Η Φανή, η κοπέλα του, ηθοποιός και αυτή δεν θέλει να γίνει διάσημη αλλά αποδεκτή. Ο Μπίλυ, μουσικός, στον οποίο ανήκει και το σπίτι, για να μπορεί να πληρώνει τα έξοδα τα δικά του, αλλά και τα περισσότερα των φίλων του, εργάζεται ως οδηγός σε φορτηγά, μεταφέροντας φορτία αγνώστου προελεύσεως και ειδών. Όλα θα ανατραπούν μια νύχτα που ο Μπίλυ θα αντιληφθεί πως το φορτίο του είναι γυναίκες και ανήλικα αγόρια και συμμετέχει εν αγνοία του σε κύκλωμα trafficking.

Σε μια εποχή που οι ήρωες είναι αφανείς και η εικόνα του άλλου παραπλανά τελικά τί είναι καλύτερο; Να είναι περήφανοι οι άλλοι για σένα ή εσύ για τον εαυτό σου;

"Οι τρεις αδελφές (στη σπηλιά της Εκάτης)"

Η παράσταση (φωτό εξωφύλλου), σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τσιάμη, προσεγγίζει τις "Τρεις αδερφές" του Άντον Τσέχοφ και τη διαδρομή των ηρωίδων του ως μια διαβατήρια τελετή. Συνδέει τα τσεχοφικά πρόσωπα με διαφορετικές εκδοχές του αρχέτυπου των τριών γυναικών αδελφών (Τρεις Μάγισσες, Τρεις Μοίρες, Τρεις Χάριτες) καθώς και με την τρίμορφη Εκάτη, και διερευνά τη σχέση μας με το χρόνο και το πεπρωμένο, με το νόημα της ζωής και την αναζήτηση της ευτυχίας, με τη θηλυκή αρχή, το άγνωστο και το μυστικό. Η παράσταση (από 23/2, Κεντρική Σκηνή) εστιάζει στην πνευματική διαδρομή των τριών γυναικών, στις εσωτερικές συγκρούσεις και στις πολλαπλές μεταμορφώσεις τους.  Ένας άνδρας (Δημήτρης Τσιάμης) τις συνοδεύει στην κατάβαση τους στην "σπηλιά της Εκάτης" και τις στηρίζει στο πέρασμα τους από το σκοτάδι στο φως και στον αναγεννημένο τους εαυτό. Η φιλοσοφία του για το σκοπό της ζωής και οι προφητείες του για ένα μέλλον φωτεινό εμπνέουν στις τρεις γυναίκες (Λυσάνδρα Αναστασοπούλου, Μάιρα Γραβάνη, Αλίκη Στενού) μια νέα στάση ζωής με αίσθημα ευθύνης απέναντι στις μελλοντικές γενιές. 

"Μαζί ποτέ: Αιτία υπάρχει… για ό,τι δεν πάει καλά"

Ο Λευτέρης Παπακώστας σκηνοθετεί ένα από τα πρώτα έργα του σημαντικού καλλιτέχνη και συγγραφέα, Τσιμάρα Τζανάτου, που έφυγε το 2022 από τη ζωή. Ο λόγος για το "Μαζί Ποτέ: Αιτία υπάρχει…για ό,τι δεν πάει καλά", ένα κείμενο εμπνευσμένο από την ταινία του Φατίχ Ακίν, σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο από το φιλμ. (από 29/2, Κάτω Χώρος)

Δύο πρόσωπα που ζουν σε ξένο τόπο (Γερμανία), συναντιούνται από απελπισία: Αυτός ένας άντρας με παρελθόν και χωρίς μέλλον (ο Τσάιτ) και αυτή μια γυναίκα με μέλλον που δεν θέλει να γίνει παρελθόν (η Σιμπέλ). Εκείνος έχει αποφασίσει το τέλος της ζωής του. Εκείνη έχει αποφασίσει την αρχή μιας νέας ζωής. Θα συναντηθούν τυχαία. Τους συνδέει μόνο η κοινή τους καταγωγή (Τουρκία). Όλα τα άλλα τους χωρίζουν. Πρόκειται για ένα υπαρξιακό ψυχογράφημα της ανθρώπινης απελπισίας και αυτοκαταστροφής, ένα έργο για την αέναη προσπάθεια των ανθρώπων να συναντηθούν σε ένα βαθύτερο επίπεδο εσωτερικής σύμπνοιας. Η ομάδα καλεί το κοινό σε μια διαφορετική εμπειρία θέασης όπου οι θεατές, σε ρεαλιστική συνθήκη club, παρακολουθούν, κάποιοι καθιστοί και κάποιοι όρθιοι, μια παράσταση-show. Οι ίδιοι, σε απόσταση ουσιαστικής αναπνοής από τους ηθοποιούς αποκτούν μια πραγματικής σύνδεση με τους περφόρμερ.