Παράταση για τις "Δούλες" με τις Δήμητρα Χατούπη, Μαρία Σαββίδου και Μαρία Νίκα

Το πολυπαιγμένο αριστούργημα του Ζαν Ζενέ σε σκηνοθεσία του Άρη Τρουπάκη συνεχίζεται στο χώρο καλλιτεχνικών εκδηλώσεων «Δήλος».

Δούλες Χατούπη Ζαφείρω Βλάχου©

Οι Δήμητρα Χατούπη, Μαρία Σαββίδου και Μαρία Νίκα ζωντανεύουν τις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ, συνεχίζοντας τον επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων στο χώρο καλλιτεχνικών εκδηλώσεων "Δήλος". Ο Άρης Τρουπάκης υπογράφει σκηνοθετικά το αριστουργηματικό και πολυπαιγμένο σκηνικό παιχνίδι που στήνεται ανάμεσα σε δύο υπηρέτριες και την κυρία τους, σε μετάφραση Έλσας Ανδριανού. 

Λίγα λόγια για το έργο

Η Κλαιρ (Μαρία Σαββίδου ) και η Σολάνζ (Δήμητρα Χατούπη), οι "Δούλες”, γεννήθηκαν για να υπηρετούν. Δεν έμαθαν να κάνουν κάτι άλλο. Όλη τους η ζωή, όλες τους οι επιθυμίες, όλα τους τα όνειρα, όλες τους οι ορμές ορίζονται από το καθήκον του "υπηρετείν". Δύο αδελφές δεμένες στο άρμα της κοινής τους υπηρεσίας, αναγκασμένες να ανακαλύπτουν διαφυγές ακόμη κι εκεί που δεν υπάρχουν. Σαν άλλοι Σίσυφοι, καταδικασμένοι σε ένα αιώνιο έργο που η μόνη του εξέλιξη είναι να ξαναξεκινά αενάως. Καταφεύγουν στη φαντασία για να εκτονώσουν εκεί τα παράπονά τους, τα απωθημένα τους και την οργή τους για μια "Κυρία" (Μαρία Νίκα ) που ακόμη κι αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να την εφεύρουν για να αποκτήσει νόημα η ζωή τους. Μέχρι που η πραγματικότητα ξαφνικά και απροσδόκητα τις καλεί να πράξουν. 

Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, η μουσική επιμέλεια του Άρη Τρουπάκη, οι φωτισμοί του Δημήτρη Λογοθέτη, ενώ την κίνηση επιμελήθηκε ο Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης. 

Προπώληση εισιτηρίων: more.com

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Οι δούλες

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 80 '

Στο κλασικό έργο δύο αδελφές, η Κλερ και η Σολάνζ, ορίζονται από το καθήκον του «υπηρετείν», εσώκλειστες σε ένα πλούσιο μεγαλοαστικό σπίτι, και παλεύουν ν’ αποκτήσουν υπόσταση. Καταφεύγουν στη φαντασία για να εκτονώσουν εκεί τα παράπονά τους, τα απωθημένα τους και την οργή τους για μια «Κυρία» που ακόμη κι αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να την εφεύρουν για να αποκτήσει νόημα η ζωή τους. Το παιχνίδι εξουσίας και υποταγής που παίζουν με τη φαντασία τους, ξαφνικά αποκτά επικίνδυνες διαστάσεις.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.