Χρήστος Συμεωνίδης©
Η Λένα Κιτσοπούλου, το… ενηλικιωμένο πια enfant terrible του ελληνικού θεάτρου, έχει εδραιωθεί στη συνείδηση του κοινού ως αιρετική καλλιτέχνις με ό,τι κι αν καταπιαστεί. Τη φετινή χρονιά πήραμε μια μάλλον γερή δόση από τις αιχμηρές δημιουργίες της, τόσο με το "Με σιχάθηκα... αλλά και πάλι όχι εντελώς" (που συνεχίζεται έως 30/7 με τον υπότιτλο "Ένα καλοκαίρι κόλαση"), αλλά και το "Μια νύχτα στην Επίδαυρο" στο Εθνικό Θέατρο. Σε συνεργασία με τον ίδιο θεατρικό οργανισμό, αλλά αυτήν τη φορά στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, η Λένα Κιτσοπούλου ανεβάζει όπως μόνο εκείνη ξέρει τους σπάνια παιζόμενους "Σφήκες" (14-15/7) του Αριστοφάνη.
Βασικός ήρωας του έργου είναι ο Φιλοκλέων, ένας ηλικιωμένος Αθηναίος δικαστής, που χαιρόταν να καταδικάζει "ενόχους". Το κείμενο του Αριστοφάνη, μέσα από τη μορφή του Φιλοκλέωνα, πραγματεύεται την έννοια της δικαιοσύνης, ή, σωστότερα, της δικομανίας, όπως μας επισήμανε ο Νίκος Καραθάνος, που θα χαρακτηρίσει "τολμηρή και γενναία" την ελεύθερη διασκευή της Λένας Κιτσοπούλου. Μια διασκευή αναγκαία, αφού, κατά τον ίδιο, το αρχαίο κείμενο, που σχολιάζει την πολιτική πραγματικότητα της δικής του εποχής, "φωνάζει το τώρα". Για τον Θάνο Μπίρκο, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της μεταγραφής είναι ότι αποκαλύπτει πως όλοι οι άνθρωποι έχουμε ένα κεντρί, σαν τους "Σφήκες", τους συναδέλφους δικαστές του Φιλοκλέωνα που αποτελούν τον Χορό του έργου. "Το πώς θα το χρησιμοποιήσουμε αυτό το κεντρί είναι αυτό που πραγματεύεται και η παράσταση", συμπληρώνει ο ηθοποιός.
Και η συνεργασία τους με τη Λένα Κιτσοπούλου πώς είναι; Αφήνουμε τους ίδιους να μας την περιγράψουν: "Το να δουλεύεις με τη Λένα σημαίνει ότι κάθε μέρα σου είναι δημιουργική. Άλλωστε, η πρόβα είναι αυτή που γεννά και δημιουργεί την παράσταση", μας εκμυστηρεύεται ο Θάνος Μπίρκος, ενώ ο Νίκος Καραθάνος μάς λέει: "Η συνεργασία μας είναι ιστορική. Έχουμε συνεργαστεί όμορφα και ευφυώς πολλές φορές στο παρελθόν και έχουμε αναπτύξει πια ένα "νιώσιμο” ο ένας για τον άλλον".
Στο τέλος, ζητήσαμε από τους ηθοποιούς να σχολιάσουν την ποιότητα της δικαιοσύνης στην κοινωνία μας. Και οι δύο επεσήμαναν ότι ο σύγχρονος άνθρωπος κατακλύζεται από πληροφορίες, γνώμες και απόψεις, με τον Μπίρκο να υπενθυμίζει το χρέος μας στη σωστή διαχείρισή τους και τον Καραθάνο να επισημαίνει ότι η δικαιοσύνη είναι λυτρωτική και πάντα αποδίδεται, αργά ή γρήγορα.
Για εισιτήρια, επισκεφθείτε το viva.gr με ένα κλικ εδώ.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Σφήκες
Η Λένα Κιτσοπούλου διασκευάζει ελεύθερα την κωμωδία με την οποία ο Αριστοφάνης σατιρίζει τη διάβρωση του δικαστικού συστήματος στην αρχαία Αθήνα. Από τη μια, ένας δικομανής ηλικιωμένος δικαστής που ζει για να καταδικάζει «ενόχους», κι από την άλλη ο απεγνωσμένος γιος του και μια ολόκληρη κοινωνία από Σφήκες: άτομα με «οξύ κεντρί», ακόρεστη όρεξη για κριτική και μηδενική διάθεση για αυτοκριτική. Στην παρούσα εκδοχή, η σκηνοθεσία στρέφει το βλέμμα της στα σύγχρονα «κεντριά», στα λαϊκά δικαστήρια των τηλεοπτικών εκπομπών και των social media. Με καυστικό χιούμορ και σκωπτική διάθεση φωτίζει τη συστημική σήψη, τις κοιμισμένες άμυνες, τον ρατσισμό και τον φανατισμό.
