"Βατράχια": Αυτός είναι ο θίασος που καθοδηγεί η Έφη Μπίρμπα στην Επίδαυρο

Στην πρώτη της αναμέτρηση με το αρχαίο δράμα στο μεγάλο αργολικό θέατρο, η σκηνοθέτιδα οδηγεί έναν εκλεκτό θίασο σε μια αριστοφανική κάθοδο προς τον Κάτω Κόσμο.

Βατράχια © Karol Jarek

Άρης Σερβετάλης, Μιχάλης Σαράντης, Αργύρης Ξάφης, Ηλέκτρα Νικολούζου, Μαίρη Μηνά, Έκτορας Λιάτσος, Μιχάλης Θεοφάνους, Αλεξάνδρα Καζάζου, Νάνσυ Μπούκλη και Κυριάκος Σαλής πρωταγωνιστούν σε μια από τις ποιητικότερες κωμωδίες του Αριστοφάνη, τα "Βατράχια", στην "πειραγμένη" εκδοχή που σκηνοθετεί η Έφη Μπίρμπα στην πρώτη της κάθοδο στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου (28-29/7), σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Το ξεκίνημα της καλοκαιρινής περιοδείας της παράστασης πρόκειται να γίνει στις 19 και 20 Ιουλίου στο Ανοιχτό Θέατρο Συκεών "Μάνος Κατράκης" στη Θεσσαλονίκη. Ο μεταφραστής Κωνσταντίνος Μπλάθρας, μαζί με τον Άρη Σερβετάλη και τη σκηνοθέτιδα υπογράφουν τη διασκευή, που θα δούμε τον Σεπτέμβριο και στα ανοιχτά θέατρα της Αττικής, η οποία παρουσιάζει το έργο ως μια κωμωδία με DNA τραγωδίας, αναδεικνύοντας την αξία της ποίησης και της τέχνης στην κοινωνία μας.

Βατράχια
© Karol Jarek

Κάτω από τη λεπτή φάρσα αποκαλύπτεται ένα δεύτερο επίπεδο, καθώς ακολουθούμε το "αρχετυπικό" ντουέτο του Διονύσου (Άρης Σερβετάλης) και του Ξανθία (Μιχάλης Σαράντης) σε μια σχεδόν "μπεκετική” κατάβαση στον Κάτω Κόσμο. Στην κωμωδία που διδάχθηκε το 405 π.Χ., λίγο πριν το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, μια περίοδο βαθιάς κρίσης αξιών, ο θεός Διόνυσος επιθυμεί να φέρει στον κόσμο των ζωντανών έναν μεγάλο τραγικό ποιητή για να σώσει τον κόσμο από την καταστροφή. Η επιλογή ενός σπουδαίου ποιητή κι όχι πολιτικού καταδεικνύει τη σημασία της πνευματικής καλλιέργειας για το μέλλον μιας κοινωνίας που πάσχει. Αυτή η διαδρομή συνοδεύεται από πολλαπλές κωμικοτραγικές καταστάσεις, ενώ αποτελεί την ίδια στιγμή και μια κατάβαση στον ίδιο τον πυρήνα της θεατρικής δημιουργίας, στόχο και της ίδιας της παράστασης που κινείται με όχημα τον αριστοφανικό εξπρεσιονισμό.

Βατράχια
© Karol Jarek

Την πρωτότυπη μουσική σύνθεση υπογράφει ο Constantine Skourlis, τα σκηνικά η Έφη Μπίρμπα, όπως και τα κοστούμια που επιμελείται από κοινού με την Βασιλεία Ροζάνα. Οι φωτισμοί είναι του Γιώργου Καρβέλα και η κίνηση του Μιχάλη Θεοφάνους.

Βατράχια
© Karol Jarek

Προπώληση εισιτηρίων μέσω viva.gr
 

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Γιατί είναι καταπληκτική ιδέα να δείτε την "Ιδέα της Χρονιάς"

Μια άρτια σκηνοθετημένη φάρσα, την οποία αξίζει να δείτε, εκτός των άλλων, για την καταπληκτική ερμηνεία του Άκη Σακελλαρίου

ΓΡΑΦΕΙ: ΤΟΝΙΑ ΤΣΑΜΟΥΡΗ
20/10/2026

Το "Χέρμπεργκι" φωτίζει τα όρια ανάμεσα στην ψυχική υγεία και την κανονικότητα

Το "Χέρμπεργκι" κάνει πρεμιέρα σήμερα 20 Οκτωβρίου στο θέατρο Το Πάνω Σπίτι, με έναν θεατρικό μονόλογο για την ψυχική υγεία και την "κανονικότητα".

Ο "Φονιάς" του Βασίλη Κατσικονούρη επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Ο "Φονιάς, Έγκλημα και Αθώωση" επιστρέφει από τις 23 Νοεμβρίου για δεύτερη χρονιά, σε σκηνοθεσία Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη και νέα διανομή.

"McNeal" του Αγιάντ Αχτάρ

Ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης είναι ο Τζέηκομπ ΜακΝήλ σε μια παράσταση η οποία μιλάει με πάθος για την τέχνη, τον άνθρωπο, αλλά και την Τεχνητή Νοημοσύνη φέρνοντας μας κατά πρόσωπο με το κοντινό μέλλον.

Ακομινάτου 63: Ένα νέο "σπίτι" τεχνών γεννιέται στο Μεταξουργείο

Η Μαρία Γοργία και η ομάδα Αμάλγαμα αποκτούν τον δικό τους πολυδιάστατο χώρο. Μετά από χρόνια αναζήτησης, η δημιουργός μοιράζεται το όραμά της για ένα καλλιτεχνικό καταφύγιο έρευνας, ελεύθερης έκφρασης, μαθημάτων και ανατρεπτικών παραστάσεων.

"Ψυχάρης Το Ταξίδι μου": Ένας ύμνος στη γλώσσα, τη ζωή και τον άνθρωπο

Μπορεί μια γλώσσα να γίνει επανάσταση; Ο Γιάννης Ψυχάρης τόλμησε να αμφισβητήσει τα καθιερωμένα και να δώσει φωνή στη ζωντανή ελληνική λαλιά. Το "Ταξίδι μου" επιστρέφει στη σκηνή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Πετρούνια, πιο επίκαιρο από ποτέ.

Γρηγόρης Καραντινάκης: "Στο θέατρο η αλήθεια φαίνεται-όταν λες ψέματα, αποκαλύπτεσαι"

Ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Καραντινάκης μιλά για το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη "Η αλήθεια είναι" που παίζεται στο ΠΛΥΦΑ, την τελετουργική αναζήτηση της αλήθειας, τη βία της υποκρισίας και το πώς η τέχνη μετατοπίζει συναισθηματικά τον θεατή μπροστά στο σκοτάδι.