Φένια Παπαδόδημα και Γεράσιμος Γεννατάς συμπράττουν σε μια παράσταση για τον Σεφέρη

Το θέατρο Ελέρ παρουσιάζει τη μουσική παράσταση της Φένιας Παπαδόδημα "Έξοδος" που κάνει πρεμιέρα στις 5 Δεκεμβρίου. Η ίδια γράφει μουσική και τραγούδια που συνομιλούν με τους ψηφιακούς πίνακες που δημιουργούνται μπροστά στα μάτια του θεατή σε μία μεγάλη οθόνη. Με τη φωνή της ταξιδεύει από την υμνωδία, στο τραγούδι, στον αυτοσχεδιασμό, στον λόγο. Μαζί της στο τραγούδι και στην ερμηνεία κειμένων, ο Γεράσιμος Γεννατάς, η Ελένη Ποζατζίδου και ένα σύνολο κορυφαίων μουσικών (Θωμάς Μελετέας στο ούτι, Γωγώ Ξαγαρά στην άρπα, Ήβη Παπαθανασίου στο τσέλο, Γιώργος Παλαμιώτης στην ενορχήστρωση και τα ηχητικά τοπία).

Τα κείμενα της παράστασης, αποσπάσματα από το οδοιπορικό του Γιώργου Σεφέρη "Τρεις μέρες στα μοναστήρια της Καππαδοκίας", γράμματα από την αλληλογραφία του με τον Ζήσιμο Λορετζάτο 1948-1968, αναφορές στο ημερολόγιο της Σόφης Μανουσάκη Αναστασιάδη "Μνήμες Καππαδοκίας", καθώς και αληθινές μαρτυρίες προσφύγων από την έκδοση "Έξοδος" του Κέντρου Μικρασιατικών σπουδών, αποτελούν ένα ενιαίο σώμα που αναπτύσσεται μουσικά.

Οι πίνακες του Γιώργου Κόρδη αναπαριστούν επεισόδια από την πορεία μίας πομπής προσφύγων. Εκεί καταγράφεται η σταδιακή απώλεια των ανθρώπινων δεσμών και σχέσεων, που καταντά απώλεια μνήμης, ταυτότητας, προσώπου. Αυτή την "απώλεια προσώπου" εκφράζει μέσα από την δική του αγωνία ο Γιώργος Σεφέρης. Ο "εγκλεισμός" του ως διπλωματικός ακόλουθος στην Άγκυρα από το 1948 καθώς και η απώλεια του αδερφού του, τον κάνουν να ταξιδεύει ξανά και ξανά, όχι σαν τουρίστας αλλά σαν "προσκυνητής"  γύρω από την γενέτειρα του, την Καππαδοκία. Στο οδοιπορικό του αλλά και στα γράμματα του προς τον Λορετζάτο, καταγράφει σκέψεις , συναισθήματα και "πικρά επιμύθια" που αφορούν τόσο στο "διαχρονικό αδιέξοδο" της ελληνικής ιστορίας έτσι όπως αντικατοπτρίζεται στα γεγονότα της μικρασιατικής καταστροφής, όσο και στο δικό του εσώτερο, προσωπικό αδιέξοδο. 

Ο Γεράσιμος Γεννατάς ταυτίζεται ενίοτε με το πρόσωπο του Σεφέρη, διαβάζοντας επί σκηνής τα γράμματα, τα ημερολόγια, τα ποιήματα του. Η απώλεια "μιας προσωπικής μνήμης του τόπου", η αβεβαιότητα μιας εποχής που θυμίζει πολύ την σύγχρονη πραγματικότητα, όπου όλοι μας λίγο ή πολύ έχουμε χάσει "το ακίνητο σημείο" μέσα στη βουή του κόσμου- όλα αυτά συνθέτουν την "σιωπηλή κραυγή" του Σεφέρη που διαπερνά τους αιώνες της ελληνικής ιστορίας.

Η παράσταση είναι μία μαρτυρία που γεφυρώνει το 1922 με το 2022, τους ανέστιους πρόσφυγες της καταστροφής με τους "ανέστιους" κατοίκους της σύγχρονης πόλης. Η "Έξοδος" παρουσιάστηκε στις 30 & 31 Αυγούστου στο πλαίσιο του προγράμματος "Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός" στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης.