© Υπατία Κορνάρου
Tο 1997, έβαλε χειρόφρενο στην αποβάθρα του σιδηροδροµικού σταθµού Ρουφ το Οριάν Εξπρές, που κατασκευάστηκε το 1926, με "οδηγό" την Τατιάνα Λύγαρη. Η ανήσυχη σκηνοθέτρια, ηθοποιός και παραγωγός δημιούργησε τον πολυχώρο το Τρένο στο Ρουφ, ένα σπάνιο βιοµηχανικό µνηµείο του σύγχρονου ελληνικού πολιτισµού. Από τότε και μέχρι σήμερα, στα βαγόνια του αλλά και στην αποβάθρα του μοναδικού τρενο-θεάτρου της Ευρώπης έχουμε δει πρωτότυπες site-specific παραστάσεις, μίνι μιούζικαλ, ποικίλες καλλιτεχνικές δράσεις, ενώ έχουμε γευτεί ρομαντικά δείπνα στο βαγκόν-ρέστοραν. Όλα αυτά συνθέτουν μια ξεχωριστή, πολύ ιδιαίτερη εμπειρία εξόδου, η οποία γίνεται πιο ελκυστική όταν συνοδεύεται από μια ωραία θεατρική πρόταση.
Η Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ γιορτάζει φέτος τα 25 χρόνια της με την επαναφορά στη σκηνή της παράστασης "Λαχτάρα για κεράσια" της Πολωνής Αγκνιέσκα Οσέτσκα. Στην παράσταση του 1998, που είχε σκηνοθετήσει ο Ντανιέλ Ολμπρίνσκι, πρωταγωνιστούσαν η Τατιάνα Λύγαρη και ο Αντρέας Νάτσιος, ενώ η Ηρώ Μαυροειδή υπέγραφε τη μετάφραση. Η επιλογή για την παρουσίαση του έργου φέτος, σε σκηνοθεσία του Ευθύμη Χρήστου, δεν είναι τυχαία. "Το έργο είναι επίκαιρο όσο ποτέ, για να υπενθυμίσει την αρχετυπική ανάγκη του ανθρώπου για επανεκκίνηση του συναισθηματικού του κόσμου και ουσιαστική ανθρώπινη επαφή. "Λαχτάρα για κεράσια” σημαίνει επιθυμία για την άνοιξη, για καθετί που γεννιέται καινούργιο, φρέσκο", υπογραμμίζει η Τατιάνα Λύγαρη στο σημείωμά της.
Το "Λαχτάρα για κεράσια" εκτυλίσσεται σε ένα βαγόνι τρένου, στο κάδρο της τότε Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας. Ένας άντρας (Λεωνίδας Καλφαγιάννης) και μια γυναίκα (Έλενα Μεγγρέλη) συναντιούνται στην αποβάθρα ενός σιδηροδρομικού σταθμού και, συνταξιδεύοντας, μοιράζονται το παρελθόν τους και υποδύονται ρόλους τρίτων προσώπων που συνάντησαν στη ζωή τους. "Το έργο κάνει μια βαθιά τομή όχι μόνο στις σχέσεις μεταξύ ζευγαριών αλλά και στο χάσμα δύο αντικρουόμενων "κόσμων”. Αυτός είναι ένας ήρωας της καθημερινότητας που "οικοδομεί το σοσιαλισμό”. Εκείνη θέλει να αγοράσει "ένα… ροζ καπέλο”! Και οι δύο επιδίδονται σε μια οδυνηρή αλλά και χιουμοριστική διαμάχη με τρυφερότητα και ευαισθησία, συνθέτοντας πρόζα, στίχους και ζωντανή μουσική μέσα από την πρωτότυπη μουσικοθεατρική φόρμα ενός μιούζικαλ για δύο". Η πρωτότυπη μουσική σύνθεση είμαι του σταθερού συνεργάτη της Τατιάνας Λύγαρη, Μηνά Αλεξιάδη, οι στίχοι της Αφροδίτης Μάνου και στο τραγούδι off ακούγονται η Αφροδίτη Μάνου και ο Σπύρος Σακκάς. Τις χορογραφίες έκανε η Νατάσσα Ζούκα, την επιμέλεια κοστουμιών η Εβελίνα Δαρζέντα και τους φωτισμούς ο Σάκης Μπιρμπίλης. Η πρεμιέρα της παράστασης θα γίνει στις 28 Οκτωβρίου.
Περισσότερες πληροφορίες
Λαχτάρα για κεράσια
Στην επετειακή παράσταση για τα 26 χρόνια της Αμαξοστοιχίας-θέατρο, που στάθηκε αφορμή για την έμπνευση του χώρου, ένας άντρας και μια γυναίκα μοιράζονται το παρελθόν τους σε ένα βαγόνι. Το έργο διαδραματίζεται τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70 την περίοδο της τότε Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας. Ένας άντρας και μια γυναίκα συναντιούνται τυχαία στην αποβάθρα ενός σιδηροδρομικού σταθμού και επιβιβάζονται στο τρένο. Δύο εντελώς άγνωστοι ή μήπως όχι; Αναγκασμένοι να ταξιδέψουν μαζί, αποκαλύπτουν και μοιράζονται το παρελθόν τους, υποδύονται ρόλους τρίτων προσώπων που συνάντησαν στη ζωή τους. Το έργο κάνει μια βαθιά τομή όχι μόνο στις σχέσεις μεταξύ ζευγαριών αλλά και στο χάσμα δύο αντικρουόμενων κόσμων. Αυτός είναι ένας ήρωας της καθημερινότητας που «οικοδομεί τον σοσιαλισμό». Εκείνη θέλει να αγοράσει «ένα… ροζ καπέλο»! Και οι δύο επιδίδονται σε μια οδυνηρή αλλά και χιουμοριστική διαμάχη με τρυφερότητα και ευαισθησία συνθέτοντας πρόζα, στίχους και ζωντανή μουσική μέσα από την πρωτότυπη μουσικοθεατρική φόρμα ενός μιούζικαλ για δύο.
