Γιώργο Νανούρη, μας αφορά ακόμα το αμερικάνικο όνειρο;

Τι χαρακτήρας είναι ο πρωταγωνιστής του έργου, ο Έντι Καρμπόνε, και τι σε έκανε να επιλέξεις τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη για το ρόλο αυτόν; 
Η πρόταση για το έργο ήρθε απ’ τον παραγωγό μου κ. Μάριο Τάγαρη, μαζί με τη σκέψη ο βασικός ήρωας να ερμηνευτεί από τον Πυγμαλίωνα, με τον οποίο έχω συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν και θεωρώ ότι είναι ιδανικός για το ρόλο. Ο Έντι είναι ένας κλειστός άνθρωπος που κυριεύεται από ένα περίεργο πάθος και αρχίζει μια πάλη μέσα του ώστε αν μην υποκύψει σε αυτό.

Το έργο του Άρθουρ Μίλερ μας φέρνει μπροστά στη μετανάστευση, την αγωνία και τη
σκληρή πάλη για ένα αβέβαιο μεροκάματο πείνας, αλλά και… στον έρωτα. Τι θέλεις να
αναδείξεις μέσα από την παράσταση που σκηνοθετείς; 
Ιδανικά –εκτός των άλλων– θα ήθελα να καταλάβουν όσοι δουν την παράστασή μας ότι, αν νιώσουμε κάτι που δεν πρέπει για έναν άνθρωπο, ό,τι κι αν είναι αυτό, δεν χρειάζεται να υποκύψουμε σ’ αυτό το πρώτο αίσθημα αλλά να το επεξεργαστούμε, να το δουλέψουμε μέσα μας μόνοι μας ή με τη βοήθεια ειδικού και να το καταπολεμήσουμε. Να κάνουμε ό,τι περνάει απ’ το χέρι μας ώστε να μη βλάψουμε τον άλλον.

Ο ήρωας του "Ψηλά απ’ τη γέφυρα" ερωτεύεται την ανιψιά του. Πιστεύεις πως ο
παράφορος έρωτας φεύγει γρήγορα και δεν έχει σχέση με τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας, αλλά με τον εαυτό μας; 
Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Μπορεί να συμβαίνει αυτό που λες, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις τρελού έρωτα που οδήγησαν σε σχέσεις ζωής.

Το έργο μάς φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με το αμερικάνικο όνειρο στην πιο σκοτεινή
εκδοχή του. Άραγε μας αφορά ακόμα το αμερικάνικο όνειρο;
Νομίζω ότι το όνειρο για μια καλύτερη ζωή αλλά και το μεταναστευτικό θέμα δεν έχουν πια να κάνουν μόνο με την Αμερική. Αφορούν όλους μας σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Ποιες βεβαιότητες έχουμε χάσει κι έχουμε κερδίσει ως κοινωνία; 
Τα πάντα έχουν ανατραπεί τα τελευταία χρόνια. Αν κάποιος μας έλεγε ότι θα ερήμωναν οι πόλεις και θα κλεινόμασταν στα σπίτια μας εξαιτίας ενός ιού, θα νομίζαμε ότι αναφέρεται σε σενάριο ταινίας. Νομίζω ότι πια τα περιμένουμε όλα.

Λέμε πως η τέχνη αντιγράφει τη ζωή. Υπάρχει κάποιος κίνδυνος σ’ αυτό; 
Δεν ξέρω αν αντιγράφει τη ζωή, σίγουρα όμως αντλεί από αυτήν!

Στο επίκεντρο της τέχνης του θεάτρου βρίσκεται ο άνθρωπος. Ύστερα από τόσα χρόνια
ενασχόλησης με το θέατρο, έχεις καταλήξει σε μια πεποίθηση για το τι είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος; 
Αυτή είναι μια ερώτηση που χρειάζονται πολλές σελίδες για να απαντηθεί... Νομίζω πάντως ότι στην πραγματικότητα με όσους περισσότερους συνεργάζεσαι κάθε σεζόν, τόσο διαμορφώνεται και η πεποίθησή σου για τους ανθρώπους. Είτε θετικά είτε αρνητικά.

Εσύ έχεις πρότυπα; Ποιοι είναι οι ήρωές σου; 
Ταπεινότητα, ευγένεια, καλοσύνη, αυταπάρνηση, αλήθεια, θετική διάθεση, ανιδιοτέλεια, εργατικότητα, φροντίδα. Αυτά ψάχνω στους ανθρώπους, αυτά έχω για πρότυπα, αυτά προσπαθώ να τηρώ, αυτοί οι άνθρωποι με ελκύουν.

Το 2023 είναι ένα έτος προσδοκιών για το θέατρο. Ποιες είναι για εσένα αυτές οι προσδοκίες; 
Το μόνο πράγμα που αληθινά προσδοκώ στη ζωή μου είναι υγεία για εμένα και τους οικείους μου. Η ζωή μάς απέδειξε περίτρανα ότι ακόμα και με τις χειρότερες συνθήκες, αν μια παράσταση αρέσει στον κόσμο, θα βρει τρόπο να τη δει.