Τον Δημήτρη Λάλο σκηνοθετεί η Έλενα Μαυρίδου στην "Άλκηστη" του Ευριπίδη

Η γνωστή σκηνοθέτιδα και ηθοποιός συμπράττει με τον Δημήτρη Λάλο στην δική της σκηνική εκδοχή πάνω στο αινιγματικό έργο του Ευριπίδη από τον Οκτώβριο στο Θέατρο Χώρος.

Άλκηστις Σπύρος Χατζηαγγελάκης©

Η Έλενα Μαυρίδου σκηνοθετεί την "Άλκηστη" του Ευριπίδη για τη νέα σεζόν 2022-23 με συμπρωταγωνιστή τον Δημήτρη Λάλο. Μετά την επιτυχημένη παρουσίαση της παράστασης σε μορφή θεατρικού αναλογίου στο πλαίσιο της σειράς "Παραβάσεις" του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος τον Απρίλιο του 2022, κάνει πρεμιέρα σε ολοκληρωμένη μορφή το Σάββατο 1 Οκτωβρίου στη σκηνή του Θεάτρου Χώρος. Η μητρική αγάπη βρίσκεται στο επίκεντρο της σκηνικής ανάγνωσης της Έλενας Μαυρίδου πάνω στο αινιγματικό έργο που ακροβατεί ανάμεσα στην τραγωδία και το σατυρικό δράμα.
Η Άλκηστη, χωρίς να είναι μια δυναμική ηρωίδα, όπως άλλα τρανά παραδείγματα που μας έρχονται στον νου, κατακτά τον απόλυτο σεβασμό μέσα από την επιλογή της να θυσιαστεί αντί για τον σύζυγό της. Ο μόνος της όρος είναι ο Άδμητος να μην ξαναπαντρευτεί. Η αφοσίωσή της την μετατρέπει σε θύμα. Μαζί, όμως, με το νήμα της ζωής της καλείται να κόψει και τον δεσμό της μητρικής αγάπης.
Στο έργο του 438 π.Χ. ο Άδμητος, βασιλιάς της πόλης των Φερών, έχοντας κερδίσει την εύνοια του Απόλλωνα για την φιλοξενία του, κατέχει το προνόμιο της αποφυγής του πρόωρου θανάτου, αρκεί κάποιος άλλος να δεχτεί να πάρει τη θέση του στον Άδη. Η Άλκηστη είναι η μόνη που δέχεται να το κάνει. Ο Ηρακλής επισκέπτεται το παλάτι χωρίς να γνωρίζει για το θάνατό της. Όταν πληροφορείται τι έχει συμβεί αποφασίζει να τη φέρει πίσω. Επιστρέφει με την πεπλοφορεμένη ηρωίδα, χωρίς να αποκαλύψει αρχικά στον Άδμητο την ταυτότητά της. Εκείνος τη δέχεται παρά τον όρκο που έδωσε. Όταν σηκώνει το πέπλο της, τα πράγματα αλλάζουν. 

Μαζί με την Έλενα Μαυρίδου και τον Δημήτρη Λάλο ανεβαίνουν επί σκηνής οι Σωτήρης Τσακομίδης, Δήμητρα Κούζα, Γιώργος Τριανταφυλλίδης και Στέργιος Κοντακιώτης.

Η μετάφραση του έργου είναι του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, η πρωτότυπη μουσική σύνθεση και ο ηχητικός σχεδιασμός του Γιώργου Μαυρίδη και οι φωτισμοί του Περικλή Μαθιέλη. Η σκηνοθέτιδα υπογράφει και τις φιγούρες.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.