Το Αμόρε έγινε σούπερ μάρκετ και το Skrow θα γίνει πολυκατοικία. Αυτό είναι το σχέδιο για το θέατρο που έγινε η αφορμή να αλλάξει ύφος η οδός Αρχελάου και να γεμίσει με στέκια, από ζαχαροπλαστεία και φαγάδικα, μέχρι cozy bar και boutique. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης Βασίλης Μαυρογεωργίου, τόλμησε να κάνει παρέμβαση στη γειτονία του Παγκρατίου, το 2012, ανοίγοντας μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του INKAL Theater Group (Κατερίνα Μαυρογεώργη, Μαρία Φιλίνη, Σεραφείμ Ράδης, Νίκος Μαραμαθάς) ένα θέατρο, το Skrow. Το παγκρατιώτικο θέατρο-χώρος πολιτισμού έθεσε ως στόχο την προώθηση των παραστατικών, εικαστικών και μουσικών τεχνών μέσω ενός πολυσυλλεκτικού προγράμματος, με έμφαση στους νέους δημιουργούς και νέους Έλληνες συγγραφείς, παραστάσεις, εκθέσεις, lives, δημιουργικά εργαστήρια και σεμινάρια.
Γιατί ονομάστηκε Skrow; Η λέξη στη βρετανική αργκό υποδηλώνει αυτόν που νιώθει χαμένος, που έχει χάσει τον προσανατολισμό του…και αντιπροσώπευε το αίσθημα των καλλιτεχνών 30+ στη σύγχρονη Ελλάδα του μνημονίου. Είδαμε πολλές και ωραίες παραστάσεις στο Skrow, νέα ταλέντα, ομαδικότητα, αλλά όπως φαίνεται μέσα από την ανακοίνωση του Βασίλη Μαυρογεωργίου στο facebook ήρθε η στιγμή να μπει λουκέτο στο θέατρο.
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου την ανακοίνωση του γράφει: "Αγαπητοί φίλοι, όπως κλείνουν πολλά κεφάλαια στην ζωή, έφτασε η ώρα, δέκα χρόνια μετά, να κλείσει και το κεφάλαιο που ονομάζεται Skrow Theater. Το θέατρο Skrow δημιουργήθηκε το 2012 από την ομάδα INKAL Theater Group, τα μέλη της οποίας εκείνη την χρονική στιγμή ήταν: η Κατερίνα Μαυρογεώργη, η Μαρία Φιλίνη, ο Σεραφείμ Ράδης, ο Νίκος Μαραμαθάς και εγώ. Την παρούσα στιγμή η ομάδα συνεχίζει την καλλιτεχνική της δραστηριότητα με λίγο διαφορετική σύσταση. Δυστυχώς πέρσι πληροφορηθήκαμε από την ιδιοκτήτρια του κτιρίου ότι σκοπεύει να το διαθέσει για αντιπαροχή, με σκοπό να χτιστεί μια καινούρια πολυκατοικία. Θα μπορούσα να εκφράσω την λύπη μου για αυτό το απρόσμενο τέλος, αντί αυτού θα προτιμούσα να εκφράσω την χαρά μου και την ευγνωμοσύνη μου για τα τόσο όμορφα πράγματα που συνέβησαν αυτά τα δέκα χρόνια και που δεν θα γινόντουσαν αν δεν είχαν συμβάλει όλοι οι άνθρωποι που εργάστηκαν στο θέατρο και στις εκάστοτε εκδηλώσεις. Στην πρώτη επίσκεψη της επιτροπής το Δήμου Αθηνών, για την αδειοδότηση του χώρου, το πρώτο πράγμα που μας είπαν ήταν "Είναι αρκετά δύσκολο να αδειοδοτήσουμε έναν τόσο μη θεατρικό χώρο. Μην στεναχωριέστε, τα όνειρα δεν γίνονται πάντοτε πραγματικότητα". Τελικά το όνειρο που λέγεται Skrow έγινε πραγματικότητα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και αυτό δεν το θεωρήσαμε ποτέ δεδομένο. Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που δούλεψαν στις δεκάδες παραστάσεις όλα αυτά τα χρόνια. Σας ευχαριστούμε για την καλλιτεχνική προσφορά, την πίστη και την υπομονή σας. Βοηθήσατε στην προσπάθεια να ομορφύνει για λίγο μια "μη θεατρική" γωνιά της πόλης και να ζωντανέψει η οδός Αρχελάου. Θα ήθελα τέλος να ευχαριστήσω προσωπικά τους εργαζόμενους του θεάτρου όπως επίσης και την ομάδα INKAL για τις τόσο όμορφες συνεργασίες μας στο Skrow Theater αλλά και για τις αλλεπάλληλες αλλαγές πόστων που χρειάστηκε να κάνουμε για να λειτουργήσει το θέατρο αυτά τα δέκα χρόνια. Παραθέτω παρακάτω την λίστα των παραστάσεων που ανέβηκαν στο Skrow Theater, όπως επίσης και το link από το αρχείο του θεάτρου. Σας ευχαριστώ πολύ. Ήταν μια υπέροχη διαδρομή".
Το τοπίο όπου αναπτύσσεται η θεατρική τέχνη στην Αθήνα, είναι πολύπλοκο και ιδιόμορφο και κάθε φορά που κλείνει ένα θέατρο επανέρχονται σκέψεις για το πρόβλημα που δημιουργείται με τους μισθωτές, μικρούς ή μικρομεσαίους επιχειρηματίες, που εξώνονται και πρέπει να αντιμετωπίσουν τα όσα έπονται, το θέμα της ασφάλειας των χώρων, την άσκηση μιας πολιτικής προστασίας και συντήρησης της χρήσης τους κ.ά. Είναι μια συζήτηση που παραμένει ανοιχτή...
