"Διαρκώς με ταράζεις" στο χορό Τέτη Νικολοπούλου στο Θέατρο Καλλιρόης

Η γνωστή χορογράφος Τέτη Νικολοπούλου και η ομάδα σύγχρονου χορού Αnima-Soma παρουσιάζουν τη νέα τους δουλειά "Διαρκώς με ταράζεις" στο Θέατρο Καλλιρόης. Η ιδέα της ταραχής προέκυψε με αφετηρία την παλιά αγγλική έκφραση "you always unbalance me", η οποία γέννησε στην δημιουργό μια αποκαλυπτική εικόνα για την ισορροπία ως στάση ζωής.

Πάνω σε αυτό το πλαίσιο δομήθηκαν δύο χορευτικά ντουέτα των Τίμου Ζέχα, Μαρίας Φουντούλη, Μαρίνας Τσαπέκου και Ματίνας Κωστιάνη, στο πως δηλαδή μπορεί να διαταραχθεί από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες η ισορροπία από τη θέση στην οποία βρισκόμαστε, γεγονός που οδηγεί στην επιστροφή σε μια προηγούμενη οικεία κατάσταση ή στην αναζήτηση μιας νέας, που πολλές φορές μπορεί να είναι σκοτεινή και δυσνόητη. Η παράσταση που συνδέεται απολύτως με όσα συμβαίνουν στη ζωή μας τα τελευταία δύο χρόνια, είναι αποτέλεσμα ενός ερευνητικού εργαστηρίου για τη συνειδητότητα της κίνησης στο εδώ και τώρα, επιδιώκοντας ένα βαθύτερο επίπεδο επικοινωνίας με το κοινό και τους άλλους χορευτές.

Την πρωτότυπη μουσική σύνθεση υπογράφουν οι Βαγγέλης Αλεξόπουλος και Χρύσα Παπαδοπούλου Merendez, ενώ τα κοστούμια η Θεοδώρα Σουμαλεύρη.

Σημείωμα της Τέτης Νικολοπούλου για την παράσταση 

Οι πρόβες μας υπήρξαν μια τόσο δημιουργική διαδικασία, ένας συνεχής καλλιτεχνικός διάλογος με τους συνεργάτες μου οι οποίοι, με τη διαρκή τους ενέργεια, ζωντάνεψαν και εξέλιξαν κάθε ιδέα δίνοντάς τους δύναμη και ροή. Η ιδέα της ‘ταραχής’ ήρθε από την παλιά αγγλική έκφραση ‘ you always unbalance me’, η οποία μου δημιούργησε μια αποκαλυπτική εικόνα, αρκετή για να χτίσουμε αυτό το έργο και να δώσουμε στα ντουέτα μας (αγαπημένη μου και αναπόφευκτη συνθήκη) το πλαίσιο να διαμορφωθούν. Η ισορροπία είναι μια στάση ζωής και φτιάχνεται μέσα από αυτά που έχουμε δομήσει. Ωστόσο, κάθε τόσο, αυτή διαταράσσεται από μνήμες, σκέψεις, από τους άλλους και απρόβλεπτους εξωτερικούς παράγοντες (υπερβολικές επιρροές τελευταία), για να ισορροπήσει ξανά σε μίαν άλλη νέα θέση, η οποία τελικά εμπεριέχει τις ταραχές που δεν μας σκοτώνουν.
Τη χρονιά που πραγματοποιούσαμε τις πρόβες συνέβησαν πολλά, σε προσωπικό, και κοινωνικό επίπεδο, ενώ ταραχές μεγάλης εμβέλειας μας μετακίνησαν δραστικά.
Ωστόσο, κάποιες μας έφεραν πιο κοντά και απλώνοντας τα χέρια ενωνόμαστε και προσπαθούμε να ισορροπούμε κάθε φορά… ξανά.
Άλλωστε, μόνο μαζί θα φτάσουμε ασφαλείς στην σταθερή θέση/δράση της ανθρωπιάς.