Πάτροκλος Σκαφίδας©
Μια από εκείνες τις ξεχωριστές θεατρικές στιγμές –ένα γεμάτο θέατρο, με τις νεαρές ηλικίες να κυριαρχούν, τραγουδούσε και χειροκροτούσε μαζί με τον αστείρευτο Πάνο Βλάχο και σύσσωμο τον εκρηκτικό θίασο της παράστασης το τραγούδι του Βάιου Πράπα σε στίχους του Βλάχου που ξεκινάει κάπως έτσι "Ένα τυχαίο γεγονός, μια νύχτα με αστέρια, βρέθηκε αναρχικός σε λάθος μπάτσου χέρια…"– ζήσαμε την Κυριακή που μας πέρασε στην εξαιρετικά καλοκουρδισμένη παράσταση "Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού" σε σκηνοθεσία του - σε μεγάλα κέφια - Γιάννη Κακλέα.
"Αλλεργικός στην κάθε εξουσία", με στιβαρή πολιτική θέση, εμβριθής ερευνητής και την ίδια στιγμή ένας πραγματικός "γελωτοποιός", ο Ντάριο Φο εκσυγχρονίζεται εδώ έξυπνα σε μια απολύτως επίκαιρη παράσταση που επιβεβαιώνει τη ρήση του συγγραφέα: "Σε περίπτωση που παρατηρήσετε παραλληλισμούς με πραγματικά περιστατικά θα πρέπει να το αποδώσετε στην πασίγνωστη μαγεία του θεάτρου, τη μαγεία που κάνει την πραγματικότητα να ξεπερνά και την πιο καλπάζουσα φαντασία".
Σε μια εποχή που η διαφθορά της εξουσίας, η προβοκάτσια και η προπαγάνδα έχουν φτάσει σε πρωτοφανές επίπεδο και, ενώ οι βόμβες πέφτουν στην Ευρώπη, αδυνατούμε να συνεννοηθούμε για το ποιος φταίει, τα γεγονότα που αναπαριστά το έργο του Φο μοιάζουν… νοσταλγικά ξεκάθαρα. Τουλάχιστον σήμερα, που έχει πλέον αποδειχθεί ότι οι βομβιστικές επιθέσεις στην Αγροτική Τράπεζα του Μιλάνου το 1969 αποτέλεσαν μέρος της λεγόμενης "στρατηγικής της έντασης", την οποία υποστήριξε το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και συνδέθηκε με ένα ιταλικό παρακλάδι του νατοϊκού σχεδίου Stay Behind, που αφορούσε τη συγκρότηση δικτύου πρακτόρων και νεοφασιστών με σκοπό τη διεξαγωγή ανορθόδοξου πολέμου για την ανάσχεση κομμουνιστικών απειλών στη Δυτική Ευρώπη κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.
"Απέναντι στο άδικο κανείς μη μένει μόνος, δεν φτιάχτηκαν οι άνθρωποι να ζουν χωριστά" σιγοτραγουδάει ο κόσμος αποχωρώντας από το θέατρο, αλλά εμένα μου έχει κολλήσει η ατάκα "Κράτα τη γη σου, φτύσε την τιμή σου" του σπαραχτικού γελωτοποιού στην αρχή της παράστασης.
Διαβάστε εδώ την αναλυτική κριτική της παράστασης.
Περισσότερες πληροφορίες
Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού
Το έργο αφορμάται από την πραγματική δολοφονία του «αναρχικού σιδηροδρομικού» Τζουζέπε Πινέλι που διαπράχθηκε από την ιταλική αστυνομία. Με σατιρικό και ειρωνικό τρόπο, το έργο καταγγέλλει το τραγικό συμβάν, καυτηριάζει την κατάχρηση της εξουσίας και, αν και γράφτηκε πριν από χρόνια για να ασκήσει κριτική στη κυβερνητική διαφθορά, ο θεατής δεν θα δυσκολευτεί να βρει πολλές ομοιότητες με την Ελλάδα του σήμερα. Ταυτόχρονα, η παράσταση, που έχουν παρακολουθήσει μέχρι σήμερα περισσότεροι από 200.000 θεατές, διαθέτει εκρηκτική ενέργεια και ακολουθεί τα χνάρια ενός αρχετυπικού Γελωτοποιού, μίας φιγούρας διαχρονικής, αστείας και επικίνδυνης για κάθε εξουσία και κάθε στερεότυπο, συνδυάζοντας τα τραγούδια και τη ζωντανή μουσική με το καυστικό χιούμορ.
