Η θεματολογία, οι προβληματισμοί ακόμα και το χιούμορ των ισπανόφωνων έργων φαίνεται να αγγίζουν κάποια ευαίσθητη χορδή στον ψυχισμό των ντόπιων θεατών. Έτσι, η αγάπη του ελληνικού κοινού αλλά και των σκηνοθετών για την ισπανόφωνη δραματουργία έχει γίνει σαφής την τελευταία δεκαετία, κατά την οποία οι τελευταίοι επιλέγουν συχνά να μας συστήσουν έργα σύγχρονων Ισπανών, Χιλιανών, Μεξικανών, Αργεντινών συγγραφέων: Σέρτζι Μπελμπέλ, Τζόρντι Γκαλθεράν, Χουάν Κάρλος Ρούμπιο, Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ, Γκιλιέμ Κλούα κ.ά. Το Ινστιτούτο Θερβάντες αλλά και η πρεσβεία της Ισπανίας στην Αθήνα στηρίζουν το ισπανικό θέατρο, ενώ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή του έχουν παίξει το Ιβηροαμερικανικό Φεστιβάλ Θεατρικών Αναλογίων και η πληθώρα των εξαιρετικών μεταφράσεων που μας έχει χαρίσει η βραβευμένη μεταφράστρια Μαρία Χατζηεμμανουήλ.
Σε δική της μετάφραση πάτησε φέτος η σκηνοθέτις Ελένη Σκότη και ο σκηνογράφος και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Επί Κολωνώ, Γιώργος Χατζηνικολάου, προκειμένου να ανεβάσουν τη «Σιωπηλή Λίμνη» του Νταβίντ Ντεσόλα (την οποία μπορείτε να δείτε σε avant premiere με το Αθηνόραμα στις 20/11), ένα σπουδαίο σύγχρονο ψυχολογικό και υπαρξιακό δράμα με λεπτές αποχρώσεις χιούμορ. Το βραβευμένο με Lope de Vega έργο γράφτηκε το 2006 από τον τριανταπεντάχρονο τότε συγγραφέα, ο οποίος είχε επηρεαστεί από τις συντονισμένες βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη στις 11 Μαρτίου 2004. Η κρίση των ανθρωπιστικών αξιών, η βία, η τρέλα ως καταφύγιο σε μια αφόρητη ύπαρξη απασχολούν τα έργα και τα σενάρια που έχει γράψει για το σινεμά, με πιο γνωστό, χάρη στη μεταφορά του στο Netflix, εκείνο της «Πλατφόρμας» (2019).
Η Ελένη Σκότη σε βαθιά νερά
Το έργο αφορά τη διαχείριση του τραύματος που κουβαλάει κάθε άνθρωπος και την προσπάθειά του να σταθεί απέναντί του, δημιουργώντας μια επίπλαστη πραγματικότητα. Πολύπειρη στο ρεαλιστικό και νατουραλιστικό θέατρο, η Ελένη Σκότη –σκηνοθέτιδα της συγκλονιστικής και βραβευμένης «Βασίλισσας της ομορφιάς» του Μάρτιν Μακντόνα, που φέτος επαναλαμβάνεται στο Σύγχρονο Θέατρο– ξέρει να χειρίζεται με μαεστρία την ανάπτυξη των έργων και τη διδασκαλία των ρόλων.
Για τη «Σιωπηλή λίμνη», την οποία σκηνοθετεί στην κεντρική σκηνή του Επί Κολωνώ, συνεργάζεται με την Παναγιώτα Βλαντή, τον Θανάση Κουρλαμπά και το Χάρη Τσιτσάκη. Στο σημείωμά της για την παράσταση αφήνει να φανεί η αισιοδοξία που κρύβει στα βάθη του το έργο: «Μια γυναίκα. Ένας άνδρας. Έχουν υποστεί κι οι δύο ένα προσωπικό τραύμα στη ζωή τους. Ο πόνος τους αβάσταχτος κι ο καθένας με τον τρόπο του έχει πλάσει ένα ψέμα για την πραγματικότητα, μια φανταστική εικόνα για ν’ αντέξει. Όμως η οδυνηρή αλήθεια συνεχίζει να υπάρχει. Κρύβεται μέσα στη σιωπή που τους φέρνει κοντά. Η συνάντηση μεταξύ τους είναι ένα τρυφερό ταξίδι. Ένα ταξίδι που θα τους αποκαλύψει την δύναμη της αγάπης, μια δύναμη που μπορεί να θεραπεύσει ακόμα και τα πιο δύσκολα που φέρνει η ζωή».
Περισσότερες πληροφορίες
Η σιωπηλή λίμνη
Το τραυματικό παρελθόν ενός καθηγητή και της μητέρας ενός μαθητή του τους φέρνει κοντά, στο βραβευμένο έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο ψυχολογικό θρίλερ και το υπαρξιακό δράμα.
