Πολλοί τη γνώρισαν μέσα από την εμφάνισή της στην τηλεοπτική σειρά το «Καφέ της Χαράς», όπου ξεχώρισε με τον ρόλο της Ρόδης. Η Ευτυχία Φαναριώτη, παράλληλα με την παρουσία της στην μικρή οθόνη, όμως, έχει πολλά χιλιόμετρα θεατρικής πορείας με αξιόλογες συνεργασίες στο βιογραφικό της. Αυτή την περίοδο την απολαμβάνουμε στην παιδική παράσταση της Κέλλυς Σταμουλάκη «Το χρυσό Αρισμαρί» στο θέατρο Ήβη και στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, όπου πρωταγωνιστεί στην κωμωδία του Λάζαρου Μπίκα «Δουλειά με…χειροπέδες» που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα μ' αφορμή την πρεμιέρα αυτής της παράστασης μίλησε στο athinorama.gr
«Δουλειά με…χειροπέδες» πανελλήνια πρώτη συγγραφέα και έργου. Πείτε μας δύο λόγια.
Βρισκόμαστε στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα», έναν πολύ φιλόξενο χώρο, με ένα ολοκαίνουργιο βραβευμένο έργο του Λάζαρου Μπίκα που το σκηνοθετεί ο ιδιαίτερα χαρισματικός Αυγουστίνος Ρεμούνδος. Έχω τη χαρά να μοιράζομαι τη σκηνή με τον Νίκο Αξιώτη και τον Τάσο Δαρδαγάνη. Για μένα η συμμετοχή μου σε αυτή την παράσταση είναι μια πολύ ευχάριστη συγκυρία. Με τον Αυγουστίνο, γνωριζόμαστε από τα χρόνια της δραματικής σχολής, είχαμε την τύχη να έχουμε δασκάλα τη Νίκη Τριαναταφυλλίδη, η όποια μας δίδαξε έναν καινούργιο δρόμο για το θέατρο. Τώρα μας δίνεται η ευκαιρία, μέσα από αυτή τη συνεργασία, να μοιραστούμε τη γνώση και την εμπειρία των χρόνων που πέρασαν.
Η παράσταση είναι μια κωμωδία παραλόγου που σατιρίζει το άγχος για εξεύρεση εργασίας στη σύγχρονη εποχή. Εσείς έχετε έρθει αντιμέτωπη με το άγχος της ανεργίας; Πώς το αντιμετωπίσατε; Θα έλεγα ότι το έργο είναι μια φάρσα με στοιχεία παραλόγου και μέσα από το χιούμορ και τις τραγελαφικές καταστάσεις, απεικονίζει την πραγματικότητα που ζούμε. Αν και τους ήρωες χαρακτηρίζει η υπερβολή, θεωρώ ότι άνετα μπορούμε να τους συναντήσουμε γύρω μας. Στο επάγγελμα του ηθοποιού βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ανεργία δύο με τρεις φορές το χρόνο. Βέβαια, η σημερινή κρίση δημιουργεί την αγωνία της ανεργίας σε όλα τα επαγγέλματα. Δεν αποτελώ εξαίρεση. Αντιμετωπίζω τις αντίξοες συνθήκες όσο μπορώ με ψυχραιμία. Δεν θέλω να χάνω τη χαρά της ζωής και μέχρι σήμερα το έχω καταφέρει.
Στην παράσταση υποδύεστε μια εργαζόμενη προχωρημένης ηλικίας που μάλιστα εμφανίζεται με παντόφλες και υποδέχεται τον νεότερο συνάδελφο στο "ΤΜΗΜΑ ΠΑ__ΛΑΒΗΣ" που κάποτε, ήταν "ΤΜΗΜΑ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ” .
Πράγματι. Ένα από τα πολλά ευρήματα του έργου που βγάζουν πολύ και πηγαίο γέλιο είναι η αντίφαση πώς εγώ, μια γυναίκα προχωρημένης ηλικίας που όμως δεν έχει κανένα σκοπό να αποχωρήσει από την δουλειά της έχει αναλάβει το καθήκον να βρει και να προσλάβει τον αντικαταστάτη της. Οπότε η ταμπέλα ΤΜΗΜΑ ΠΑ..ΛΑΒΗΣ που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι της, μέσα στον γενικό παραλογισμό του έργου, απλά, λέει την αλήθεια.
Αισθάνεστε πώς και στο επάγγελμά σας η παλιότερη γενιά δεν αφήνει την νεότερη να πάρει εύκολα μέρος στα πράγματα;
Η προσωπική μου άποψη είναι πως τα περισσότερα παιδιά που βγαίνουν τώρα στο θέατρο έχουν ένα πολύ γερό οπλοστάσιο από γνώσεις και εμπειρίες. Από την άλλη, οι παλιότεροι συνάδελφοι έχουν κατακτήσει την θέση τους με ταλέντο και σκληρή δουλειά. Και η παρουσία τους στον χώρο είναι μεγάλη προίκα για τους νεότερους. Από εκεί και πέρα, η ζωή πάντα βρίσκει τον τρόπο πώς οι παλιότεροι θα συνυπάρξουν με τους νεότερους. Πράγμα που πάντα γίνεται έτσι κι αλλιώς.
Το βιώσατε και εσείς στα πρώτα σας βήματα;
Ναι, αλλά είχα την τύχη να έχω δασκάλους που έδιναν το παράδειγμα ως το προς το σεβασμό, το ήθος, την αξιοκρατία, την πιστή σε αρχές και αξίες. Όσες δυσκολίες κι αν αντιμετώπισα, κατάφερα να βρίσκομαι σήμερα εδώ και να συνεχίσω να κάνω αυτό που αγαπώ, θέατρο.
Το έργο καυτηριάζει την αγωνία για εξεύρεση εργασίας ενώ συγχρόνως καταγράφει την πολιτική διαφθορά ως μέσο επιβίωσης. Είμαστε πράγματι πολιτικά διεφθαρμένοι; Θέμα του έργου «Δουλειά με… χειροπέδες», όπως το βλέπω εγώ, δεν είναι η πολιτική διαφθορά. Το έργο μας μιλάει περισσότερο για τις παράλογες και ακραίες αντιδράσεις στις οποίες μπορεί να οδηγηθεί κάθε φυσιολογικός άνθρωπος όταν βρεθεί κάτω από παράλογες και ακραίες συνθήκες. Και για το πόσο μια ακραία κατάσταση όπως η ανεργία και η έλλειψη στόχου και προορισμού στη ζωή μπορεί να δημιουργήσει ακραίες καταστάσεις που στην περίπτωση του έργου μας είναι ακραία κωμικές.
Επόμενα επαγγελματικά βήματα μετά το «Δουλειά με...χειροπέδες»;
Έχουν ήδη ξεκινήσει οι παραστάσεις του έργου της Κέλλυς Σταμουλάκη, «Το χρυσό αρισμαρί», στο θέατρο «Ήβη». Παράλληλα, κάνω γυρίσματα για την καθημερινή σειρά του Star, «Ο άνδρας των ονείρων μου», όπου υποδύομαι την κυρία Μαυρογένη.
