Είναι γνωστό το χάρισμά του να λέει ιστορίες. Ο ανανεωτής του θεάτρου της εικόνας Ρομπέρ Λεπάζ έρχεται στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση (24-27/10) με το αυτοβιογραφικό «887». Ανακαλύψτε τον!
«Η τεχνολογία βρίσκεται στο ξεκίνημα του θεάτρου και δεν πρέπει να θεωρείται απειλή, αλλά στοιχείο συνοχής. Η επιβίωση της τέχνης του θεάτρου εξαρτάται από την ικανότητά του να επανεφευρίσκει τον εαυτό του αγκαλιάζοντας νέα εργαλεία και νέες γλώσσες», έγραφε ο γνωστός συγγραφέας και σκηνοθέτης από το Κεµπέκ Ρομπέρ Λεπάζ στο κείμενο του για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου το 2008. Αυτό είναι το πρίσμα υπό το οποίο βλέπει την τέχνη του ο πολυσχιδής και ιδιοφυής καλλιτέχνης και, υιοθετώντας τις τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής μας, αφηγείται τις ιστορίες του πιο δυνατά από ποτέ. Οι εικόνες –δομικό στοιχείο στο έργο του– στηρίζουν το κείμενο μερικές φορές καλύτερα και από τις λέξεις και οι παραστάσεις του δίνουν την αίσθηση ενός οπτικοακουστικού παιχνιδιού στο οποίο αντικατοπτρίζονται όλες οι αντιφάσεις της παγκοσμιοποίησης και της ανθρώπινης φύσης.
Το «887» είναι το δεύτερο έργο με το οποίο έρχεται στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και είναι το πιο αυτοβιογραφικό της καριέρας του. Μέσα σε ένα πολυμορφικό κουκλόσπιτο, ομοίωμα της πολυκατοικίας στην οποία μεγάλωσε, στον αριθμό 887 της λεωφόρου Murray του Κεμπέκ, ο Λεπάζ κινείται και μιλάει με τόνο αναστοχαστικό για τη ζωή και την ύπαρξη. Τον ενδιαφέρει να κατανοήσει ποια θέση παίρνουν μέσα στην απλή, καθημερινή ζωή του καθενός μας μεγάλα ερωτήματα: πώς λειτουργεί η μνήμη – ατομική και συλλογική; Πώς συγκροτείται και πώς αποδομείται η ταυτότητα – προσωπική κι εθνική; Μέσα από καθημερινές ιστορίες –η παράσταση μνημονεύει από την πάσχουσα από Αλτσχάιμερ γιαγιά του μέχρι και την αποκαλούμενη Ήσυχη Επανάσταση του Καναδά (1960-70)–, ο Λεπάζ επιχειρεί να ενώσει τα νήματα της δικής του ζωής με εκείνα της χώρας του.
Εμβληματικές παραστάσεις του Ρομπέρ Λεπάζ
«Τριλογία του δράκου»
Με το εξάωρο κινέζικο έπος του 1985 κατέκτησε την παγκόσμια αναγνώριση και θεωρήθηκε «ο νέος Πίτερ Μπρουκ». Δημιούργησε το έργο χωρίς να έχει επισκεφθεί την Κίνα, αλλά αντλώντας έμπνευση από την Chinatown του Κεμπέκ και την ιστορία ενός τζογαδόρου θείου του.
«The far side of the moon»
Με το «The far side of the moon» συστήθηκε στο ελληνικό κοινό το 2011. Μια ημιαυτοβιογραφική ελεγεία με φόντο τον ανταγωνισμό Αμερικανών και Σοβιετικών για την κατάκτηση του Διαστήματος και με άξονα το πένθος και την έριδα δύο αδερφών μετά το θάνατο της μητέρας τους.
«Χιροσίμα ή Οι επτά παραπόταμοι στο δέλτα του Ότα»
Το 1994 ανέτρεξε στην εβραϊκή γενοκτονία από τους ναζί και παράλληλα στη φρίκη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, παρακολουθώντας τους επιζώντες μέσα από προσωπικές εμπειρίες.
Περισσότερες πληροφορίες
887
Επιστρέφει με το πιο αυτοβιογραφικό one-man-show της ζωής του, ένα υπαρξιακό σκηνικό ταξίδι που μοιάζει να αποτίνει φόρο τιμής σε μια διάσημη ρήση του Γάλλου φιλοσόφου Ρολάν Μπαρτ: «Η μόνη μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία».
