Ο Ακύλλας Καραζήσης επιστρέφει στη σκηνή, στις 9 και 10 Φεβρουαρίου, στην Αίθουσα "Νίκος Σκαλκώτας" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για να παρουσιάσει τη σκηνική σύνθεση "Η έρημη χώρα του T. S. Eliot | Το εργοστάσιο των ποιημάτων", σε σκηνοθεσία και ερμηνεία του ίδιου.
Με κεντρικό άξονα το εμβληματικό ποίημα του Τ. Σ. Έλιοτ "Η έρημη χώρα", σε μετάφραση Γιώργου Σεφέρη, η παράσταση αποδομεί και επανασυνθέτει τον λόγο του μοντερνισμού, μετατρέποντάς τον σε σύγχρονο χορικό για το σήμερα. "Ο θεατής δεν καλείται απλώς να παρακολουθήσει ένα "έτοιμο" έργο, αλλά συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία ανακάλυψής του: σαν αρχαιολογικό εύρημα που αποκαλύπτεται σταδιακά, μέσα από θραύσματα, αποσπάσματα και ίχνη" δηλώνει ο σπουδαίος σκηνοθέτης και ηθοποιός.
Ο Καραζήσης, ως ηθοποιός-ερευνητής και αρχαιολόγος του λόγου, αναζητά το ποίημα με υπομονή και σχολαστικότητα, φωτίζοντας το γράμμα, τη συλλαβή, τη λέξη, την ανάγνωση και την απαγγελία ως πράξεις βαθιά πολιτικές. Από την "Έρημη χώρα" ξεκινά το νήμα και καταλήγει στο Εργοστάσιο των ποιημάτων, έναν χώρο όπου η ποίηση παράγεται, δοκιμάζεται, αμφισβητείται. Μαζί του επί σκηνής, ένας μουσικός —ο The Boy— και οι τελειόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών συνθέτουν ένα πολυφωνικό σώμα που προσωποποιεί τα συστατικά στοιχεία της ποίησης. Μαζί θέτουν το αναπόφευκτο και διαρκώς επίκαιρο ερώτημα: ποίηση σήμερα; γιατί; Ένα ερώτημα που η παράσταση δεν απαντά, αλλά επιμένει να κρατά ανοιχτό.
Προπώληση-πληροφορίες για την εκδήλωση από εδώ.
Περισσότερες πληροφορίες
Η έρημη χώρα του T. S. Eliot | Το εργοστάσιο των ποιημάτων
Με κύριο άξονα το εμβληματικό ποίημα του Τ. Σ. Έλιοτ, σε μετάφραση Γιώργου Σεφέρη, η παράσταση προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο πρόσληψης του ποιητικού λόγου. Το αρχετυπικό έργο του μοντερνισμού, με την έντονη πολυφωνία και τη χορικότητά του, λειτουργεί ως σύγχρονο χορικό για το «σήμερα» και ως πρότυπο. Ο θεατής δεν καλείται απλώς να παρακολουθήσει ένα «έτοιμο» έργο, αλλά συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία ανακάλυψής του. Ο ηθοποιός-ερευνητής, ως αρχαιολόγος-ανασκαφέας, αναζητά το ποίημα μέσα στο ακάθαρτο και το πρόχειρο, με υπομονή και σχολαστικότητα.
