«Ευπώλητος» ο Δημητριάδης; «Εξαντλημένος» ο Σαίξπηρ και σε ζήτηση τα έργα νέων ελλήνων συγγραφέων; Ακριβώς. Είναι πάντα μια ευχάριστη έκπληξη να μαθαίνεις ότι αρκετοί από τους θεατές του Εθνικού θεάτρου δεν αρκούνται στην παρακολούθηση μιας παράστασης αλλά πολύ συχνά φεύγουν έχοντας πάρει σαν ενθύμιο (ή μπορεί και για …homework) το θεατρικό έργο που είδαν. Αυτό συνέβη στο Εθνικό θέατρο κάνοντας ευπώλητες τις νέες μεταφράσεις και εκδόσεις της «Δωδέκατης νύχτας» του Σαίξπηρ (εκδ. Νεφέλη) , του «Πόθοι κάτω από τις λεύκες» του Ευγένιου Ο ‘Νηλ (εκδ. Σοκόλη) και του «Γιοι και κόρες» του Γιάννη Καλαβριανού (εκδ. Σοκόλη).
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι, όμως, κάτι άλλο: πολλοί είναι οι επισκέπτες του Εθνικού που επιλέγουν να αγοράσουν ένα θεατρικό έργο ή ένα δοκίμιο ενός Έλληνα δραματουργού και στοχαστή τόσο «δύσκολου» όσο ο Δημήτρης Δημητριάδης. Όχι μόνο αυτήν την εποχή που παιζόταν ο «Θερισμός» του αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν τα άπαντά του είναι στην πρώτη γραμμή ζήτησης –κυκλοφορούν, ως επί το πλείστον, από τις εκδόσεις «Νεφέλη» και «Σατυρικόν». Τώρα, εν όψει της «Οπερέτας» του Βίτολντ Γκομπρόβιτς, η οποία, παρεμπιπτόντως, δεν κυκλοφορεί ως βιβλίο, το κοινό αγοράζει τα υπόλοιπα–κατ’ ουσία άγνωστα και άπαιχτα- έργα του Πολωνού συγγραφέα που έχουν εκδοθεί. Στην έναρξη, πάλι, της σεζόν, όταν δηλαδή παιζόταν το «Στέλλα κοιμήσου» του Γιάννη Οικονομίδη, σχεδόν εξαντλήθηκαν τα βιβλία που έχει γράψει ο βραβευμένος κινηματογραφιστής.
Οι μελέτες και τα δοκίμια, ως είθισται, δεν έχουν την ίδια αγοραστική δύναμη με τα θεατρικά έργα. Υπάρχουν πάντα αξιοπρόσεκτες περιπτώσεις, όπως τα πρόσφατα «Ο Ερρίκος Ίψεν στην ελληνική σκηνή» του Γιάννη Μόσχου (εκδ. Αμολγός) ή η μονογραφία του Νεκτάριου Κωνσταντινίδη για το «Καγκουρό» του Βασίλη Κατσικονούρη (εκδ. Εύμαρος). Οι ξένοι, πάντως, θεωρητικοί «κινούνται» με μεγαλύτερη άνεση^ ειδικά αν είναι, ταυτόχρονα, και διάσημοι σκηνοθέτες-παιδαγωγοί του θεάτρου. Ο Πίτερ Μπρουκ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα και η επανακυκλοφορία του εμβληματικού «Άδειου Χώρου» του από τις εκδόσεις ΚΟΑΝ εξαντλήθηκε. Οι Εουτζένιο Μπάρμπα («Η μυστική τέχνη του ηθοποιού») και Λόρνα Μάρσαλ («Το σώμα μιλά»), επίσης από τις εκδόσεις ΚΟΑΝ, ακολουθούν, με τα δοκίμια του Ντέηβιντ Μάμετ («Θέατρο», εκδόσεις Πατάκη) να συγκαταλέγονται επίσης στα πιο δημοφιλή.
