Φέρνει το Χορό του αρχαίου ελληνικού δράματος ξανά στο προσκήνιο, στηλιτεύει τις εθνικιστικές ιαχές των συμπατριωτών της, φτιάχνει τη δική της «Μάνα Κουράγιο» και ανοίγει με ένα μουσικοθεατρικό «Ύμνο στον έρωτα» το Φεστιβάλ Αθηνών.
«Το θέατρο χωρίς Χορό είναι νεκρό» έχει δηλώσει και, πιστή στα λεγόμενά της, τον επαν-εφηύρε με τη μορφή ενός μοναδικού πολυφωνικού και θεατρικού σχήματος, όπου οι γυναίκες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Τίτλος της ομάδας της; Ο Χορός των Γυναικών. Στόχος; Η κατάδειξη της γλώσσας ως εργαλείου εξουσίας, η επιστροφή στην τελετουργική ρίζα της συλλογικότητας και η ανάδειξη των σύγχρονων ουμανιστικών αιτημάτων μέσω ενός μουσικοθεατρικού κώδικα που παίζει έντεχνα με την τραγωδία και την κωμωδία, έχει διάχυτη ειρωνεία και αποσκοπεί στην αποδόμηση πάσης φύσεως στερεοτύπων.
Σκηνοθέτις και μουσικός, με πτυχίο τόσο στο τραγούδι όσο και την ...κωμωδία, η ρηξικέλευθη Πολωνή Μάρτα Γκορνίτσκα (Marta Gόrnicka) έχει συνεργαστεί εξίσου με τον Ρόμπερτ Ουίλσον όσο και με κοινότητες Ρομά της Σλοβακίας, έχει τραγουδήσει Αστόρ Πιατσόλα και αλλά και heavy-metal άσματα. Έχει αντλήσει έμπνευση εξίσου από τους αρχαίους μύθους όσο και από το βουητό του υπολογιστή, από την ποπ κουλτούρα αλλά και από τον Ρολάν Μπαρτ, από την Αγία Γραφή αλλά και τις εφημερίδες. Έχει επινοήσει τη δική της μέθοδο φωνητικής και ρυθμικής αγωγής κι έχει βαλθεί, εδώ και μια επταετία, να συνθλίψει κάθε κοινωνικό, πολιτικό και πολιτιστικό κλισέ της πολωνικής παράδοσης. Στα έργα της έχει ταυτίσει την Παρθένο Μαρία με την Αγαύη των «Βακχών» και τη Μάνα Κουράγιο του Μπρεχτ με τη Γηραιά Ήπειρο, ενώ έχει ενώσει Ισραηλινές και Παλαιστίνιες μητέρες στην ίδια παράσταση. Η μεγάλη εμμονή της είναι πάντα η ανασύνθεση του Χορού του αρχαίου ελληνικού δράματος σε πιο μεταμοντέρνα, μετα-ουμανιστικά, μεταφεμινιστικά και hardcore πλαίσια. Την πρωτογνωρίσαμε το 2015 στο Φεστιβάλ Transitions της Στέγης με το θέαμα «Magnificat-Ένας σύγχρονος χορός γυναικών». Φέτος είναι μια από τους δημιουργούς που ανοίγουν, την 1η Ιουνίου, το Φεστιβάλ Αθηνών.
25 άντρες και γυναίκες, ενήλικες και παιδιά, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, ηλικιωμένοι και άτομα με σύνδρομο Ντάουν αλλά και …μαριονέτες θα ανέβουν στη σκηνή για να μας τραγουδήσουν, ψιθυρίσουν αλλά και κραυγάσουν, ως χορωδοί-περφόρμερ, έναν αλλιώτικο «Ύμνο στον έρωτα» (1 & 2/6) όπως είναι ο τίτλος της μουσικοθεατρικής παράστασης της Γκορνίτσκα. «Μια παράσταση-πολεμική ιαχή και καμπανάκι για την Ευρώπη» έχει χαρακτηρισθεί το ιδιότυπο μουσικοθεατρικό δρώμενο που φέρνει στην Πειραιώς 260 η Πολωνή δημιουργός. Πρόκειται, ουσιαστικά, για το τελευταίο μέρος του τρίπτυχού της με την επικεφαλίδα «Μάνα Κουράγιο», όπου στηλιτεύεται η υποκρισία της Πολωνίας και κατ’ επέκταση ολόκληρης της Ευρώπης στο ζήτημα των ανθρωπιστικών αξιών, με την αναδίπλωση σε εθνικιστικά και ρατσιστικά διακυβεύματα. Εθνικοί ύμνοι, εμβατήρια, παιάνες, πατριωτικά τραγούδια, ψαλμωδίες και λαϊκά άσματα μπλέκονται στο λιμπρέτο της αγριεμένης Πολωνής με αποσπάσματα από τα μανιφέστα και τους λόγους των φονταμενταλιστών, των τρομοκρατών και των «κανονικών» πολιτικών. Τί, λοιπόν, κι αν ο Γιάροσλαβ Κατσίνσκι διαβεβαιώνει σε κάθε ευκαιρία τους Πολωνούς ότι «η ελευθερία είναι παρούσα»; Πολλές είναι οι φωνές που αμφισβητούν τον επονομαζόμενο αυτόν Τραμπ της Ευρώπης και διάχυτη είναι η δυσαρέσκεια για τις συντηρητικές κι εθνικιστικές τακτικές του κυβερνώντος κόμματος PiS. Η Γκορνίτσκα μοιάζει να ενώνει τη φωνή της μαζί τους...
Προπώληση-περισσότερα στα http://tickets.greekfestival.gr/ και http://greekfestival.gr/gr/events/view/marta-gkournitska-2017
