Βλέπω τους νέους χορογράφους που μας επισκέπτονται αυτό το καλοκαίρι και λέω "OK, ωραίες οι δουλειές τους, κάτι έχουν να πουν αλλά την αξία τους θα τη δείξει ο χρόνος". Μετά, ανοίγοντας το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο, πέφτω πάνω στο θλιβερό νέο. "Η ιέρεια του χορού Πίνα Μπάους πέθανε". Ημερομηνία 30 Ιουνίου. Ο μεγάλη Γερμανίδα χορογράφος Πίνα Μπάους έφυγε χορογραφώντας και χορεύοντας - το 2006 μας μάγεψε ερμηνεύοντας μαζί με τους θαυμάσιους συνεργάτες της το "Καφέ Μίλερ", ενώ το 2008 σε ηλικία 68 ετών ήταν πάλι εδώ με την παράσταση "Ορφέας και Ευρυδίκη" του Γκλουκ. Η Πίνα Μπάους δεν ήταν απλά μια μεγάλη χορογράφος, αναλογίζομαι· ήταν δημιουργός αισθήσεων. Είχε μια ικανότητα να γεννά συναίσθημα κι ας είναι δύσκολο να διατηρήσει κανείς, έξω από μόδες και πρότυπα, την καθαρότητα και την ποιοτική/ποιητική του συνέπεια και συνέχεια…"Δεν έχω ούτε μιαν άσπρη τρίχα στην καρδιά μου", έγραφε ο Μαγιακόφσκι στο περίφημο ποίημά του "Σύννεφο με παντελόνια". Της το αφιερώνουμε.
