Βερολίνο

Η απόλυτη πολυπολιτισμική πόλη και από τις ιδανικότερες επιλογές για μας που επιζητάμε ένα weekend in motion.

Παίρνουμε ένα παραδοσιακό bagel για ενέργεια και ξεκινάμε για το Mitte. Στην πασίγνωστη πια Πύλη του Βρανδεμβούργου αφομοιωνόμαστε με το πλήθος των τουριστών που ψάχνουν απεγνωσμένα τη γωνία για την καλύτερη αναμνηστική φωτογραφία, ενώ οι breakdancers στήνουν ένα εντυπωσιακό θέαμα για ξένους και ντόπιους. Λίγο πιο πέρα, υψώνεται το Reichstag με το θόλο-στολίδι. αν έχουμε αρκετό χρόνο, περιμένουμε μαζί με τους υπόλοιπους εκατοντάδες επισκέπτες για μια δωρεάν περιήγηση στο εσωτερικό. Σε απόσταση αναπνοής, το δημοφιλές πάρκο Tiergarden μας καλεί για πεζοπορία, πικνίκ και χαλάρωση. Μην πτοηθείτε από τις χαμηλές θερμοκρασίες – οι Γερμανοί το τιμούν και το καταχείμωνο.

Στην κλασική περαντζάδα του ιστορικού κέντρου, τη λεωφόρο Unter den Linden, δυσκολευόμαστε να διαλέξουμε πεζοδρόμιο. Δεξιά και αριστερά ορθώνονται, μεταξύ άλλων, το περίφημο πανεπιστήμιο Humboldt, το Μουσείο Γερμανικής Ιστορίας, πομπώδη βασιλικά παλάτια και ο καθεδρικός St. Hedwig’s. Το δίλημμά μας λύνουν με μαγικό τρόπο τα κιόσκια για φαγητό στα όρθια που βρίσκονται στη νησίδα της (εξαιρετικό το τουρκικό ντονέρ). Με τη σκέψη ότι λίγη κουλτούρα ποτέ δεν έβλαψε, πηγαίνουμε στο Museumsinsel, το νησί των top μουσείων, με τους πολιτισμικούς θησαυρούς παγκόσμιου βεληνεκούς. Την παράσταση στο Νeues Museum κλέβει η –πέρα από κάθε προσδοκία του γλύπτη της– καλοδιατηρημένη προτομή της βασίλισσας Νεφερτίτης. Στο Altes Museum περιφερόμαστε στις αίθουσες με τα ελληνικά και ρωμαϊκά αγάλματα των Κλασικών χρόνων, προσπαθώντας (λίγο από περιέργεια και λίγο για να κάνουμε το κομμάτι μας στους υπόλοιπους) να διαβάσουμε τις ελληνικές επιγραφές. Παραδίπλα, στο Pergamonmuseum, δεν μπορούμε να αποφύγουμε ένα μικρό ίλιγγο στη θέα του βωμού της αρχαίας πόλης της Περγάμου και της πύλης της ρωμαϊκής αγοράς της Μιλήτου.

Όσο για τις γνωστές πλατείες, η νεοϋορκέζικου στιλ Potsdamer Platz υπερηφανεύεται για τους γυάλινους ουρανοξύστες, ενώ η διάσημη –όχι όμως για την ομορφιά της– Alexanderplatz επιβεβαιώνει τον πολυεθνικό χαρακτήρα της πόλης. Την επόμενη ημέρα έχει αποκέντρωση, μια και η ομορφιά του Βερολίνου δεν περιορίζεται στο κέντρο. Βολτάρουμε παραποταμίως στο εναλλακτικό Kreuzberg μέχρι την πλατεία Kottbusser Tor («Kotti» χαϊδευτικά για τους ντόπιους). Εδώ ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο Βερολίνο. Οι περαστικοί είναι όλοι μετανάστες, κυρίως Τούρκοι, και το φαγητό έθνικ, γευστικότατο, οικονομικό κι... έκπληξη για μας που τα γερμανικά μας περιορίζονται στα βασικά: bitte, guten Morgen και Bier. Για ποτό ακολουθούμε τους Βερολινέζους στο Friedrichshain. Εμείς η αλήθεια είναι ότι αποφύγαμε τα DIY beach bars δίπλα στο σταθμό του Friedrichshain, αν και είχαμε περιέργεια, και προτιμήσαμε τη vibrant και δημοφιλή Simon-Dach-Strasse με τις πολλές επιλογές σε bars. Πιο τουριστική λύση για nightlife είναι η Οranienburger Strasse, στα βόρεια του Mitte, όπου τα ξημερώματα οι pub crowlers δίνουν το δικό τους αγώνα μπιροποσίας.

Mένουμε: στα hostel "The Circus" (www.circus-berlin.de), "The Pfefferbett" (www.pfefferbett.de) και "Aletto" (www.aletto.de).

Tρώμε: Street food, καθώς η ποικιλία είναι ανεξάντλητη!

Αγοράζουμε: Για μετακινήσεις και εκπτώσεις την 48ωρη Welcome Card ( 16,90) και για το Museumsinsel την ημερήσια ενιαία κάρτα (€ 14).