Η Δέσποινα Ζευκιλή ανακαλύπτει ένα «μυστικό» ενετικό χωριό κι ένα ξενοδοχείο που επαναπροσδιορίζουν το προφίλ των διακοπών στο νησί.
Ανοίγω το χάρτη της Κέρκυρας κι αναρωτιέμαι: «Ποια θα ήταν η ιδανική κρυψώνα για ένα πανέμορφο χωριό, που φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε exclusive καταφύγιο για VIPs;». Οι καταπράσινες χερσόνησοι της βορειανατολικής Κέρκυρας, όπου ανθίζουν οι πριβέ βίλες;
Ο κατάφυτος λαβύρινθος που απλώνεται γύρω από το λιβάδι του Ρόπα στο κέντρο του νησιού; Το σίγουρο πάντως είναι ότι ποτέ δεν θα... έκρυβα ένα ατμοσφαιρικό χωριό 2 μόλις χιλιόμετρα μακριά από το πιο τουριστικό
θέρετρο του νησιού, το Σιδάρι. Μήπως, όμως, αυτός ήταν ο τρόπος για να εξασφαλίσουν οι Περουλάδες την απόλυτη ιδιωτικότητα;
Η αλήθεια είναι ότι ακόμη κι οι λάτρεις των on the road σπάνια αποφασίζουν να συνεχίσουν πέρα από το Σιδάρι για να δουν τι κρύβει το μικροσκοπικό τρίγωνο του βορειοδυτικού άκρου της Κέρκυρας. Μόλις έχουμε περάσει την ταμπέλα «Περουλάδες» και κόβουμε ταχύτητα για να χαζέψουμε τα βενετσιάνικα οικόσημα των αρχοντικών και τις ψηλές μάντρες με τα ξύλινα πορτόνια. Ποιος θα περίμενε ότι μια τέτοια «εικονική πύλη» που οδηγεί πίσω στην ιστορία της ενετικής Κέρκυρας κρύβεται στο τέρμα ενός δρόμου με πολλή κίνηση, ταβέρνες με τσολιάδες, faux αγγλικές pubs και fast-foods που διαφημίζουν τα πιάτα τους σε ίντσες...
Οι Περουλάδες δεν θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα κρυμμένοι, σκεφτόμαστε απολαμβάνοντας ένα welcome drink στην αυλή-ησυχαστήριο του μικρού πολυτελούς ξενοδοχείου «Villa de Loulia». Ο χαλαρωτικός χώρος της πισίνας με φόντο τον ανθισμένο κήπο και το ενετικό αρχοντικό αποπνέει μια αίσθηση αρμονίας, ενώ το ενορχηστρωμένο σέρβις σε πείθει ότι η «Villa de Loulia» φαίνεται να κερδίζει το δύσκολο στοίχημα του να μετατρέψει ένα σχετικά άγνωστο χωριό, στη μέση του πουθενά, σε πολυτελές καταφύγιο για υποψιασμένους επισκέπτες.
Πώς το παλιό σπίτι του παππού στη βόρεια Κέρκυρα έφτασε να… κάνει παρέα στα ιστορικά γαλλικά chateaux των Historic Hotels of Europe; Με πολύ προσωπικό μεράκι και όραμα. Όταν κληρονόμησε το σπίτι από τον παππού της η Λουκία Ματαράγκα, δεν είχε έρθει ποτέ στην Κέρκυρα. Το ερωτεύτηκε όμως τόσο, ώστε να περάσει έξι χρόνια ανακαλύπτοντας τα τμήματα του σπιτιού που μπορούσαν να σωθούν, μελετώντας βιβλία για την ενετική αρχιτεκτονική, κουβαλώντας πέτρες, ζωγραφίζοντας στο χέρι τα κεφαλάρια των κρεβατιών… Σήμερα, το αναπαλαιωμένο ενετικό αρχοντικό του 1800 καμαρώνει με το έντονο χρώμα του (ροζ-κόκκινο της Βενετίας), τα πέτρινα κορνιζώματα, τα αετώματα, την επιβλητική μάντρα με το ξύλινο πορτόνι.
Ο Αλέξανδρος Ματαράγκας, αδελφός της Λουκίας, διαχειρίζεται μαζί της το ξενοδοχείο κι έχει φροντίσει ώστε το όλο concept της διαμονής εδώ να σε κάνει να αισθάνεσαι φιλοξενούμενος σε μια ιδιωτική εξοχική βίλα εποχής. Δεν είναι τυχαίο που η «Villa de Loulia» έγινε μέλος του exclusive club της αλυσίδας μικρών πολυτελών ξενοδοχείων Yades και των Historic Hotels of Europe. Φέτος, ετοιμάζεται κι ένα μικρό spa με θεραπείες και μασάζ,
ενώ δίνεται έμφαση και σε προτάσεις θεματικών tailor-made πακέτων.
Η εμπειρία του «Villa de Loulia» αποδεικνύει πάντως ότι, πέρα από την εξέλιξη του μέρους σε ένα ανερχόμενο προορισμό διακοπών, οι Περουλάδες ανοίγουν το δρόμο και για μια νέα αντίληψη του τι σημαίνουν «πολυτελείς διακοπές στην Κέρκυρα». Με τον απίστευτο πλούτο από αρχοντικά στην ενδοχώρα που έχουν αφεθεί και παρακμάζουν, η Κέρκυρα θα μπορούσε να είναι γεμάτη μικρές εστίες πολυτελούς τουρισμού, που να ανταγωνίζονται σε επίπεδο υπηρεσιών τα παραλιακά resorts, προσελκύοντας ένα διαφορετικό κοινό που ενδιαφέρεται να ζήσει τη μοναδικότητα ενός τόπου. Τα νέα που μας έρχονται για το μέλλον δείχνουν προς αυτήν την κατεύθυνση – μαθαίνουμε ότι οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου «Pavezzo» στη Λευκάδα ετοιμάζουν ένα νέο μικρό πολυτελές ξενοδοχείο σε ιστορικό αρχοντικό στο Καβαλλούρι της Κέρκυρας.
Στους δρόμους των Περουκιανλων
Βγαίνοντας από το πριβέ ησυχαστήριο της «Villa de Loulia», το ταξίδι στο παρελθόν συνεχίζεται, αν και το χωριό δεν έχει ακόμα αναδείξει συνολικά το χαρακτήρα του. Το έμπειρο μάτι θα προσέξει τα βενετσιάνικα βόλτα, τις ανάγλυφες παραστάσεις, τα οικόσημα στις προσόψεις, τις στέγες από ανοιχτόχρωμο βυζαντινό κεραμίδι. Οι Ενετοί έχουν βάλει ανεξίτηλα τη σφραγίδα τους στο χωριό, το οποίο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος προστατευόμενος οικισμός. Ακόμη και το όνομα Περουλάδες λέγεται ότι κρατά από την εποχή που κατοικούσαν εδώ οι Περουκιανοί, οι Ενετοί άρχοντες με τις περούκες δηλαδή. Το χωριό δεν έχει τουριστική υποδομή, εκτός από την καλή κλασική ψησταριά του Μπίκολη, με δικό τους ψωμί, πιάτα στη σχάρα και κερκυραϊκά μαγειρευτά.
Κι ένα τελευταίο μυστικό: αν δεν μπορείτε ν’ αντισταθείτε στην ιδέα για μια βουτιά στα πολυφωτογραφημένα γλυπτά βράχια του Canal d’ Amour, ανακαλύψτε το Δράστη, το δίδυμο «αδελφάκι» της γνωστής παραλίας, σε απόσταση αναπνοής από τους Περουλάδες, με φυσικές πέτρινες ξαπλώστρες, αλλά πολύ λιγότερα πλήθη λόγω και του χωματόδρομου. Nightlife, προφανώς, δεν υπάρχει. Ο Αλέξανδρος μας προτείνει να πάρουμε ένα μπουκάλι κρασί και να κατηφορίσουμε περπατώντας στην «επίσημη» παραλία των Περουλάδων, το Λογγά, για το «καλύτερο ηλιοβασίλεμα στην Κέρκυρα».
Villa de Loulia, 26630/95394, 26630/95146, 6938722900,www.villadeloulia.gr, από € 165. Ταβέρνα του Μπίκολη, 26630/95291.
