Μια πόλη που μιλάει ελληνικά, τούρκικα, αλλά και ρομανές (γύφτικα) και πομάκικα, πιο πολύ όμως σε γοητεύει όταν μιλάει… γλυκά.
Τώρα που τα τηλεοπτικά «Σύνορα της Αγάπης» κατάργησαν τα «άλλα» σύνορα και η Τουρκία έγινε μόδα (με έναν ελαφρό κλυδωνισμό με τα περί ένταξης της γειτόνισσας στην Ευρώπη) οπτικά, ταξιδιωτικά και κυρίως γευστικά, είναι ώρα για μια βόλτα στην Κομοτηνή. Τα μπακλαβαδάκια του Καχραμάν δεν θα τα βρείτε. θα βρείτε όμως μια χειροπιαστή real life εκδοχή. Εδώ ο Νεντίμ έφτιαξε το 1950 το ομώνυμο ζαχαροπλαστείο του και άρχισε να κάνει θαύματα με μπόλικο βούτυρο: σαραγλάκια, «τεμπέλικο» ραχάτ λουκούμ, με πολύ καρύδι, ινδοκάρυδο και βατόμουρο, χανούμ μπορέκ (με κρέμα), καταΐφι, πλάκες σοκολάτας με καβουρντισμένο αμύγδαλο, σεκέρ παρέ και νοστιμότατο κρεμοειδές καζάν ντιπί. Ο ίδιος ο Νεντίμ δυστυχώς δεν υπάρχει πια, το ζαχαροπλαστείο όμως διατηρεί ο γιος του Ερσίν σε ένα μικρό «φορτωμένο» χώρο, τη βιτρίνα του οποίου χαζεύεις στην οδό Ορφέως, δυο βήματα από την κεντρική πλατεία. Και παρ’ ότι διαθέτει πολλούς «γλυκούς» λόγους για να το επισκεφτείς, είναι ταυτόχρονα και ένα καλό spot για να παρατηρήσεις ότι η φωνή του μουεζίνη, που καλεί πού και πού σε προσευχή στο Γενί τζαμί, μπλέκει με τους ήχους της κίνησης του δρόμου, ότι οι τσεβρέδες ενίοτε καμαρώνουν δίπλα σε βιτρίνες με μοδάτα ρούχα, και για να ανακαλύψεις στα στενάκια και στο πεζοδρομημένο κομμάτι της αγοράς –ακριβώς πίσω από το ζαχαροπλαστείο– τα παντοπωλεία με τα σακούλια με τα μπαχαρικά και τα παραδοσιακά τενεκετζίδικα (εργαστήρια λευκοσιδήρου) που βρίσκονται γύρω από το ρολόι, χτισμένο την εποχή του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ.
Μια μπουκιά σουτζούκ (sucuk σημαίνει λουκάνικο) λουκούμ, ένα μακρόστενο λουκούμι με μουσταλευριά και καρύδι που δένεται με σπάγκο, είναι μια καλή εισαγωγή στην παράδοση της πόλης. Μετά, θα αναζητήσεις τα παλιά αρχοντικά (το Λαογραφικό Μουσείο ή τη Βιβλιοθήκη λόγου χάριν), καθώς τα πιο σύγχρονα κομμάτια της πόλης δυστυχώς έχουν αναπτύξει ένα χαρακτήρα μάλλον άναρχο και ακατέργαστο αρχιτεκτονικά. Θα ψάξεις για μικρούς θησαυρούς στα παλαιοπωλεία – ναργιλέδες, παλιά ασημικά και κοσμήματα. Και, τέλος, θα κάνεις στάση για φρεσκοκομμένο, βαρύ και αρωματικό ελληνικό ή τούρκικο καφέ.
Και πριν φύγεις, οφείλεις να δοκιμάσεις ντοντουρμά – τουτέστιν παγωτό. Ο «Νεντίμ» είναι δικαίως διάσημος για την κρέμα του. είναι εξαιρετική. Παίρνεις ένα χωνάκι και σουλατσάρεις στο παζάρι (κάθε Τρίτη) που κρατάει από την εποχή της Τουρκοκρατίας: ρούχα και παπούτσια, παιγνίδια και διακοσμητικά, κοσμήματα, λαχανικά και εργαλεία πάσης φύσεως, μουσουλμάνες με μαντίλες ή άνευ, Ρωσοπόντιοι, ντόπιοι, επισκέπτες, επιδίδονται σε ατέλειωτο δούναι και λαβείν…
INFONεντίμ Σ.: Κρητών 15-17 & Ορφέως, Κομοτηνή, 25310 22036. O Νεντίμ έχει παράρτημα και στην Αλεξανδρούπολη, Λεωφ. Δημοκρατίας 358 & Κομνηνών, 25510 83666.
