Με το χιονοδρομικού του Παρνασσού να έχει φρεσκαριστεί και τις πρόσφατες χιονοπτώσεις να έχουν ντύσει το βουνό στη λευκή του αρχοντιά, η Αράχοβα επιστρέφει στο ραντάρ των αποδράσεών μας. Την επισκεφτήκαμε, καταγράψαμε νέες αφίξεις και παλιά φαβορί και χαράσσουμε το χάρτη των pre και apres ski διαδρομών.
Αν κι έζησε μια από τις πιο θεαματικές περιόδους επισκεψιμότητάς της στις περασμένες γιορτές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, η Αράχοβα άργησε κομμάτι να μπει στη χειμερινή ροή της φέτος. Κάτι ο πολύ ανοιξιάτικος καιρός του φθινοπώρου (που βοήθησε, βέβαια, για νέα ρεκόρ στο τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου), κάτι το χιόνι που δεν έλεγε να εμφανιστεί ως τα τέλη Ιανουαρίου, κρατώντας το ανανεωμένο χιονοδρομικό κλειστό, οι επιπτώσεις της παρατεταμένης μονοκαλλιέργειας στην αρχόντισσα του χειμωνιάτικου τουρισμού έγιναν για άλλη μια φορά αισθητές. Τις είδαμε να εικονογραφούνται εύγλωττα, λόγου χάρη, στα σαστισμένα πρόσωπα ομάδας Αμερικανών τουριστών που πετύχαμε να κατεβαίνουν αμήχανοι από το πουλμανάκι τους ένα απόγευμα Τετάρτης στα μέσα του Ιανουαρίου, μη έχοντας τι άλλο να κάνουν απ’ το να βολτάρουν μπρος από σφαλισμένες πόρτες μαγαζιών στο κεντρικό στενό του χωριού, που στις καθημερινές περνάει τη δική του σχόλη.
Από το πρωί της Παρασκευής, βέβαια, η εικόνα αλλάζει άρδην, με κλασικά στέκια και καινούρια hot spots να περνούν το χωριό στους ρυθμούς μιας ζωηρής κοσμικότητας τόσο έντονης, που κάνει το χαρακτηρισμό της Αράχοβας ως "Μύκονος του χειμώνα" να έχει πράγματι μια κάποια βάση, έστω και για ένα Σαββατοκύριακο τη φορά. Από κοντά και το γειτονικό Λιβάδι, κομβικό σημείο στις διαδρομές από και προς το χιονοδρομικό, όπου νέα και ευέλικτα, μοντέρνα στέκια έχουν εμπλουτίσει τις επιλογές για pit stop, αλλά και η Αγόριανη, που έχει δει τη γραφική της πλατεία να εδραιώνεται ως έτερος πόλος ενδιαφέροντος για τους εκδρομείς του βουνού.
Έτσι, η περιοχή συνεχίζει να κινείται στις δύο διαχρονικές της ταχύτητες, απευθυνόμενη τόσο σε εκδρομείς που θέλουν να ξεδώσουν με γαριφαλοπόλεμο πάνω από πιατέλες με σταβλίσιες μπριζόλες, καθώς τα ηχεία μετατρέπουν σταδιακά τη σάλα του εστιατορίου σε πίστα ξεφαντώματος, όσο και σε ταξιδιώτες που ψάχνονται να εξερευνήσουν σε βάθος τα θέλγητρα της ορεσίβιας νοστιμιάς, ανακαλύπτοντας τις αρετές της γάστρας στον γευστικό πλούτο ενός ωραία μελωμένου μαγειρευτού. Όμως, το ότι το μοντέλο μένει ίδιο, δε σημαίνει ότι η σκηνή δεν ανανεώνεται με νέες αφίξεις, που προστίθενται πλάι σε κλασικές αξίες του βουνού. Έλατε να τις εξερευνήσουμε μαζί, και να χαράξουμε το χάρτη των pre και apres ski σλάλομ μας, όσο η θαλπωρή του τζακιού ζεσταίνει με την αχλή της το ομιχλώδες τοπίο που απλώνεται έξω απ’ τα παράθυρα.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.
