Η άνοιξη τους πάει πολύ
Μας χτύπησε ο «ιός της άνοιξης», αλλά δεν μπορούσαμε να διαλέξουμε: «βουνό ή παραλία»; Ψηφίσαμε και τα δύο και σε δύο ώρες πίναμε καφέ στους Δελφούς αγναντεύοντας το Γαλαξίδι.
Πάντα θεωρούσα τους Δελφούς δεύτερο σπίτι μου, έχοντας περάσει πολλά από τα εφηβικά ξενύχτια παρέα με φίλους που ζουν ακόμη εδώ, και δεν χρειάζομαι ιδιαίτερες αφορμές για να επιστρέφω -ειδικά την άνοιξη που ο Παρνασσός σφύζει από χρώματα και μυρωδιές. Να λοιπόν που προσπερνώ ξανά την αρχαία και τη νέα πόλη και τραβάω χειρόφρενο έξω από τ' «Άστρα». Το καφέ απέναντι από τη στάση του ΚΤΕΛ έχει τέτοια θέα που μάλλον θ' αναβάλω το ραντεβού με τον… Απόλλωνα για αργότερα. Πιάνω τραπέζι στην εξέδρα-μπαλκόνι και χαζεύω τον πανάρχαιο, μα πάντα σφριγηλό ελαιώνα της Άμφισσας να χρυσίζει στο άγγιγμα του ήλιου. Αν δεν ήταν τα γαλανά νερά του Κορινθιακού, η Ιτέα και στο βάθος το Γαλαξίδι, θα ορκιζόμουν πως βρίσκομαι στην Τοσκάνη. Κάτι μου λέει πως είναι καιρός να παίρνω δρόμο για το Μουσείο.
Προχωρώ γρήγορα στην κεντρική οδό Παύλου και Φρειδερίκης. Τσιμεντένια, βγαλμένη από την εποχή που το φολκλόρ greek tsoliadaki έκανε θραύση στα τουριστικά καταστήματα, μοιάζει τόσο ξεχασμένη στη μαζική σεβεντίλα όσο και το όνομά της. Ευτυχώς, η επικράτεια της ταβέρνας και των ξενοδοχείων δεν κρατά πολύ και τα vibes του αρχαιολογικού χώρου είναι αρκετά για να ξεχαστείς.
Πρώτος προορισμός το Μουσείο, για να γλυκοκοιτάξουμε τον Ηνίοχο και τους αιώνια έφηβους Κούρους και μετά βουρ στον αρχαιολογικό χώρο. Γεμάτο αγριολούλουδα και θησαυρούς-αφιερώματα, το μονοπάτι ανηφορίζει φιδωτά για το ναό του Απόλλωνα, το θέατρο και το Στάδιο. Θα μπορούσα ν' αγναντεύω με τις ώρες την κοιλάδα του Πλειστού, το ναό της Αθηνάς Προναίας, που βρίσκεται στην κάτω πλευρά του δρόμου, να μυρίζω τ' αγριολούλουδα που φυτρώνουν όπου βρουν δυο κόκκους χώμα, αλλά ο νους μου ταξιδεύει ήδη στο Γαλαξίδι.
Σκέτη απόλαυση η διαδρομή για την πάλαι ποτέ ναυτική πολιτεία, ξεκινά με φιδωτές στροφές στις υπώρειες του Παρνασσού, διασχίζει τον ελαιώνα και μετά την Ιτέα, την παραλιακή κωμόπολη που τιμούν οι ντόπιοι για ψαροφαγία, συνεχίζει κόστα κόστα για το Γαλαξίδι.
Πολύχρωμο κι αρχοντικό, λες και είναι φτιαγμένο για σουλάτσα και αραλίκι. Λατρεύω τις βόλτες ανάμεσα στα φρεσκαρισμένα αρχοντικά με τους λουλουδιασμένους κήπους, τον Αϊ-Νικόλα με το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο, το γλυκύτατο, ανακαινισμένο Ναυτικό Μουσείο. Μ' αρέσει το «νυφοπάζαρο» στο κεντρικό λιμάνι με τις καφετέριες τα κυριακάτικα πρωινά με λιακάδα, τα τραπεζάκια πάνω στη θάλασσα στο «Ocean Drive» στο Ναυτικό Όμιλο, η καρτποσταλική θέα στο χωριό και τις λευκές κορφές του Παρνασσού από τις καφετέριες της αντικρινής όχθης. Και ποτέ δεν λέω όχι σε μια γκράντε παραλιακή πεζοπορία από το πευκοάλσος της Πέρα Πάντας και την ακτή Οιάνθη μέχρι το Χηρόλακα και το παλιό Λιοτρίβι (τώρα καφέ-ζαχαροπλαστείο) για να κλείσω τη βόλτα μου μ' ένα γλυκό.
Tip Στην ΆμφισσαΜια μικρή παρασπονδία στην κλασική διαδρομή Δελφοί-Γαλαξίδι για εσάς που θέλετε να ανακαλύπτετε προορισμούς: η Άμφισσα, η λιλιπούτεια πρωτεύουσα της Φωκίδας, απέχει ένα 20λεπτο από τους Δελφούς, απλώνεται στον κάμπο και σε μια ήμερη πλαγιά και στην παλιά της γειτονιά κρύβει καλοδιατηρημένα πέτρινα δίπατα αρχοντικά, ένα όμορφο αρχαιολογικό μουσείο και ένα μεσαιωνικό κάστρο.
INFO ΔΙΑΜΟΝΗΣτους Δελφούς: Delphi Palace (22650/82151-2), Αμαλία (22650/82101), Apollo (22650/82580), Acropole (22650/ 82675-7), Pythia Art (22650/82151).
Στο Γαλαξίδι: Villa Olympia (22650/ 41174), Αρχοντικό (22650/ 42292), Villa Οιάνθεια (22650/42434), Αργώ (22650/ 41996), Γανυμήδης (22650/41328).
Ιωάννα Γκομούζαjgomouza@athinorama.gr
