Τακούνια στον βάλτο

Η δεξίωση για την επέτειο ενός γάμου αποδεικνύεται ναρκοπέδιο, καθώς μετατρέπεται σε πεδίο αποκαλύψεων στο νέο έργο του Άκη Δήμου. Τα πρόσωπα που συναντιούνται στο υπνοδωμάτιο του Υπουργού (που τρέμει τον επόμενο ανασχηματισμό) και της εκκεντρικής συζύγου του είναι ένα στέλεχος της αντιπολίτευσης, μια συγγραφέας ευπώλητων μυθιστορημάτων και ένας φιλόδοξος δημοσιογράφος. Εν αναμονή της άφιξης του Πρωθυπουργού και της έναρξης της βραδιάς, τα όρια μεταξύ δημόσιας εικόνας και ιδιωτικής ζωής καταρρέουν, καθώς έρχονται στην επιφάνεια σκάνδαλα, υπόγειες συμφωνίες, προσωπικές ατζέντες, εκβιασμοί και μυστικά.

Οι άμεσες και έμμεσες επίκαιρες πολιτικές αναφορές προσδίδουν στο έργο κατά στιγμές έναν επιθεωρησιακό τόνο, ωστόσο το έργο λειτουργεί πρωτίστως ως ανάλαφρη πολιτική κωμωδία με φαρσικά στοιχεία. Η σάτιρα δεν στρέφεται τόσο σε συγκεκριμένα πρόσωπα όσο σε νοοτροπίες και καταστάσεις: τη διαπλοκή, τους εκβιασμούς, τα παιχνίδια εξουσίας και την ακατάπαυστη επιδίωξη προσωπικού οφέλους.

Η σκηνοθεσία των Αιμίλιου Χειλάκη και Μανώλη Δούνια αναδεικνύει τον ατακαδόρικο χαρακτήρα του κειμένου και επενδύει στην κλιμακωτή ανάπτυξη των καταστάσεων. Αν και η δράση χρειάζεται λίγο χρόνο για να βρει τον ρυθμό της, στη συνέχεια η παράσταση αποκτά καλύτερο ρυθμό και μεγαλύτερη κωμική επιδραστικότητα.

Οι ήρωες παρουσιάζονται με εσκεμμένα σχηματικά χαρακτηριστικά, επιλογή που εξυπηρετεί τη φαρσική διάσταση του έργου και δίνει στους ηθοποιούς χώρο για κωμικό παιχνίδι. Η Αθηνά Μαξίμου συνθέτει μια απολαυστικά εκκεντρική σύζυγο υπουργού, σνομπ, αλλοπρόσαλλη και εμμονική με τα παπούτσια της, ενώ η Μαριάννα Τουμασάτου στηρίζει ένα από τα πιο επιτυχημένα σκηνικά ευρήματα, με τον τρόπο που εμφανίζεται κάθε φορά για να αναγγείλει τους καλεσμένους της δεξίωσης.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης επιβεβαιώνει τη σχέση του με την κωμωδία, ερμηνεύοντας έναν κωμικό χαρακτήρα που θέλει να δείχνει σοβαρός. Συνολικά, οι ηθοποιοί είναι πολύ καλοί: ο Αλέκος Συσσοβίτης ως στέλεχος της αντιπολίτευσης, η άφιξη του οποίου πυροδοτεί αποφασιστικά τη δράση, και ο Δημήτρης Φιλιππίδης, στο ρόλο του δημοσιογράφου που, όπως όλοι, έχει τη δική του ατζέντα.

Οι μουσικές παρεμβολές του Κώστα Νικολόπουλου, το σκηνικό της Μαρίας Φιλίππου -ένα υπνοδωμάτιο που αγγίζει συνειδητά τα όρια του κιτς-, καθώς και τα κοστούμια της Αλεξίας Θεοδωράκη, ενισχύουν τον τόνο του παραλογισμού που διατρέχει την παράσταση, υπογραμμίζοντας τη γελοιογραφική όψη ενός κόσμου όπου η εξουσία, η εικόνα και η προσωπική φιλοδοξία συνυπάρχουν σε μόνιμη κατάσταση αναταραχής.