Μια ζωή - Ο μονόλογος μιας μοδίστρας

Η κυρία Ελένη, μια ηλικιωμένη γυναίκα, κουβαλάει πάνω της το βάρος του χρόνου, αλλά και μια σπάνια, ανεπιτήδευτη ομορφιά, που γεννιέται από τη σοφία και την ευγένεια της ψυχής της κι αυτό το νιώθεις από το πρώτο λεπτό της παράστασης. Μέσα στο ατμοσφαιρικό σκηνικό της Άννας Ζούλια, φορώντας το κοστούμι του Νίκου Χαρλαύτη ξετυλίγει τη ζωή της μέσα από ρούχα, μνήμες και τραγούδια, σε ένα μονόλογο που γίνεται καθρέφτης της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Γερασμένη στο σώμα αλλά όχι στην ψυχή, η κυρία Ελένη εκπέμπει μια γοητεία διακριτική – μια ομορφιά που δεν φωνάζει, αλλά υπάρχει! Το έργο του Πέτρου Ζούλια, με τη σπουδαία Νένα Μεντή στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αποτελεί μια ανθρώπινη και συγκινητική ματιά στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας, ιδωμένη μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας που βίωσε απίστευτες δοκιμασίες. Η κυρία Ελένη, μοδίστρα στο επάγγελμα, ξεκινά ένα εσωτερικό ταξίδι στις αναμνήσεις, λίγο πριν εγκαταλείψει το ραφτάδικό της –και μεταφορικά τη ζωή–, ανασύροντας βιώματα, τραύματα, χαρές και πίκρες που σημάδεψαν τόσο την προσωπική της διαδρομή όσο και την πορεία της χώρας.

Το έργο ενσωματώνει αναφορές σε πραγματικά γεγονότα όπως η εξορία, σχόλια για την πολιτική του Κωνσταντίνου Καραμανλή, την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά και την τραγωδία στα Τέμπη, κοινωνικοπολιτικές φάσεις από την επταετία και τη μεταπολίτευση έως την οικονομική κρίση και την πανδημία. Αυτά παρουσιάζονται όχι με διδακτικό τόνο, αλλά με την οικειότητα του προσωπικού βιώματος, μετατρέποντας τη μνήμη σε σκηνική εμπειρία. Ο Ζούλιας επιχειρεί να φωτίσει τις μεγάλες αφηγήσεις της ιστορίας μέσα από το πρίσμα του "καθημερινού ανθρώπου", δημιουργώντας ένα ρόλο που λειτουργεί ως συλλογικός καθρέφτης. Ωστόσο, αν και το κείμενο είναι πλούσιο σε περιεχόμενο και αναφορές, θα μπορούσε να διαθέτει μεγαλύτερη εκφραστική δύναμη. Υπάρχουν στιγμές που ο λόγος παραμένει επίπεδος, χωρίς τη δραματουργική ένταση που θα απαιτούσε το βάρος των θεμάτων που αγγίζει. Η απλότητα λειτουργεί μεν ως μέσο προσέγγισης του κοινού, αλλά περιορίζει ενίοτε την κλιμάκωση και τη συναισθηματική κορύφωση.

Η Νένα Μεντή, ωστόσο, έρχεται να γεφυρώσει οποιαδήποτε αδυναμία του κειμένου. Η ερμηνεία της είναι συγκλονιστική, μεστή, γεμάτη ειλικρίνεια, και συνδυάζει τη λεπτότητα του χιούμορ με την τραγικότητα της μνήμης. Χωρίς περιττές υπερβολές, με τρομερή σκηνική αλήθεια, κατορθώνει να μετατρέψει ένα μονόλογο σε ζωντανή συνομιλία με το κοινό. Μας κοιτάζει κατάματα καθώς μιλάει, αγγίζει τα ρούχα και είναι σαν να μας χαϊδεύει στην πλάτη. Ο ρόλος της κυρίας Ελένης είναι ένας ρόλος-ορόσημο για την ηθοποιό, που παραδίδει ένα μάθημα ζωής. Η σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια αναδεικνύει με απλότητα και καθαρότητα την ουσία που κρύβεται στα μικρά, προσωπικά σημάδια του χρόνου. Η μουσική επένδυση με αθάνατα τραγούδια λειτουργεί ως συναισθηματικός καταλύτης και παρασύρει το κοινό να σιγοντάρει χαμηλόφωνα.

Πρώτη δημοσίευση: 17/4/25